22. sep, 2019

Drie jaar en 116 dagen zonder Sunshine

Gisteren vertelde ik over het nut dat mijn scheikunde eindelijk had, na zo’n 40 jaar. En eigenlijk kon ik zo ook gelijk even goed zien, hoe eigenwijs ik wel niet ben. Want in die MAVO en HAVO tijd, die ik erg leuk vond, wilde ik eigenlijk veel meer gaan doen met die scheikunde lessen. Ik vond het zo leuk en zo interessant! Ik wilde laborante worden of iets in die richting. Zo van die verbindingen maken en links leggen en een ontdekking doen of zo. Maar ja, toen wilde ik opeens kapster worden om een ontzettend en fatale domme reden en daar betaal ik nu nog voor eigenlijk. Is het niet met geld dan is het met emotionele pijn. Wat kan een mens toch belazerd worden in een leven, daar kan ik op alle fronten over mee praten.

En dat eigenlijk grotendeels omdat je zelf zo goed van vertrouwen bent. Nee, ik ben niet naïef of dom, dat weet ik 100% zeker. Maar mensen doen dingen, die ik nooit van mijn lang zal ze leven zou kunnen doen! En omdat ik dat niet in me heb, komt dat niet eens in me op dat het zou kunnen gebeuren. Dat je iemand zo recht in zijn gezicht kan kijken en dan liegen alsof het gedrukt staat. Nee, buiten het feit dat ik het niet zou kunnen, zou ik het ook niet eens willen! Maar ze doen het zo hoor, zonder te verblikken of te blozen. Maar omdat ik zelf zo nooit zou doen, verwacht ik het dan ook niet van anderen. Ja, natuurlijk heb ik flink bijgeleerd, in de loop der jaren. Maar toch, ik blijf me erover verbazen en het gebeurt me nog elke keer weer opnieuw.

Ik wil ook niet verzuren of verbitterd worden. Bovendien verdient elk mens altijd het voordeel van de twijfel op zijn allerminst. En de eerstvolgende geef ik dat dan ook. Eigenlijk geef ik die nog meer, ik probeer het gewoon nog eens een keer. Maar meestal, in 99% van de gevallen, blijkt het toch altijd weer tevergeefs te zijn geweest. Dan wordt je vertrouwen weer beschaamd en doen ze je alsnog weer pijn. En dan kan je denken, stomme trut! En dat doe ik ook hoor, en ik begrijp ook als anderen dat doen. En dan toch, de volgende wil ik niet van te voren wantrouwen. En ik heb het hier niet over partners alleen hoor. Ik heb het over elke vorm van relatie. Van inderdaad een partner, tot een eigen kind zelfs.

Als je zelf niet tot hetzelfde niveau wilt zakken, van iemand die zo doet en leeft, zal je ten alle tijden weer de volgende mens in je nabijheid, het voordeel van die twijfel moeten geven. Stel je nou voor dat het net die persoon is die dat dubbel en dwars verdient? Die zou je anders zo tekort doen ermee en dat zou ik echt niet willen. Maar als er, zoals ik gisteren bemerkte, zomaar geld van je rekening wordt afgehaald, dan ga ik er toch echt even achteraan. Ja echt, zo bizar! Ik ben heel precies, dat heb ik wel vaker verteld. Als mijn centjes voor die maand binnen zijn, dan weet ik al precies hoe en wat. Wat ik aan boodschappen kan besteden, wat ik over heb dan nog, nadat alles betaald is. En bovendien weet ik dondersgoed wanneer ik wat uitgeef.

Ik ging toevallig mijn administratie doen, wat bij mij betekent, kijken welke vaste lasten er al af zijn en kijken wat dan overblijft. En of het dan nog klopt, wat ik aan het begin van de maand heb uitgerekend. Soms zit daar een klein verschil in, omdat bijvoorbeeld de RET opeens een tientje heeft afgeschreven. Dat komt omdat ik mijn OV-chip niet op hoef te laden, dat doet ie zelf en daar merk ik niks van, behalve dat tientje dan opeens. Of de rente van de bank, of van de bankpas of zoiets, ook een paar euro. En bij mij moet alles kloppen tot op de cent.

Ik zag een betaling van gisteren staan, van 41 euro. Huh? Maar ik was gisteren nog doodziek, met dikke oogjes van de jeuk en een rode loopneus van het niesen. Ik ben niet buiten geweest en ik heb niets gekocht online ook. Dus eh, hoe kan dat dan? Er stond nog een afschrijving op gisteren maar dat was Evides en dat is incasso. Ik ging die van die 41 euro nog maar eens wat beter bekijken. Het is van Worldpay, geen idee wat het is. Het is ook een ABN nummer, ook heel raar. Ik kopieer het banknummer en ik plak het in google. Zo dan, ik ben dus echt opgelicht, want ik zag een hele berg reacties op dat banknummer en vooral op ‘Worldpay’!

