23. okt, 2019

Drie jaar en 147 dagen zonder Sunshine

Maandagavond, toen ik naar Meghan en Harry zat te kijken, was er ook een documentaire bezig op NPO 2 en die had ik opgenomen. Gistermiddag heb ik die even bekeken. Het ging namelijk over orgaan donatie en dat is nu heel actueel natuurlijk door die wetswijziging. Ik had er meer van verwacht maar het was een beetje tamme documentaire. Het vertelde lang niet alles, al is alle informatie aan de mensen welkom. Want het is een heikel onderwerp. Met de mensen die, vaak doodziek, op een orgaan zitten te wachten, die natuurlijk heel blij zijn met deze wetswijziging. Maar ook mensen zoals ik, Rulof lezers weten namelijk vrij veel van het occulte, wat niets raars is hoor. Gewoon kennis hebben van de wereld die hierna komt en de kosmische wetten. Want die zijn er genoeg. Het punt is dan ook juist, dat er van die kosmische wetten aan die orgaandonatie vast zitten.

Ik weet één ding hartstikke zeker, als iedereen wist wat eraan vast zat, wat het exact inhield, dan zouden ze én geen organen willen en ze ook niet willen afstaan. Want dat weten de mensen niet, wat eraan vast zit. En van de Rulof lezers wordt dan ook gezegd, kom maar met bewijs. Maar ja, ik kan die etherische dingen niet bewijzen. Dat komt nog wel hoor, dat het bewezen kan worden. Maar daar hebben we nu niets aan. Er zijn nog wat dingen die niet zo prettig zijn voor de mensheid, buiten alleen die orgaan donaties. Zoals cremeren en zelfmoord plegen. Als je weet wat daaraan vast zit, doet ook echt niemand het meer.

Ik zit hier voor veel mensen te wauwelen, dat vind ik prima. Die ene die ik misschien wel bereik, daar doe ik het voor. Want al verklaart de hele wereld mij voor gek, dat kan me heerlijk niets schelen. Ik zeg het toch, omdat ik weet dat het zo is. En ooit, zullen er mensen naar me toekomen, nee niet in dit leven in elk geval en waarschijnlijk ook niet op deze planeet, die zullen zeggen, ooit geloofde ik je niet en vond ik je gek. Het maakt ook niet uit, in het grote geheel, loopt alles uiteindelijk voor elke levende ziel goed af. Je kan het alleen op de moeilijk manier doen, maar er is ook een stuk makkelijkere manier. Net als gisteren, blijft het zo, een ieder kiest zijn eigen pad.

Maar vanaf volgende week moet je hier kiezen. Verplicht kiezen. Op zich is dat niet echt slecht. Je moet er in elk geval over nadenken. Zo komen misschien toch gesprekken op gang en weten je familieleden uiteindelijk wel wat je zou willen, mocht het ooit zover komen dat ze daar antwoord op zullen moeten geven. Als je niet kiest, als je je antwoord niet registreert, sta je automatisch geregistreerd als orgaandonor. Is er dan niemand om voor je te zeggen dat je dat niet wilt, dan worden je organen geoogst alsof het rijpe appels zijn. Wil je dat niet? Dan moet je dat dus via je DigiD bij het donorregister registreren. Alleen zo kunnen ze weten dat je geen donor wilt zijn.

Weet de meerderheid van de mensen wel echt wat ze aan het doen zijn? Want als je even logisch nadenkt, organen moeten levend geoogst worden. Dus als je dood bent, dan kán het niet eens. Oh, dat is even een eyeopener! Ze halen je organen er al uit, terwijl je nog leeft! En weten de mensen wel, dat dood niet dood is? Want als je overgaat, wat we hier totaal verkeerd doodgaan noemen, is er het loskomen van je geesteslichaam, van je stoflichaam. En dat gebeurt pas, als je echt totaal dood bent. Dan breekt namelijk het fluïdekoord, waarmee dat aan elkaar vast zit, dat geesteslichaam aan het stoflichaam.

En zolang jij aan de apparaten wordt gehouden, om je organen levend te houden, zit jij dus met je geesteslichaam vast aan je stoflichaam. En weet je dat je dan, juist omdat je nog vast zit, alles kunt voelen? Daarom vond ik die reportage gisteren een beetje tam. Ik heb namelijk interviews gezien van verpleegkundigen, die zien dat die lichamen heftig reageren. Zo erg zelfs, dat artsen bij de zogenaamd hersendood verklaarde mensen op hun operatietafel, verdoving gingen gebruiken. Dus er is wel degelijk iets over te registreren. Maar dat willen ze niet laten weten natuurlijk. En dat zo’n ‘lijk’ zo reageert is niet raar, als je weet dat er iemand in het etherisch staat te gillen van de pijn.

