13. okt, 2019

Drie jaar en 137 dagen zonder Sunshine

Ik weet niet waar Zooplus mee bezig is maar eh, de afgelopen week heb ik nu drie verschillende bezorgers gehad. Ik moet dan eerlijk zeggen, geef mij dan maar PostNL. Vooral nu mijn ‘eigen’ bezorger er weer is. Hij heeft wat voor mij over en ik voor hem. De grote pakken sjouwt hij naar boven, en de kleintjes kom ik halen. Zo doen wij dat, zonder afspraak eigenlijk. Maar DHL, nou dat verhaal is nog vers, van een paar dagen terug. Al was dat pakje dan niet van Zooplus maar het laat wel zien hoe ze werken. Niet naar mijn zin dus. Nu zou het pakje komen, met DPD. Ik heb daar ene keer iets van gekregen en dat ging vrij goed. Nou, dit keer was ik een stuk minder blij met ze.

Want dit keer, kreeg ik mail, op stage was ik en ik zag het tussen de middag pas. Ze waren in de ochtend aan de deur geweest en omdat ik er niet was, ging mijn pakket, van 26 kilo, gelijk naar een afhaalpunt. Zo dan! Als het er was kreeg ik daar bericht van. Aan het einde van die dag, kreeg ik dat inderdaad en ik zag dat ze er toto 19 uur open waren. Mooi, dan kon ik het gaan halen maar er zat wel een hele grote maar aan. Je kan daar niet voor de deur komen. En het pakket is erg zwaar. Hoe ga ik dat doen?

Ik ben in de parkeergarage gaan staan, maar dat was best een pest eind lopen. Zo dan. Nou ja, misschien kan ik het zo dragen? Maar toen ik eenmaal voor die enorme doos stond, wist ik al gelijk, dat gaat me niet lukken. Omdat ze nu op het plein aan het werk zijn, er is weer eens van alles afgezet, ik moest er ook met een enorme omweg komen, zei de man van die winkel,  dat ik gewoon voor de deur kon komen nu, met de auto, daar zullen ze nu niet moeilijk over doen en het is maar 2 minuutjes, dan bracht hij die zware doos wel naar de auto. Hij had mijn wanhopige blik gezien, denk ik.

Maar ik moest er weer met een achterlijk grote omweg naartoe want bij die parkeergarage, ga je er boven in, aan de winkel kant, maar je gaat er onderin uit, op een totaal andere kant van de wijk komt dat uit. Maar goed, ik dus helemaal weer zorgen dat ik bij die winkel, een bloemenwinkeltje, terecht kwam en ja hoor, daar kwam die man, mét de ongeveer 26 kilo wegende doos. Hij zette hem voor me op de voorbank en dat ging net. Hij raakte met de punten het plafond van de auto, zo groot was de doos. En ik was al zo moe en ik had vreselijke pijn in mijn voeten. Al 2 dagen geen seconde gezeten, dus dat voel je dan wel weer blijkbaar. Jeetje zeg, ik kon haast niet meer uit mijn ogen kijken.

Ik liet de doos de doos, niets dringends nodig. Ik heb me naar boven gesleept, ik ben direct de cits eten gaan geven. Die leken helemaal onder de indruk van mijn late thuiskomt. Ja, ik ook hoor. Ik was kapot. Vandaar geen blog. Na de cits hun eten hadden, ben ik mijn pyjama aan gaan trekken en ben ik op de bank gestort. Ik heb niet veel mee gekregen van de vrijdagavond, behalve dan dat ze alle 4 in de buurt bleven. Ik wist dat ik het nog moest trekken tot het snoepietijd geweest was, daarna kon ik echt crashen. Alles deed me zeer.

Na de snoepjes ben ik mijn tanden gaan poetsen en ben ik zowat direct in slaap gevallen. Helaas niet voor lang. Want na al die maanden van het niet gehad te hebben, kreeg ik weer aanvallen van krampen en zenuwpijnen. Toen was het al erg, maar dan was je in elk geval gewoon alleen maar thuis. Viel je in slaap, was je ook kapot maar je moest verder niets. Dat maakte het dan nog enigszins tolerabel. Of dat ook weer niet, maar je begrijpt misschien wel wat ik bedoel. Nu kan ik het er gewoon niet bij hebben. Ik kan niet uitrusten, ik moet leren, of naar school of stage, en zo niet dan moet ik leren. Ik kan nu echt niet hele nachten wakker liggen.

