28. nov, 2019

Drie jaar en 183 dagen zonder Sunshine

Toen ik dus zaterdag boodschappen ging halen, merkte ik pas goed hoe moe ik eigenlijk was. Ik had iets gehaald bij de Etos en daar gepind. Daarna bij de Albert Heyn boodschapjes gehaald en toen ik daar wilde pinnen, had ik geen pasje meer. WTF?! Ik weet hoe warrig ik kan zijn, sinds ik zo ziek ben geweest. En zeker als mijn hoofd overuren maakt, en dat maakt het al een tijdje, gaan er dingen mis. Ik bedenk me dus, dat ik net nog gepind heb bij de drogist. Ik vraag of ik mijn spullen even kan laten staan, trouwens dat moet wel want zo kan ik niet betalen. Ik vlieg naar de Etos, die er gelukkig aan vast zit daar in de Vierhavenstraat. Nee, daar hebben ze geen pasje gevonden en ik heb het ook niet laten zitten want dan gaat dat apparaat hard piepen.

Ja, tenzij iemand anders het gelijk gepakt heeft? Maar ja, het enige dat nog kan, en omdat ik mezelf ken weet ik ook dat ik zulke dingen echt doe, is dat het gewoon in mijn tas zit. Dat ik het met het boodschapje zo in mijn tas heb geflikkerd. Gewoon zonder na te denken, gewoon omdat mijn hoofd zo overvol zit. Ik kiep die hele tas om, daar bij de kassa, het meisje kijkt een beetje ongemakkelijk. “U kunt ook wel contact betalen hoor mevrouw”, zegt ze een beetje ongeduldig. Ik vraag of ze het voor een tientje wil doen dan. Nou dat wil ze niet eens, de trut. Dan moet ze maar even wachten! En ja hoor, als er niets meer in de tas zit, zie ik het pasje liggen. Oh wat een opluchting!

En je kan er al bijna niks bij hebben, en dan doe je dus juist zulke dingen. Om gek van te worden. En zo kwam het dat ik me voornam, om ook zondag nog even rust te nemen. Maar ja, ik moet nog 3 hoofdstukken ‘leren’. Eentje in de farmaceutische patiëntenzorg en eentje in fysiologie en anatomie en dan de eerste in farmaceutisch rekenen. Maar dat is dus niet geluk en zal ik woensdag en volgend weekend in moeten halen. Want zondag was ik dus alles kwijt, aan boeken en dat soort dingen. En ik kon niet inloggen om zo mijn boeken te lezen, op die site. Wat is dat nou weer??? Nou dat zoek ik nog wel uit op de laptop, dat zal wel weer ergens mee te maken hebben. Alleen met wat… Maar de tranen liepen over mijn gezicht, ik snapte er niets van. Waar zijn die boeken nou toch?

Eindelijk vond ik ze maar ik was al helemaal overstuur. Ja, het is duidelijk, gewoon overspannen. Ik kan alleen niet rustiger aan doen. Dat ga ik niet redden anders. Ja, over een jaar, ná het diploma, dan mag ik even uitpuffen of zo. Tenzij ik direct een baan vind maar goed, nu 2 dagen school en 2 stage, dan hopelijk 3 dagen werken, of 4. Maar dan is de druk van het studeren wel weg. Dat is ook een beetje uitrusten en dan zodra het kan, even een weekje vrij nemen en totaal bijkomen. Hopelijk kan dat. Duimen jullie maar voor me mee, als je wilt.

Ik heb wel mijn tijd nuttig doorgebracht, tijdens het wachten op het pakketje dat door de brievenbus kon. Want omdat ik zulke mooie dingen vond over het roodborstje, ben ik even gaan zoeken naar de spirituele betekenis van de Pimpelmees. En omdat de pimpelmees in het Latijn Cyanistes Caeruleus heet, naar het Griekse woord voor hemelsblauw (Kyanos), kwam ik ook weer bij de steen kyaniet, die dus zijn naam ook te danken heeft voor het Griekse woord voor hemelsblauw. Maar laat me eerst maar over de pimpelmees vertellen, omdat Peter Pimpelmees mijn laatste bezoeker is geweest, wat de gevederde vrienden betreft.

Ik was daarom wel benieuwd naar die betekenis. De pimpelmees (Cyanistes caeruleus, vroeger Parus caeruleus) is een mees die in vrijwel heel Europa regelmatig voorkomt. Pimpelmezen zijn veel te zien in bossen, tuinen en struwelen. Het zijn slimme, behendige vogels die graag afkomen op in de tuin opgehangen voedsel. In België en Nederland is de pimpelmees een talrijke broedvogel, die bovendien voor het merendeel standvogel is, maar in sommige jaren in wisselend aantal doortrekt.

