28. sep, 2019

Drie jaar en 122 dagen zonder Sunshine

Waar is de Vicks als je hem nodig hebt? Ik heb me behoorlijk gebrand, zo stom ook weer. Gaatje boren om iets op te hangen en de boor kwam vast te zitten. Dus ik maak hem los met mijn hamer, alsof ik er een spijker uittrek, zeg maar. Alleen zat hij tien vast in de hamer. Ik weet dat een boortje behoorlijk heet kan worden, maar ik vergiste me waar. Ik dacht namelijk dat de punt heet zou worden. Dat het de platte achterkant is, kwam ik vanzelf achter toen ik die vol beetpakte. Met een gil gooide ik de hele hamer van me af. Niet slim maar gelukkig niet extra gewond of nog erger, op een kat of zo.

Oh wat doet het nog steeds zeer! Ik heb me een ongeluk gezocht naar de Vicks Vaporub, die wonderen doet bij brandwonden! Dat helpt bizar goed. Maar ja, waar heb ik het potje gelaten? Nergens maar dan ook nergens te vinden. Ik kan met recht zeggen dat ik alles heb afgezocht. Het deed zo’n zeer, dat het bijna niet uit te  houden was. Natuurlijk onder stromend koud water gehouden. Dat is heel lekker alleen kan je er niet mee stoppen, dan doet het gelijk weer pijn! Ik heb een billendoekje gepakt, en die heb ik om een klein koelelementje gedaan en die smelten snel maar ik heb er een aantal. Ik wissel ze steeds af. Uren later loop ik er nog mee.

Gelukkig had ik het meeste al gedaan en stofzuigen ging best met een koelelement erbij. Maar toch, vannacht met slapen heb ik die Vicks nodig. Dus ik heb mijn schoonzus geappt, f zij in huis hadden. Het is bij enen en ik moet nog douchen, mét koelelement denk ik zo,  en met nat haar, dat gaat hem niet worden. Ze hadden het niet in huis maar ze gingen nog boodschappen doen en ze zouden het meebrengen en ook nog langs brengen! Mijn hemel! Ik maakte bijna een ronde dansje! Nu ga ik met mijn leerboek, ja én koelelement, op de bank zitten leren. Douchen straks met vicks en plastic zakje er omheen, dan doet dat ook niet zo’n pijn.

Voor de mensen die zich afvragen hoe ik zit te typen, misschien wel grappig om te weten; ik heb links een koelelement en een penseel, op zijn kop, en rechts kan ik gewoon typen, dus zo gaat het nog redelijk! Niet zo snel als anders maar oké. Het gaat wel. Dat ik straks zo onder de douche kan, met Vicks, daar ben ik blij mee. Maar ook zeker voor vannacht, anders had ik nooit door kunnen slapen. De laatste keer dat ik me flink verbrand had, was toen ik bij mijn moeder aan het koken was voor iedereen. Ten liet ik een karbonaadje vallen en kreeg ik een golf kokend vet over mijn hand. Toen kwam ik thuis achter die geweldige werking van dat spul.

En het heeft nog zoveel meer goede eigenschappen. Ik heb het altijd in huis, dacht ik toch! Je zal zien, als ik het weer heb, dan kom ik het vast tegen. Zo gaat dat hier altijd. Maar in elk geval, heel erg lief van San en Ben. Want ik had het gewoon niet gered zo, om op tijd bij de winkels te komen. Zeker niet omdat ik continue een koelelement vast moet houden omdat het anders niet lukt van de pijn. Maar dat komt straks goed. Vicks helpt het gemene gevoel weg te halen en zodra je het dan weer voelt branden, dan doe je er gewoon weer een dun laagje op. Zo ben ik vorige keer ook de nacht doorgekomen. Het geneest ook mooier en met veel minder pijn. Nou, als dat geen wonderspul is, dan weet ik het ook niet meer!

Ben en San kwamen het dus even brengen en oh, wat was dat lekker!!! Net zo’n beetje als de weeën remmers die ik kreeg toen ik een spoedkeizersnede kreeg, dat luchtte ook zo op. We hebben even een bakkie gedaan en mijn broer heeft zich zitten vermaken met mijn magneetjes. Nadat ze weer weg waren, heb ik mijn vingers nog een lik Vicks gegeven en ze ingepakt in de huishoudfolie. Zo kon ik mijn haar toch nog wassen. Onder de douche stond ik heel hard te zingen, dat nummer van Coldplay; ‘I will try to Vicks me!’ Ik wist niet dat zij dat ook kenden!   Weer wat geleerd!

