1. dec, 2019

Drie jaar en 186 dagen zonder Sunshine

Wil je je opdrachten gaan maken, op maandagmiddag, zodat je dat alvast gedaan hebt, werkt de boel weer niet. Zou dat komen door een soort van overbelasting, zodra er een volgende kudde nieuwe studenten begint? Want dat is dus deze week. Ik ben een blok opgeschoven met mijn klas. De ene helft, die bij ons zat, maar die al een blok hadden gehad, zijn nu ook door en die zien we niet meer bij ons in de klas. Nee, wij zijn morgen, want dan is het voor mij dinsdag en wat het nu voor jou is weet ik niet, wij zijn morgen dus dat wat die anderen voor ons waren. “Oude rotten in het vak”. Wij krijgen er een aantal bij, die dus deze week hun opleiding beginnen. Zo gaat het geloof ik elk blok. Enorm omslachtig maar zo kan iedereen het hele jaar door instromen.

Dat zal een berg organisatie en gedoe zijn ook elke 12 weken zo ongeveer. Bizar en niet zo gek dat er dus zoveel mis gaat. Ik zou het niet willen regelen allemaal, dat mag wel duidelijk zijn. Elk kwartaal dus zo’n beetje, als ik het goed heb. En dan die examens en alles door het hele land heen ook nog. Ik geef het je te doen om daar overzicht in te houden. Ja, ik hou zelf alles goed in de gaten, want ik weet dat het daar vaak fout kan gaan. Zoals het interview dat er stond als van mij, dan had ik mooi een diploma houtbewerking gehad. Het was al snel duidelijk dat dit niet van mij was. Het is nu weg, want ik heb er over gemaild. En mijn stagecontract, dat stond er ook maar niet.

Dat kwam doordat de apotheker een Gmail adres had, dat werkt dan niet. Nou ja zeg, dan mail je me dat toch even? Maar zo werkt het daar niet blijkbaar. Nee alles moet je zelf regelen of achteraan gaan. Daarom let ik goed op, wat er in de klas wordt gezegd en dat soort dingen. Dan kan je ingrijpen ook. Ik las ook ergens, ik kan het alleen niet terug vinden, dat je je examen al rond mei/juni moet gaan regelen, als je rond oktober/november je diploma wilt hebben. Nou, dat zoek ik nog wel uit. Ik ben nu al weer te moe ervoor. Ik moet echt even die 2 weekjes vrij hebben hoor, eind december. Dan gewoon elke dag even wat doen en dan echt proberen voor te gaan lopen. Al was het alleen maar met die generieke vakken. En misschien ook wat voor de apotheek lessen of zo? Nou ja, hopelijk zijn we daar snel.

Ik loop nu al achter en het 2e blok moet nog beginnen. En ik voel me zo opgejaagd als een hert in het bos met een blaffende hond en een jager achter haar aan. Vreselijk! Ik kan dan wel een hoop meer weten dan een groot deel van mijn klasgenoten, ik ben ook dubbel zo oud en dat voel ik toch echt wel. Hoe graag ik het ook zou ontkennen, dan lieg ik tegen mezelf en ik heb zo ontzettend de schurft aan liegen! Ook tegen mezelf, bovendien, ik weet het dan toch. Beetje stom, liegen tegen jezelf. Toch zijn er mensen die er bizar goed in zijn. Die maken verhalen in hun eigen hoofd, zodat gebeurtenissen en oorzaken allemaal in hun straatje passen en puntje bij paaltje, gaan ze het nog geloven ook. De echte waarheid zit er nog wel maar die stoppen ze zover weg, dat ze erg gelukkig worden met hun ‘eigen’ versie. Uiteindelijk geloven ze het zelfs echt.

Het punt is, dat kan je dan wel doen, maar ja, je zál er toch een keertje aan moeten. Want als je verder wilt komen, hoger wilt komen, als ziel, dan zal je toch een keertje al de slechte dingen af moeten gaan leren. Dan zal je er toch naar moeten kijken een keertje. En dan moet je ook kijken naar wat jij er allemaal bij verzonnen hebt. Want pas dan kan je dat, want je doet dat niet voor niets, goed gaan maken. Maar eerst moet je het aan jezelf op zijn minst, toe durven geven. Ik probeer altijd de realiteit te zien. Omdat ik weet dat me dat toch wat gaat schelen op het eind. Maar dat is niet altijd even leuk. Omdat ik dan ook naar de slechte kantjes van mezelf moet kijken.

En die zijn er hoor, geloof mij maar. En ik denk ook veel aan vroeger, ik denk zoveel en zo vaak terug de laatste tijd, dat is echt bizar. Ik wil kijken, of weten, wat heb ik fout gedaan, dat soort dingen. Ik wil namelijk niet zo’n liegende, betere omstandigheden creërende engerd zijn. Er zullen heus wel dingen zijn, die ik op mijn manier herinner, dat is toch iets anders. Ik probeer er zo goud eerlijk tegen mezelf, voor uit te komen. Er zijn wat dingetjes waar ik aan twijfel. Heb ik dacht zelf zo bedacht, of is het echt zo gegaan?

