23. nov, 2019

Drie jaar en 178 dagen zonder Sunshine

Op school kwam niet zo heel veel van leren dinsdag, maar dat was niet zo erg. Ik ben even tussen de Loopbaan gesprekken door, die ik vorige week al had gehad, een paraaf gaan halen op mijn stageopdrachten. Dan kon ik ze inscannen en insturen. Blok 1 is bij deze dus afgerond op de test van woensdag na. Nog een nachtje slapen. Geen rust of vakantie natuurlijk want we gaan gelijk volgende week hard aan de slag met blok 2. Dit weekend heb ik dus weer geen vrije tijd, want dan moet ik alles door gaan nemen van dat 2e blok om te zien wat er prioriteit heeft voor mij. En ik moet nog een toets rekenen maken ook. Anders krijg ik daar geen groen vinkje voor.

Het zijn zo geen leuke toetsten. Gelukkig telt dat rekenen niet mee voor je diploma. Anders had ik er echt zenuwachtig van geworden. Kijk, dat je moet kunnen rekenen, zeker in een apotheek, dat is niet meer dan logisch maar alsjeblieft zeg. Dit soort sommen, die wij moeten doen, zijn speciaal gemaakt om je intens te ergeren. Ik had bijvoorbeeld een fout in een som, omdat ik niet kon zien, op die kaart, want het was een landkaart van Tessel, of er nou een camping zat of een veerpont, want dat stond er niet bij. Wel een naam en dat klonk als een camping naam in mijn oren. Maar wat het dan wel was, stond er gewoon niet bij. Dat heeft toch niets met mijn sommen te maken? Dat dus. Daar kan ik me groen en geel aan ergeren. En alleen al om dat soort dingen heb ik er een hekel aan.

In elk geval, ik was al voor twaalven weer thuis en heb de rest van de dag besteed aan het laatste restje leren. De cits waren totaal verrast en staarden me van verschillende locaties aan. Ik was Moonlight kwijt, bij het begroeten. Zat die rare kat doodstil op de kast, hij dacht, zoek me maar. Daar heb ik ook beeldjes staan, dus dat viel niet op! Ik was er wel eens een keertje bij toen de cits hun timer lunchbakjes open gingen, voor de eerste keer. Ja, oké, ik was het koelelement er vergeten in te doen maar er wás in elk geval eten. Dat is beter dan geen eten. Als het 30+ graden is dan moet ik het niet doen maar het is winter. Niet zo heel erg dus. Om half 2 exact ging eerst eentje open. Skylar lag bovenin de krabpaal achter me, die bewoog geen vin. Oh? Apart! Maar vanuit ergens in het huis had Rainbow het geluidje gehoord en brak zijn nek bijna om hier aan te komen stuiven. Afremmend op alle vier zijn pootjes, kwam hij precies voor de bak tot stilstand.

En zo stond hij op zijn gemakje allebei de bakjes leeg te eten. Oh? Aha! Vandaar dat hij zo’n lekker rond buikje begint te krijgen, de laatste maanden. Als ik thuis ben, krijgen ze 1 zakje gedeeld. Waarvan Skylar echt bijna niets krijgt. Het gaat Skylar dus meer gewoon om de aandacht en het gebaar. Want nu kwam hij niet eens kijken. Logisch ook, want Skylar eet wel brokjes de hele dag door. Die is ook niet zo gefixeerd op eten zoals Rainbow. Maar ja, Rainbow kan nooit zomaar eten pakken, als hij trek heeft. Er staan alleen maar brokjes de hele dag, door het hele huis. En die lust hij niet, maf kat. Dus voortaan ga ik het bij de soepjes ook maar doen, zoals ik anders ook doe. Gewoon 1 zo’n zakje door de helft. Rainbow is toch maar de enige die ervan eet. Het is alleen maar om de periode tot het diner te overbruggen voor hem.

Zo zie je maar, het was toch ergens goed voor om het een keertje te zien. Ik ben redelijk op tijd gaan slapen. Ik vind die bril maar wisselend fijn hoor. Dinsdagavond vond ik hem opeens minder duidelijk en scherp vinden geven, qua zicht. En dat is nu, woensdagmiddag, nog net zo. Terwijl ik hem de 1e 2 dagen juist zo fijn vond. Waar dat nou aan kan liggen, geen idee. Ik heb hem net zelfs even afgezet. Maar ik wil wel mijn best doen om eraan te wennen, dus hij zit nu weer op mijn neus. Het zal wel een keer goed komen. Binnen nu en een weekje of 2 maar dan moet ik hem wel ophouden, denk ik zo.

