18. sep, 2019

Drie jaar en 112 dagen zonder Sunshine

Door van alleen zijn te houden, word je een betere partner, las ik vorige keer ergens bij een post op Facebook. Alleen stond er, in plaats van ‘alleen zijn’ het woordje ‘eenzaamheid’. En dat klopte niet, vond ik en ik wist dat zeker, toen ik de tekst eronder las, en het was een vertaling uit het Engels. Ik denk dat er ergens iets verloren is geraakt in de vertaling en dan kan het wel eens heel anders overkomen, dan dat het in de andere taal bedoeld is. Dat is waarom ik ook alle keren ‘eenzaamheid’ heb vervangen door ‘alleen zijn’. Wat volgens mij ook hoort, in de vertaling van het stuk. Komt het:

De waarde van ‘alleen zijn’ wordt nog niet herkend door de maatschappij. We hebben de neiging te denken dat degenen die dit prefereren koude mensen zijn, maar eigenlijk kan het je juist een betere partner maken. We strooien te snel met labels, denken aan wat mensen zullen zeggen, ongeacht wat de waarheid of de realiteit is. Een realiteit waarvoor ieder van ons de kracht heeft om die te verzamelen en te ontvangen naar wens. “Waarom wordt ‘alleen zijn’ gevreesd? Omdat er heel weinig zijn die gezelschap zoeken bij zichzelf? In dit geval zit er een label aan ‘alleen zijn’ dat we koste wat kost willen vermijden en we willen ver uit de buurt blijven van mensen die er wel van houden, maar in werkelijkheid is de kunst van het waarderen van je eigen gezelschap een teken van volwassenheid en emotionele intelligentie, de missie van het leven die ieder mens wel zou willen bereiken.

Alleen zijn is samen zijn met jezelf. Laten we eerlijk zijn, het vergt veel moed om jezelf te willen confronteren en dat is de bron van alle angst. We zijn de scheppers en de ontvangers van onze angsten. Als iemand in staat is om te leven met ‘alleen zijn’ en te luisteren naar zijn of haar hart, dan zal die persoon een cadeau ontvangen: hun eigen emotionele vrijheid. Emotionele vrijheid is in deze eeuw een schat en het bouwen van een omgeving en relatie met deze eigenschappen is een kostbaar goed. Mensen met deze gave worden gekarakteriseerd door respect, allereerst naar zichzelf en ook naar de personen die ze liefhebben. Ze waarderen stilte en weten wat ze moeten zeggen en wanneer ze zich beter ergens niet mee kunnen bemoeien.

Op een bepaald moment in ons leven willen de meesten van ons een goede, vervullende relatie. Als we overwegen wat er tot nu toe is gezegd, zal je het ermee eens zijn dat de beste vrienden van ‘alleen zijn’ de beste kameraden kunnen worden. Waarom maakt het houden van ‘alleen zijn’ ons een betere partner? ‘Alleen zijn’ staat een ruimte toe die heel kostbaar is voor veel mensen en die zeer noodzakelijk is en waarnaar verlangd wordt door anderen. Als we onszelf de tijd geven om afstand te nemen van de persoon van wie we houden, maar alleen in tijd en ruimte, niet in het hart, ontstaat een wederzijds respect. Hierdoor ontstaan de perfecte ingrediënten om een relatie op te bouwen met onvoorwaardelijke liefde.

Tijd doorbrengen met onszelf laat ons begrijpen dat dit ons aanmoedigt onszelf beter te leren kennen en daardoor de handvatten en vrijheid te creëren om onze partner te leren kennen. ‘Alleen zijn’ laat ons de connectie maken met onze essentie. We kunnen waarschijnlijk onze levenspartner vergezellen naar dezelfde bestemming: de beste versie van onszelf. Tijd alleen doorbrengen helpt ons begrijpen dat er prioriteiten zijn en dat we niet het middelpunt van het universum zijn. Alleen zijn helpt ons het leven begrijpen en accepteren, waardoor we ons beter voelen. ‘Alleen zijn’ helpt ons begrijpen dat niets voor eeuwig is, zowel het positieve als het negatieve… En daardoor zijn we constant in beweging en onderhevig aan verandering. Zoals het boeddhisme zegt: “We zijn één met het universum.” Stilte wordt onze belangrijkste voorloper om dit te begrijpen. Een persoon die ervan houdt om tijd met zichzelf door te brengen geeft ruimte waar hij of zij ook is.

Je wordt een betere persoon op die manier en je laat de liefde die je binnenin jezelf voelt, voor jezelf of voor je partner, steeds maar doorgroeien. Vrijheid bloeit op, net zoals het verlangen om opnieuw af te spreken en zo tot één hart samen te smelten. En het meest geweldige is dat als je in staat bent om los te laten, je de ware basis bereikt van pure en goddelijke liefde voor de mensheid. Op dit punt zal ik niet gaan zonder te vragen of jij denkt dat ‘alleen zijn’ je een betere partner maakt. Zoals de grote schrijver Arthur Schopenhauer al zei: “Eenzaamheid is het lot van alle grote zielen.” “De man die de glorie van God op aarde oog in oog wil aanschouwen, moet deze heerlijkheid overwegen in eenzaamheid.” -Edgar Allen Poe- - Bron ; Verken je geest

Ik vind het een prachtig stuk. Maar ook wel omdat ik heel goed alleen kan zijn. Laatst werd ik hier ontzettend verkeerd door begrepen, door iemand uit mijn naaste omgeving. Ik was geschokt daardoor want zo zullen er dan nog wel meer mensen zijn, die dan zichzelf op het verkeerde been zetten. Vandaar dat ik er zomaar eens een blog aan waag. Want oh wat een enorm groot verschil zit er tussen ‘alleen zijn’ en ‘eenzaamheid’. Je kan tussen honderden mensen staan en je toch ontzettend eenzaam voelen. Je kan ook alleen zijn en je eenzaam voelen. Maar je kan ook alleen zijn en daarvan genieten. Dat zijn totaal verschillende dingen.