Hoe kan dat eigenlijk? Dat ze zomaar, zonder dat je dat wilt of iets ervoor hebt gedaan, geld van je rekening af kunnen halen??? Dat wil er bij mij niet in. Als ik zelf iets koop, en ik heb mijn gsm niet voor mijn vingerafdruk, of mijn codes, dan kan ik de koop mooi vergeten. En een wildvreemde kan zomaar geld van mijn rekening afhalen? Ik heb wel gelijk fraude gemeld bij de ABN maar ik ga ze toch echt maandagmiddag even bellen hoor! Zij ze gek geworden? Dat pik ik niet! Ik kom er net, ik ga het net redden tot ik mijn diploma heb en dan moet ik nog gelijk een baan hebben ook. En dan is 41 euro toch een smak geld hoor! Daar wordt Sinterklaas niet vrolijk van, en Ria ook niet! Zijn ze besodejanust! Daar kan ik dus niet tegen.

Ik ben wel meer besodemieterd hoor, wat geld betreft. Toen ik net terug kwam in Nederland heb ik ook jarenlang af moeten zien, door wat een ander me geflikt had. Daar kwam ik ook niet onderuit, ook al had ik er niks mee te maken. En daarom word ik hier zo fel om. Ik moet er veel en veel te hard voor werken en nu ook nog eens studeren. Afblijven met je fikken. Net zoals die man op een brommer mijn tas uit mijn fietsmand wilde rukken. Ik trok hem zo bijna van zijn brommer en op mijn fietsie, was ik bijna net zo snel als hij op zijn brommer, heuvelopwaarts zelfs, zo boos was ik! Aangifte gedaan, nooit meer wat van gehoord. Maar zijn kenteken, ken ik nog steeds uit mijn hoofd, nou ja, de cijfers weet ik niet meer zo zeker eigenlijk. Het was ook zo’n grappige; Domme Klootzak 107 Hele Domme Klootzak. De agent kon daar toen ook erg om lachen.

En nu, de laatste paar maanden, begin ik in meer dingen voor mezelf op te komen. Ik hoef me helemaal niet zo te laten doen, ook al zit ik zo zelf niet in elkaar. Ik mag ook voor mezelf een plaatsje opeisen en ik hoef niet zomaar dingen, die me erg pijn, doen te laten gebeuren. Daar mag ik best wat van zeggen en ga je er dan toch meer door? Nou, dan neem ik wel afstand en ga ik niet meer met je om. Dan kan je tegen iemand anders zo lelijk gaan doen en dan ben je mij kwijt uit je leven. Dat zal sommige mensen helemaal niet interesseren, en dat moeten ze dan ook echt zelf maar weten. Maar ik heb dan in elk geval geen pijn meer van die persoon. En daar ben ik dan toch trots op, dat ik, hoeveel pijn het me ook doet, hoe zwaar het ook is, toch voor mezelf kies. Dat mag ook wel eens, na 57 jaar.

En na gisteren ben ik er echt klaar mee. Ik ben gewoon aan PeeT hulp gaan vragen omdat ik het gewoon echt niet meer begreep. Ik wilde echt weten, en ik kan daar goed tegen hoor, kritiek die klopt, of dit allemaal aan mij ligt. Ben ik nou zo’n naar mens? Nee, dat ben ik niet. Poe poe, wat een meevaller. Ik ben wel iemand die het zegt zoals ze het ziet en daar is niet iedereen blij mee. Nee, daar was ik al achter ja. Maar jeetje zeg, willen mensen dan zo graag dat je tegen ze liegt en likt en slijmt en dan achter hun rug je vinger opsteekt? Ik hou daar niet van, steek die vinger maar op in mijn gezicht, dan kan ik dat nog waarderen ook.

Maar zo zijn mensen meestal niet, die houden inderdaad van de schone schijn ophouden, van lief en aardig doen en er het hunne van denken ondertussen. Sorry, ik zit zo niet in elkaar en ik wil het niet eens. Ik zeg wat ik vind, zie of zeg en ik zeg niet, dat ik overal gelijk in heb. Dus kom maar op met tegenstand, maar wel fair blijven graag. Ik ben de eerst die mijn hoofd buigt hoor, als ik fout zit, echt waar. Want ik moet niet per sé gelijk hebben of zo, maar als ik zie dat je links bent en jij zegt dat je rechts bent, dan zeg ik gewoon dat ik iets anders zie. Maar dat mag gewoon vaak niet, nee, ik moet wel mee liegen dat je rechts bent. Nou en daar doe ik niet aan mee. Zo ben ik, of je dat nou leuk vindt of niet. Ik kan er ook niks aan doen. De waarheid is voor mij toevallig heel erg belangrijk.