Ik ben ondertussen al thuis van mijn toets maar die viel even tegen zeg. En ook weer wat van die rare inconsequenties. Het was een enorm grote groep. Je zit namelijk met verschillende opleidingen door elkaar. Apothekersassistenten met doktersassistenten, verpleegkundigen en verzorgenden, afijn van alles dus. En in veel lokalen verdeeld met een monitor per lokaal. Je moet je legitimeren, je telefoon mag je niet bij je hebben en je jas ook niet. Er liggen tafeltjes vol met enveloppen. Vier tafeltjes, vier verschillende opleidingen. Zoek je eigen envelop, die dicht zit uiteraard. Je meldt je aan het tafeltje en zet een paraaf bij je naam. De man, of vrouw, kijkt je ID bewijs na, ik had mijn rijbewijs, dat was prima.

En dan mocht je gaan zitten. Envelopje dicht laten en wachten tot 9u15 exact. Dan mag je hem openmaken, handtekening rechts zetten en mag je beginnen. Met potlood en dan kan je eventuele fout ingevulde antwoorden nog uitstuffen en een ander rondje zwart maken. Het potlood kreeg je er ook bij, met zo’n stufje erbovenop. Ik wist een aantal vragen 100% zeker. Maar waar ons was gezegd, dat er niet zoveel vragen zouden zijn over geneesmiddelen, die kan je namelijk altijd opzoeken, ook in de apotheek, waren die er volop. En dan ook zo, dat je direct al ging twijfelen. En er klopte een aantal dingen niet.

Alleen, dat bespraken we later natuurlijk, als klasgenoten onder elkaar, was er in mijn lokaal niets gezegd over dat je een feedback formulier in mocht vullen. Bij Phoebe was dat wel gezegd want haar was hetzelfde opgevallen als mij was opgevallen. Een hele rare vraag. Welke contactlaxantia je moest gebruiken om diarree te stoppen. Ik was helemaal in de war gelijk! Want contactlaxantia geef je juist bij verstopping! Niet om diarree te stoppen dus. Maar ik ging er zo vanuit, dat als een patiënt bij ons de foute groep noemt, en iets wil om diarree te stoppen, ik moet gaan voor wat helpt, dus de loperamide en niet voor de contactlaxant bisocadyl, die dus ook tussen de antwoorden stond. Er had dus moeten staan ‘antidiarroïca’ en zeker geen contactlaxantia. Foutje, bedankt! Heel irritant dus. Dat vind ik een instinker die echt niet eerlijk is. Dat is fout aan hun kant gewoon. Want je weet niet, je kán niet weten, wat hun bedoeling is ermee.

Gelukkig had Phoebe dit als feedback gegeven. Maar ja, ik wist niet dat dit kon, ook weer zo knullig als ze dat allemaal horen te zeggen. En er waren wel meer vragen zo. En ik heb er aardig wat fout gedaan, puur uit twijfel. Totaal niet de vragen die ik verwacht had te zullen krijgen. Verdorie weer over die wet BIG (Beroepen Individuele Gezondheidszorg) en de WGBO Wet Geneeskundige Behandeling Overeenkomst. En die zitten er niet zo goed in bij mij. Ik vond de medicatie en alles wat erbij hoort iets belangrijker om te leren dan dat. Maar ja, dat krijg je dus als je 3 jaar in 1 jaar propt. Het is eigenlijk net even iets te veel. Zoals je een vol potje hebt dat overloopt als je probeert het dicht te krijgen. Zo voelt het een beetje, nét niet passend. Net even iets teveel. Ik hou mijn hart al vast voor het volgende blok want de gemiddelde cijfers van de anderen, die het vorig blok dat onderwerp hadden, is een 3,4. Pharmaceutisch rekenen. HELP! Ik vind gewoon rekenen al niet leuk. En als je dan ook nog eens totaal andere vragen krijgt, dan je verwacht had en dan ook zo gaat twijfelen, terwijl je het eigenlijk wel weet. Irritant!

Nou ja, het is gebeurd en ik heb geen idee wanneer we de uitslag krijgen. Ik heb er minstens, en dan zit ik echt aan het minimum want er zal wel meer volgen, maar minstens 6 echt totaal fout. Gewoon stomme fouten. Er waren 30 vragen en 10 fout kon je net nog hebben. Pfff niets voor mij, ik had altijd hoge cijfers maar ja, ik was toen ook niet bijna bejaard. Maar toch, dat wil ik niet als excuus hebben. Ik zou alleen niet weten hoe ik het allemaal echt perfect in mijn hoofd krijg. Je kan niet 24 uur per dag studeren, al zou je het willen. Dus tja. Geen idee hoe we dit jaar door zullen gaan komen. Nog even snel een rekentoets doen nu, en wachten op de PostNL met een pakket. Snoepjes voor mijn hartjes. Die moet ik op voorraad hebben. Had ik maar zo’n voorraad studeertijd. Maar we zullen het ermee moeten doen. Vol verwachting klopt mijn hart. En in deze Sinterklaas periode, is dat dan wel weer toepasselijk.