De spirituele betekenis: "Ik ben pimpelmees. Ik fladder onbezorgd door je leven. Ik weet dat mensen graag willen weten waar de reis naartoe gaat. Ik vraag je om eerst even van de reis te genieten, want die is minstens zo belangrijk. Haal je hoofd uit de toekomst en breng het bij je lichaam in het hier en nu. Geniet van de omwegen op je pad, de zijstraatjes en de onbedoelde dwalingen. Het is allemaal zoals het hoort te zijn, het is er allemaal om jou te helpen op je pad, om jou te leren wat je leren wilt. Het enige wat jij hiervoor hoeft te doen is in het hier en nu te zijn, volledig opgaan in elk moment omdat je nergens anders meer hoeft te zijn dan daar waar jij al bent. Geniet met volle teugen! Tja, dat is nu even lastig gewoon, het is een beetje té druk. Maar wie weet komt dat nog.

Dan over de steen, waar ik zo weer zijdelings bij terecht kwam. Kyaniet heeft een gelaagde structuur en kan blauw, groen, grijs, zwart, wit of oranje zijn. Het wordt soms ook wel distheen genoemd.  Kyaniet is een spirituele steen met een kalmerende en evenwichtige werking. Het helpt je de regie over je eigen leven voeren en om in te zien dat we geen marionetten van het lot zijn, maar onze eigen toekomst vorm kunnen geven. De steen werkt kalmerend, brengt innerlijke rust en helpt blokkades doorbreken en angst en frustratie loslaten. Het maakt spontaan, empathisch en zet aan tot zelfexpressie. Het helpt eerlijk en oprecht zijn.

Spiritueel vergroot het paranormale vermogens en intuïtie en helpt bij meditatie en contact maken met gidsen. De steen werkt aardend en reinigt de chakra’s en aura en brengt ze in balans. Fysiek werkt kyaniet koortsverlagend en heeft een positieve werking op het motorisch zenuwstelsel, flexibiliteit, spieren, spierpijn, spierziekten, (bij)nieren. Naast de algemene eigenschappen van kyaniet versterkt blauwe kyaniet communicatieve vaardigheden. Het ondersteunt bij spreken in het openbaar en is ook een goede steen voor zangers. Daarnaast maakt het de geest helder, stimuleert logisch en rationeel denken en helpt bij verwarring. Fysiek werkt blauwe kyaniet ook nog eens ontstekingsremmend (beter dan Diclofenac slikken!) en heeft een positieve werking op de keel, nek, stembanden, strottenhoofd, schildklier, hersenen en infecties.

Zo dan, nou, ik ken wel een paar mensen die ook kyaniet kunnen gebruiken! Volgens mij bén ik kyaniet, want het meeste wat wordt genoemd, bén ik al. Maar in balans ben ik niet, nee. Dat kan wel kloppen. En eh, mijn communicatieve vaardigheden hebben niet echt een zetje nodig, volgens mij. Daarom denk ik dat de steen meer bij me hoort om de eigenschappen die ik al heb. Eerlijk en oprecht, tja, dat heb ik ook in me. Misschien wel een beetje teveel soms. Ik moet maar eens op zoek gaan naar een mooi sieraad van Kyaniet, ik hou wel van blauw… Maar of blauw nou van mij houdt? Het zal wel niet… Ik ben niet zo positief als anders de laatste tijd. Niet gek hoor maar het is een beetje tegen mijn natuur en het voelt niet fijn.

Toch kan ik nooit totaal negatief worden, of ik nou wil of niet. Mijn bloedgroep laat het niet toe. En als je mijn bloedgroep in het Engels zegt, dan begrijp je waarom. Ik ben namelijk B positief, dus in het Engels: Be Positive! Ik moedig zelfs mezelf aan. Ja, ik kwam er van de week achter dat ik hilarisch ben in twee talen. Dat is dan ook gelijk alleen maar grappig, voor mensen die ook dezelfde twee talen vloeiend spreken. Want Moonlight zat weer zo te drammen, met de borstel. En ik zeg dat hij een drammer is. Tegelijkertijd flitst het door mijn hoofd ‘little drummer boy’ en dat het Engelse drummer en het Nederlandse drammer, hetzelfde klinken, al betekenen ze totaal iets anders.

Ondertussen zit Moonlight nog tegen me te mekkeren dat ik de borstel moet pakken! Ik zeg dat hij niet zo moet drammen, dat hij mijn little drummer boy is. Daar heeft hij niet zo’n boodschap aan, want hij blijft doorgaan met drammen. Porrompompompom! Roep ik opeens naar hem en hij schrikt, meer omdat ik hard in de lach schiet. Het remt hem vijf seconden en dan dramt hij lekker verder. Hij wil op de bank, mét de borstel. Natuurlijk mag dat want na 5 keer de borstel langs zijn kin gehaald te hebben, gaat hij toch lekker liggen melktrappen. Wij zijn allebei een beetje gekkies!