Ja, ik hoorde dat hele liedje opeens anders hoor… Zo heb ik dat wel vaker met bepaalde dingen. Zo had ik het er met mijn nichtje van de week over, dat ik wel zin had om gewoon catatonisch op de bank te gaan liggen. Ik was toen zo van streek. Catatonie, Kat a tony, hm. Ik proefde de lettergrepen. Wat me opeens weer opnieuw naar het woord liet luisteren.

Catatonie wil zeggen dat iemand verkeert in een toestand waarbij hij of zij minder goed kan reageren op de omgeving. Ondertussen is de persoon wel wakker en mentaal helder. Maar ik lig elke avond kat-atonisch op de bank natuurlijk! Met 1 of meerdere katten zelfs! Ik moest er zelf wel om lachen. Tja, mijn hele familie heeft altijd van die woordgrappen. Zo kwam ik een herinnering tegen van mezelf, waar ik ook weer erg om moest lachen. ‘Als iemand zegt dat hij meedoet omdat hij is opgegeven (ging toen over the Voice), gaat dat dan via de ‘Make a Wish foundation’? Tja, het is een doordenkertje!

Bij mijn neef zag ik er ook weer een aantal voorbij komen. Dat hij was gezakt voor zijn schoenstrik diploma. Het waren allemaal strikvragen. En hij was recentelijk op én van ballet gegaan. Het viel hem zo tegen, hij moest er erg op zijn tenen lopen. Maar gelukkig kon hij toch iets sportiefs gaan doen. Hij zit nu op diepzeeduiken, hij presteert namelijk best goed onder druk. Ja ik weet het, heel flauw maar dat zijn we dan ook wel. Of mijn hele nonnen overdenking. Want als 2 nonnen volop zitten te babbelen, zijn ze dan non verbaal? Ja, ik vond dat ook zo moeilijk, ik kwam er niet uit. De grootste verwarring kwam van non actief. Als een non dus iets aan het doen is, is ze dan non actief? Wat een dilemma hè!

Nou zo kan hij wel weer met de flauwe woordgrappen, we flappen ze er allemaal zo uit hoor. Daar draaien wij onze hand niet voor om. Ik was gisteren een beetje te moe om te schrijven. Vooral nu door die lange nagels ook, want dan gaat het (nog) niet zo snel. Dat moet weer even terug komen, snel typen met lange nagels. Moet kunnen want ik kon het vroeger ook. Oefenen denk ik want ik ga ze lekker zo houden! Ik voel me er prettig bij. Maar een klein beetje korter mogen ze wel volgende keer. Stage ging lekker, behalve dat ik Saskia Silvia noemde. Dat vond ze niet zo leuk geloof ik. Ze was dan ook niet lekker en ging vroeg naar huis.

Heel lastig wel, kom ik nu achter. Om haar maar 1 dag te zien. Want daar ging mijn stage opdracht nakijken. En het nog wat dingen bespreken en zo. En vast de 2e stage opdracht vragen over stellen aan haar, wat daarin juist ook de bedoeling is. En dan is ze volgende week nog vrij ook. Tja, dan kan ik er ook niks aan doen dat ik haar pas over 14 dagen weer zie. Gelukkig kon het nu geen kwaad in elk geval. Ik voel me wel enorm groeien daar. In wat ik weet, waar ik het kan vinden en wat ik aan het doen ben. Herkenning van dingen, weten hoe en wat. Oh, dat is voor een blaasontsteking, dit is voor reuma, maar daar moet foliumzuur bij. Oh ja, zie je wel, staat ook op het recept. Toen Saskia er nog was, vertelde ik haar, dat we op school bezig zijn met interacties en contra indicaties.

Mooi, dan kan ik dus gaan leren aanschrijven nu. Ik moet het haar steeds zeggen omdat ik een versnelde opleiding doe, weet ze nu niet waar ik zit met wat ik mag en kan. Dus ga ik van de week, als er tijd is, leren aanschrijven. Dat is de recepten verwerken, nakijken of de dosering klopt en mag, kijken of er die interacties of contra indicaties zijn en dat allemaal op etiketten zetten. Zowel recepten als de etiketten, moeten wettelijk allemaal aan een aantal dingen voldoen. Ook dingen die ik leren moet. Ik vind het heerlijk interessant in elk geval. Donderdag heb ik Tessa laten lunchen want ik ben gewoon de balie gaan doen. Dat kan ik heus wel en dat kon ik ook. Al zei Saskia dat ik dat niet zomaar mocht doen. Ach ja, komt ook nog wel, eerst het aanschrijven dan maar! Ik ga goed, dat is wel duidelijk!