Eenzaamheid heeft meer ermee te maken, als je met niemand echt contact hebt, of niemand in je buurt hebt die je af en toe eens ziet of mee kan afspreken of zo. Of dat je familie niets van zich laat horen en je aan je lot over laat terwijl ze allemaal vlakbij wonen. En dan kan je met de kerst gezellig bij elkaar zitten maar dat maakt het dan eigenlijk nog erger. Want waar zijn ze dan als je ze nodig hebt? Ik geef maar even zo willekeurige voorbeelden hoor. Zijn er meer mensen die deze dingen met elkaar verwarren? Daar ben ik wel benieuwd naar eigenlijk. Want wie weet help ik dan anderen daar weer mee, als ik het goed uitgelegd krijg.

Kijk, ik ben echt graag alleen. Dat vind ik helemaal niet erg, en ik vind het wel zo prettig dat ik kan doen en laten wat ik wil, zonder dat iemand daar iets van denkt of van zegt. Heerlijk! Ik kan me ook niet meer voorstellen mezelf in een relatie te kunnen vinden. Een latrelatie, en dan alleen in de weekenden, heeeeel misschien. Al moet ik daar nu ook echt niet aan denken. Maar wie weet ooit. Bovendien ben ik zo vaak gekwetst en zo vaak in de maling genomen, dat ik mijn hart diep heb weggestopt. Adele zingt daar zo’n prachtig liedje over. Hiding my heart. Daar kan ik me helemaal in vinden.

Daarin zegt ze; zoals alles in mijn leven, zal jij ook op een dag weer verdwijnen, daarom besteed ik al mijn hele leven aan het verstoppen van mijn hart. En dat begrijp ik als geen ander. Maar, het niet willen hebben van een relatie, wil echt niet zeggen dat je met niemand op de wereld contact wil. Dat is een totaal ander ding. Dat heet intermenselijk contact en dat hebben we allemaal nodig. En niet alleen met de kassière in de supermarkt. Dat is ook niet echt contact hebben.

Ik heb alleen een beetje pech, mijn vriendinnen wonen helaas niet in de buurt. Jammer genoeg is het niet mogelijk om zo af en toe eens spontaan binnen te springen voor een bakkie leut en een praatje. En zelfs al zou dat zo zijn, is het bij mij momenteel even chaos maar alleen al het feit dat het zou kunnen zou al fijn zijn. Het niet willen van een partner wil niet zeggen dat ik niet graag een praatje maak. Ik babbel juist altijd teveel nu, als ik de kans krijg, omdat de katten weinig discussies geven. Die lopen of weg, of ze hebben er maling aan. Maar echt diepe gesprekken kan ik niet met ze voeren en dat doe ik juist zo graag. Pratend of luisterend, ik vind het allebei fijn, vooral als het echt ergens over gaat.

Ik vind het altijd heel moeilijk om iets te vragen voor mezelf, dus dat doe ik ook niet snel. Maar toch, ik ben het aan het leren. Vooral omdat ik erachter kwam, dat sommige mensen, de dingen die je schrijft, zo totaal anders oppakken, dan de bedoeling is. En dat is niet zo erg, als dat wildvreemden zijn, maar mensen die dicht bij je staan, gaan daardoor een totaal ander en verkeerd beeld van je vormen, omdat ze niet goed begrijpen wat jij er nu eigenlijk mee wilt zeggen. Oh ze wil geen partner, dan wil ze ons ook niet zien want ze wil alleen zijn. Eh…  Nou nee, zo zit het dus niet! En dat leek mij duidelijk maar dat is het blijkbaar niet. Dus bij deze, als iemand geen partner wil, wil dat niet zeggen dat ze proberen elk menselijk contact te ontwijken. Nee, deze mensen kunnen heel goed alleen zijn maar dat wil niet zeggen dat dit persé 24/7 zo moet zijn.

En net zoals alleen naar het strand gaan, oh het is zaaaaalig om je even zo uit te laten waaien en je hoofd leeg te maken. Maar hoeveel leuker zou het niet zijn omdat samen met iemand te doen? Neehee, ik bedoel niet een partner, als je die niet wilt! Maar gewoon een vriendin of zo, of broer of zus of weet ik veel. Dat is altijd leuker dan alleen, vaak. Alleen is alleen niet zo erg, want dan blijft het heerlijk om langs het water te lopen met de zoute wind door je haar. Heerlijk! Daarom vind ik het vaak lastig dat vriendinnen niet 5 minuten verderop wonen.

Maar soms kan je dan samen wat afspreken en dat heb ik dan ook gedaan met Miranda. Die komt komende zondag, als ze zich goed genoeg voelt tenminste. En dan gaan we lekker samen en daarna lekker lunchen of zo. Kijk, dat is veel leuker dan in je uppie. Al is in je uppie ook niet verkeerd natuurlijk, want dát bedoel ik ook weer niet. Begrijp je me een beetje? Dat hoop ik dan maar! En voelt ze zich niet goed genoeg, dan ga ik lekker zelf en doe ik het balkon daarna, zodat het weer netjes de winter door kan. No problem!