Brrrr, je moet er toch niet aan denken. Ooit wilde ik ook zo mensen helpen maar nu ik alles weet? Nou echt niet! Maar dat is nog lang niet alles! Een kosmische wet, die iedereen wel kent is de wet van de oorzaak en gevolg. Die wordt vaak verward met een andere kosmische wet, die bijna iedereen wel kent, namelijk de wet van de Karma. Dat is wel een beetje hetzelfde, het is ook oorzaak en gevolg maar dan heeft het te maken met het nemen van een leven. Dat van jezelf of van een ander. Oorzaak en gevolg is simpel, alles wat je doet krijg je terug. Van het kleinste, tot het grootste. Steel je, zal er van je gestolen worden, sla je, dan zal je geslagen worden. Maar de wet van Karma zegt eigenlijk dat je geen leven mag beëindigen. Dat mag alleen de Oerbron die ons geschapen heeft, en dan ga je op je kosmische tijd, op diverse manieren over. Maar neem jij een leven, je vermoord dus iemand, of dat nou expres is, of per ongeluk door een verkeersongeluk of wat dan ook, dan moet je dat leven weer terug geven. En dat kan alleen, door een nieuw leven te baren en dat kan dus alleen in je levens als vrouw.

Ik heb al eens eerder verteld, dat je 7 levens hebt als vrouw, en dan daarna verder gaat met 7 levens als man en daarna weer vrouw enz. Stel, je bent een man en je doneert je hoornvlies en iemand die blind was, gaat erdoor zien. Die geholpen persoon gaat, omdat dit nu kan, het rijbewijs halen en die rijdt uiteindelijk iemand per ongeluk dood. Die creëert dus karma. Maar, als jij je hoornvlies niet aan die persoon had gegeven, was die nooit gaan autorijden. Dan had die nooit iemand doodgereden ook. Dus dat karma, is voor jou! En je was dus bijna klaar, je had niet meer naar de aarde terug gemoeten. Maar nu wel, nu moet je eerst weer zoveel levens verder tot je vrouw bent weer, en dan pas kan je baren én dan dus pas dat leven ‘terug betalen’, weer leven geven. Nou, geloof me, daar ga je niet blij van worden.

Maar stel dat zoiets ergs niet gebeurt, dan is er nog iets anders. Jij kan boven niet echt verder, want niet alles van jou kan aan de aarde worden teruggegeven. Jouw nier, hart en longen zijn nog op aarde, en daar heb je daar last van. Het remt jou in je leven daar, als je iets tekort komt en daardoor geremd wordt. En zo is het ook. Kijk, als je dit niet voelt, de waarheid ervan niet voelt, dan is dat maar zo. En je mag me voor totaal gestoord verklaren. Ik vind het prima maar het is mijn overtuiging, mijn intrinsieke weten. En ik kan niet anders dan die informatie doorgeven. Ik sta niet alleen hierin hoor. Er zijn meer mensen zover, dat ze er, vaak door de boeken van Rulof die de ins en outs geven, ook kennis van hebben. Maar ik ben niet gek, ik wil alleen graag dat iedereen weet wat hij/zij doet en wat eraan vast zit.

Kijk, mocht mijn kind erg ziek zijn, en ze heeft een nier nodig en ik match en zij wil dat, dan krijgt ze die hoor. Maar dan heb ik dat wat eraan vast zit, voor haar over. Dat is ook iets heel anders. Dat begrijp ik echt wel en zou ik zelf ook zo doen. Maar zomaar voor wie dan ook? En nog iets, ik wil zelf ook echt geen organen. En dat heeft 2 redenen. De eerste is, ik zou nooit iemands dood willen wensen, wat eigenlijk wel die mensen doen die zitten te wachten, zo van, goh ging er maar iemand dood met een passend orgaan voor mij. Dat willen ze niet horen en dat wordt ook altijd ontkend maar logica gebied het zo te zijn. En de tweede is, ik wéét waar ik naartoe ga! En daar is het zo mooi en daar wil ik echt zo graag heen, dat ga ik toch zeker niet uit willen stellen? Dat is wat de occulte kennis mij geeft. Een onwankelbaar vertrouwen in wat gaat komen en waar ik heen ga. En als iedereen ooit zover is, dan krijg je een totaal andere wereld!