Nog buiten het feit dat je vergaat van de pijn, de vermoeidheid ervan, dat kan ik er echt maar dan ook echt niet bij hebben. Want je krijgt concentratiestoornissen en meer van die ongein. En ik heb er gewoon geen tijd voor. Ik had het met de apotheker gehad over een aantal dingen die spelen in mijn leven en dat moet ik misschien maar niet meer doen. Dan komt alles boven blijkbaar en daar heb ik dan toch erg last van. Maar ja, alles alleen ondergaan, soms flap je er opeens iets uit. Omdat je menselijk contact nodig hebt af en toe. In elk geval, het was weer ene ellende en mijn hemel, wat ben je snel vergeten hoeveel pijn iets doet.

Dus daarom was ik zo laat thuis vrijdag en daarom loopt mijn hele weekend weer in de soep. Ik voel me opgejaagd en doodmoe. En dan geeft mijn lichaam me op mijn kop. Maar ja, wat moet ik anders? Ik heb in elk geval mijn leeswerk gedaan, vanmorgen. En ik heb de toets ingestuurd, die bij de cursus van de antistollingsmiddelen hoort. Alleen kreeg ik een mail terug, dat ik de bijlage er niet bij had gedaan. Ja, dat soort dingen dus, als je zo moe bent. Maar ik heb hem alsnog opgestuurd, want je krijgt er een certificaat van. Dat is altijd handig als je straks moet gaan solliciteren. Vandaag heb ik verder alleen nog wat opgeruimd. Gisteren alles in huis ook nog gedaan en ik had een afspraak. En toen heb ik gelijk daar die doos geopend en die heb ik daar in de container gegooid.

In delen neem ik alles maar mee. Gisteren ook boodschappen gehaald en een deel van de inhoud van de doos meegenomen. Er zat ook nog een doos in de doos, die zit vol met 6 zakken kattenbaksteentjes. En ja, die wegen lekker door. Dus die had ik vandaag willen halen, gaat niet gebeuren. Geen puf. Ik moet morgen, na de lessen, toch even wat halen. Dan neem ik tassen mee naar beneden en doe ik 3 zakken in de ene en 3 in de andere tas. Of ik ze allebei tegelijk mee naar boven neem, ik denk het niet. Dat weegt lood verdorie! Maar ja, DPD bedankt hoor…

Ik heb ook al gemaild naar de klantenservice van Zooplus. Even mijn ongenoegen aangegeven, dat je niet meer mag kiezen daar en wat DPD dan doet. Ik ben, zeker volgens school, al midden in mijn beginnende ouderdom en ik heb niemand, maar dan ook echt niemand, die me even wil of kan helpen. Dus eh, ze gaan daar maar iets mee doen, of ik ga voortaan alles wel in de winkel halen. Wat heb ik er dan voor voordeel aan, om het online te bestellen? Niets toch zeker? Dan hou ik er wel mee op, dan geef ik me wel gewonnen. Want dit wil ik zo niet nog een keertje hoor. Ik vind dat niet normaal. Maar goed, even afwachten wat ze gaan antwoorden nog maar even.

Nu is het al drie uur geweest en ik moet nog van alles voor school doen. Maar ik heb wel even een ontzettend leuke ijsbeer geschilderd op een ijsemmer net. Dat wilde ik gewoon even doen, even ontspannen, zo werkt dat bij mij. Maar ja, het kost je weer tijd die je niet hebt. Dat is het nadeel ervan. Nu moet ik nog mijn 2e stageopdracht uitwerken, veel opzoeken online ook ervan. Dan voorbereiden van de 3e moet ik ook nog doen. Ook voor het ‘Loopbaan’ onderdeel, moet je veel voor maken en daar krijg je niet eens les in, en is leuk voor twintigers met ambities maar goed. Je moet het wel doen. Dat gaat me echt niet meer lukken vandaag allemaal hoor.

Ik voel mijn hele lijf alweer verstrakken. Ik wil niet halverwege instorten of me ziek moeten melden want het gaat allemaal zo hard, dat je gewoon helemaal niks kunt missen daar. Dus dat kan ook niet. Liep ik net hierheen, zie ik opeens Moonlight ergens liggen, waar hij dat nog nooit gedaan had. Daar heb ik gelijk even een foto van gemaakt. Rare gozert, die Moonlight hoor! Ach ja, voor hen doe ik het maar ook voor mezelf. Dus ik kán en wil er niet mee stoppen, ik wil alleen een klein beetje lucht en medewerking van de rest van de wereld maar ja, dat kan weer niet zeker? Het zou mijn leven zo’n stuk makkelijker maken, als het me gewoon eens een keertje mee zou zitten. Kom op Universe! Je kan dat heus wel even regelen!