15. nov, 2019

Drie jaar en 170 dagen zonder Sunshine

Weer zo’n vrijdag Vertellis vraag; waar ben je vandaag trots op? Aangezien ik vooruit werk, schrijf ik dit op de dinsdag. Dinsdag = Schooldag tegenwoordig. Zoals vroeger maandag gehaktdag was. Vorige week klopte dat wel, toen heb ik bij mijn broer andijvie met gehakt gegeten. Dat vind ik altijd zo lekker, hij maakt het net als mijn moeder het maakte. En als je niet zelf hebt moeten koken, dan smaakt het dubbel zo lekker. Maar daar ben ik dus niet trots op. Wel op wat andere dingen. Vandaag zouden we van alles moeten inleveren, maar bij mij was nog niets nagekeken. Ik had ook nergens feedback op gekregen, dus of ik het goed of fout had gedaan, geen idee. Maar zo niet, moest ik het nog kunnen aanpassen.

Het was waterkoud vandaag. Ik had zo’n spijt ervan geen shawl of muts te hebben opgedaan. En van die handschoentjes met zonder vingers, die heb ik ook. Want jeetje zeg, de wind sneed zo in mijn huid, daar waar mijn jas plek heeft voor een grote warme winterdas. Alleen had ik er niet op gerekend, dat het zo koud zou zijn. En nu die trams helemaal over andere rails rijden omdat ze weer eens ergens aan het werk zijn, moet ik nu echt een rot eind lopen naar school vanaf Centraal Station. Heel fijn, niet. Wel weer een voordeel, ik kan nu net zo goed de tram nemen, die hier het dichtste bij komt, scheelt het toch nog zo’n metertje of 50.

Ik heb nog niets te klagen want er moet er eentje 3 uur reizen voor ze er is. En volgende week hebben we dinsdag school en woensdag de voortgangstoets. Dan is dat helemaal erg en neemt ze zelfs een hotelovernachting. Daarom mag ik niet zeuren over mijn stuk lopen, er zijn ergere dingen. We kregen in de ochtend een Kahoot quiz. Ja, ik had ook geen idee wat dat was tot ik deze opleiding ging doen. Maar de docente had daar dan allerlei vragen in gezet en dan kan je allemaal op die site inloggen en mee doen. En dan zie je wie het snelste was en de meeste antwoorden goed zou geven. We zouden het hebben over het maag- darmkanaal. Ik was ingelogd onder ‘Rietje’, vorige keer onder Truus maar toen wist niemand wie ik was.

Op een gegeven moment stond ik eerste, ik had de meeste antwoorden goed en ik was de snelste. Even later maakte ik een foutje en stond Serina hoger dan ik. Net bij de laatste twee vragen. Potverdorie! En we kregen nog wat vragen over de ziekte van Crohn en daar was zij sneller in en dus werd zij uiteindelijk 1e en ik 2e. Maar toen zei zij dat zij zelf de ziekte van Crohn had, toen riep ik natuurlijk gelijk dat ik dan eigenlijk toch 1e was, omdat zij een oneerlijke voorsprong had. De vraag die ik fout had, was namelijk of je de ziekte door dieet kon beïnvloeden en ik dacht van wel maar zij 'wist' van niet. Dus, ondanks dat ik 2e werd, voel ik me toch een beetje eerste hoor. Het is wel leuk om zo je kennis op te doen of te zien of je genoeg weet. En dit viel nog wel mee.

Toen kregen we nog een presentatie en daarna hadden we een proeftoets. Ik moet eerlijk toegeven, ik heb nog niets geleerd. Ja, ik zit met de hoorcolleges halverwege. Maar ja, dat is ook zo’n lap leren, dat alleen al te lezen duurt uren. Dan heb ik nog een heleboel hoofdstukken uit Farmaceutische Patiëntenzorg te leren en ook uit Anatomie & Fysiologie. Alleen zo’n hoofdstuk doorlezen kost je al vier uur of zo. Laat staan als je ze wilt leren. Simpel rekenen leert mij, dat ik dat in de 3 dagen die ik heb, niet kan redden, tenzij ik mijn slaap op wil geven. Nu zou ik dat best willen hoor, alleen, dan lukt het leren al helemaal niet.