Maar dat zijn dan ook echte twijfelgevallen, uit angst dat ik het niet durf te zien. Terwijl ik dat wel durf eigenlijk. Alleen dat was toen misschien anders, ik was niet altijd zo wijs als nu. Dus hou ik bij die herinneringen, een slag om mijn arm. Daar mag ik boven nog wel een keer naar kijken. Dat is het mooie daarvan, er gaat geen seconde verloren. Dus je kan tegen jezelf en anderen liegen wat je maar wilt, het zal je niet helpen. Je moet er een keertje doorheen en iedereen gaat het altijd weten en zien. Want ook anderen mogen terug gaan zien in hun leven(s). Dus je bent sowieso de pineut.

En dan ben ik zo van, kom maar op, ik doe dat wel gelijk. Want je kan er maar vanaf zijn. Toch helpt mijn vele denken niet alles op te lossen. Was dat maar waar. Het probleem is dat ik niet bij anderen in hun hoofd kan kijken. En dan weet je het wat anderen betreft nog niet. Maar bij jezelf alles rechtzetten en eerlijk bekijken, dat is al heftig genoeg hoor. Wat ik al zei, sommige dingen zijn vager dan de andere, en dan moet je dat ook eerlijk toegeven. Dat komt dan nog wel. Maar ik vind het in elk geval erg belangrijk, als ik in de spiegel in de poppetjes van mijn eigen ogen kijk, ik weet dat ik oprecht tegen mezelf en anderen ben. Daar blijf ik bij. En dat voelt voor mij het prettigst. Die dat niet doen, zullen er later wel aan moeten beginnen. Komt ook wel goed.

En die anderen, zullen ooit een keer door hetzelfde proces moeten. Dat heb ik in elk geval al gehad. Voor alles wat je doet, denkt en zegt ben je verantwoordelijk dus kan je maar beter dingen doen, zeggen en denken, waar je zelf achter kan staan en die jezelf niet naar beneden halen. Dat is niet zo eenvoudig en ik doe mijn best hiervoor.

Dinsdag op school kreeg ik een andere partner voor de volgende presentatie. Melania is nu de pineut met mij. Zij had al wat dingen die ze me gaat mailen en daar kan ik dan ook weer mee aan de slag. Zij had wel, van het vorige blok, een prachtige samenvatting van les 1 en die heeft ze me ook gestuurd. Zij wil dit blok namelijk overdoen en nu zag ik, wat je dan ook kunt doen. Ik was al van plan het anders aan te pakken, en nu kreeg ik een voorbeeld van hoe ik dat kan doen. Ik ben wel klaar met alles en de dingen die mijn hoofd te vol stoppen, zodat de leerstof er niet bij kan. Ik ben namelijk geslaagd voor de voortgangstoets met een mager zesje en dat is niets voor mij. Ik was in eerste instantie een beetje teleurgesteld.

Het was in mijn jeugd niet mijn moeder die te hoge eisen stelde maar dat was ik zelf. Niet gek natuurlijk, vind ik nu. Ik ben nogal een beetje veeleisend voor niemand anders dan mij. Met al wat er aan de hand is hier, hoe ik me nu voel, wat een enorme lawine aan lesstof het is en hoe weinig ik in mijn hoofd krijg, is het een wonder dat ik überhaupt geslaagd ben. Toch gaf het me opeens een soort van daadkracht. Klaar nu! Nu ga je alles opzij zetten en wegstoppen tot er daar weer tijd voor is. Waarom doe ik dat met dingen die ik leuk vind wel maar niet met wat ik vreselijk vind? Juist! Vind ik ook! Stom! Dus alles in de kast, alleen school en stage en meer niet. Ik zal er niet in ene keer in slagen maar het moet dit blok anders.

Dit blok is 2 x zoveel stof als de 1e en het is ook 2 x zo moeilijk. En nog een onderdeel erbij, farmaceutisch rekenen. En dat is al niet mijn sterkste kant. En die voortgangstoets in februari, dat zijn er dan ook opeens twee geworden. En dat moet je zien als een tentamen. Slaag je daar niet voor, dan kan je ook niet verder. Wel zaak om ze te halen. Natuurlijk is er een herkansing maar ja, dan heb je in het 3e blok nóg meer voor je kiezen. Laten we dat maar niet doen, het is zo al heftig genoeg. Bedankt Melania, voor het mooie overzichtje van die eerste les, zo gaan alle lessen hier voortaan gemaakt worden. Ik ben er nu echt klaar voor en klaar mee. Pick myself up, dust myself off and start all over again, maar dan in blok 2. Komt goed, altijd!