Ik slaap al zo slecht, lig uren wakker en dan maal je en komt alle verdrietige dingen tig keer harder binnen. En dan ben ik zo moe, dat ik, als ik op de bank zit, op een gegeven moment weg val en dan schrik ik me wezenloos omdat ik voorover kiep. Mijn hemel, goed dat ik een sterk hart heb want anders had ik al een aanval gehad zo. Ik ben zo doodop, dat maakt het ook zo moeilijk. En als je hoofd al zo vol zit, hoe krijg je er dan nog meer bij? Dingen die belangrijk zijn om te onthouden en te weten. Ik heb mazzel hoor, dat ik zo’n brein heb, qua onthouden van van alles. Dat het een beetje automatisch gaat grotendeels. Maar de nuances moet ik toch wel zelf doen en dat is lastig als je zo moe bent en een vol hoofd hebt. Maar het moet gewoon, ik weet alleen even niet hoe.

Ondanks al dit soort dingen, had ik van de 30 vragen 10 fout. Dat zou dan met je hakken over de sloot geslaagd zijn. Geslaagd maar met een laag cijfer. Dat vind ik niet leuk. Ik hoef geen 10 maar een 9 vind ik wel leuk. Maar ja, als je nog geen boek echt hebt kunnen inkijken. Nu ook weer, ja morgen heb ik maar er moet hier ook echt gestofzuigd worden. Echt leren kan je 1,5 uur achter elkaar. Maar daarna moet je even iets anders doen. Dus reken maar uit, hoever je op 1 dag kunt komen. Niet ver dus en er zijn teveel hoofdstukken. Toch, die toets komt er woensdag. En ik zal het moeten maken. Morgen dus zoveel mogelijk proberen. Dan heb ik donderdag en vrijdag maar als ik dan thuis kom, na 9 uur op mijn voeten te hebben gestaan en weer honderden nieuwe dingen heb geleerd, dan ben ik ook echt veel te moe.

Dan kan ik echt niet nog eens met een boek gaan zitten. Ja, dat kan wel, ik val er dan alleen overheen omdat ik ergens halverwege een pagina in slaap val. Dat heeft dus weinig zin. Dan zijn we dus alweer in het weekend. Zaterdag moet ik, niet wil ik, moet ik de boel doen hier. Ik verslof het al een beetje, voor mijn gevoel dan. Ik ben gewoon erg opgeruimd en dan loop ik nu al weken achter het verhaal aan te rennen. Ik kan het wel een beetje wegstoppen maar op zaterdag moet het echt even. Dan verdeel ik het de laatste paar weken al een beetje over beide dagen in het weekend. Maar dan geldt nog steeds hetzelfde, je kan niet uren achtereen over je boeken zitten. Dan neem je niks meer op.

Maar toch, ik ben de alleroudste van de klas en ik flik het toch maar even. Wie doet me dat na? Zo’n heftige opleiding is op je 20e al zwaar, dat merk ik aan de jonkies bij ons. Maar voor mij is het dubbel zo zwaar, en ik doe het niet eens slecht. In de middag het gesprek met de docente. Ik moet wat dingetjes inkorten want ik geef te uitgebreid antwoord. Daar moet ik korter in worden. Ik hou het voor me, dat ik denk dat ze dan zelf wat eerder feedback moet geven. Dan gebeurt niet alles op het laatste moment, zoals nu. Want dat moet ik nu ook weer op de woensdag doen. De zelfzorgkaarten die ik gemaakt heb over hoofdpijn, diarree en reflux inkorten.

Een verslag schrijven over de Eerste Uitgifte gesprekken, die ik na het gesprek met 2 van mijn medeklasgenootjes in een rollenspel heb gedaan. Om de beurt waren we assistente, patiënte en observator. Zo hebben we elkaar beoordeeld en feedback gegeven. Dat moet ik alleen nog even uitwerken. Zij hebben dat op school nog gedaan en ik moest opeens weg daar. Snel naar buiten, de kou in. Volgens mij was het daarop school kouder, dan buiten. Niet te doen daar. Dat wordt wat met min 20 graden. Ik was op maar ik was wel trots, trots op mezelf dat ik er toch doorheen kom. Want geen mens weet daar wat er hier allemaal nog meer aan de hand is. Als ze dat wisten, dan zouden ze niet snappen dat ik het trek zo. Ik ook eigenlijk niet maar ik doe het wel! Maar dat zei ik gisteren al, ik ben een winnaar! Ik geef nooit op.