2. dec, 2019

Drie jaar en 187 dagen zonder Sunshine

Nu ik in blok 2 zit, zitten er een stuk of 7 a 8 nieuwen bij ons groepje. Wij kwamen in blok 1, en toen zat er een groep bij ons in de klas, die in blok 2 begonnen waren, het kwartaal ervoor. Het is een beetje onlogisch daar allemaal. Eigenlijk kan je zo in elk van de 4 blokken beginnen. Maar echt goeie uitleg krijg je niet. Dat merkte ik in de app dinsdagavond. HELP!!! Ik snap niks van die opdrachten! Kan iemand helpen?! En ik denk dat wij, ons groepje dat in september nieuw was, vol zit met aardige en behulpzame mensen want er werd gelijk op ingesprongen. Die heeft dus hulp bij de nieuwigheid ellende. Dat is meer dan wij kregen. Ook de lerares deed het dit keer anders. Wij werden apart in een ander lokaal aan de slag gezet met de nieuwe presentatie van dit blok. Zo kon zij alle aandacht geven aan de nieuwen. Die komen dus beter beslagen ten ijs dan wij.

Maar daar zijn wij niet jaloers op, nee, wij vinden het fijn dat ze het niet zo slecht hebben als wij het hadden. Om die reden ook zijn we een discussie aangegaan ook, over een aantal vragen bij de voortgangstoets, die niet duidelijk waren of ruimte lieten voor 2 goede antwoorden terwijl 1 van die 2 dan sowieso wordt afgekeurd. Ik zou dus eigenlijk een 7 hebben. Niet dat ik het niet uit kan staan dat ik maar een zesje heb hoor, al vind ik dat niet zo leuk. Maar gewoon omdat het niet klopt. En de docente was het met me eens. Ze begreep mijn beredenering en dat zou ze opnemen met diegenen die de toets gemaakt hadden. Maar het bleef een fout antwoord.

Die andere vraag was echt een grove fout van hun kant en dat had ik goed opgelost, samen met nog wat anderen die hetzelfde hadden gedaan als ik. Maar die zou direct worden aangepakt en bij iedereen goed gerekend worden. Dus we hebben wel iets goeds gedaan dinsdag. Het is leuk te zien hoe iedereen elkaar helpt. Ik heb van die mooie tabelletjes gemaakt en die wil iedereen hebben. Prima, ik mail het documentje door. Maar ik krijg het ook terug, zoals in het mooie overzicht van les 1 dat ik nu mooi als voorbeeld kan gebruiken. En ik krijg een al bijna kant en klare presentatie die ik alleen iets aan moet passen. Nou, daar ben ik heel gelukkig mee. Daar kan ik wat mee. En door het contact met Melania werd ik ook nog eens een stuk wijzer op een ander gebied. PeeT had al gezegd, er komen mensen op je pad die je inzichten gaan geven. Daar is zij er vast één van.

Melania doet dit blok zelfs over. Omdat zij, toen zij startte, net zo van slag en overweldigd was als ik. Maar zij reageert anders, ben ik jaloers op. Zij heeft het toen losgelaten en zei, ik zie het later wel. Ik kan dat dus niet, ik moet het goed geregeld hebben. Misschien kan ik wat van haar overnemen. Wij werden als team gezet voor de volgende presentatie. Maar omdat zij het blok al gedaan heeft 2 kwartalen geleden, hoeft zij eigenlijk niet. Maar ze helpt me er wel mee. Ja, ik zit echt met een leuke groep mensen, in alle leeftijden. Dus nu moet ik de presentatie in principe alleen doen maar ja, dat zal wel lukken. Kan mij het schelen, het ging vorige keer ook vrij goed dus kan ik het wel in mijn uppie.

Ik moest er wel om lachen. Ik zeg al jaren, dat ik altijd alles alleen op moet lossen. Dat blijkt nu ook wel weer. Toch zitten er alleen maar mensen die je overal mee willen helpen. Toen kreeg ik helaas een appje van de apotheker, dat die 27e december vrij toch niet door ging. Dat vrij vragen in december in apotheken not done was. Eh, ja, dat was me gezegd, maar dit was ná de kerst, vandaar dat ik er nog extra bij benadrukt had, dat ik het alleen daarom had geprobeerd. En toen zei ze nog, ja denk het wel hoor, want het is dan rustig en ik heb toch een nieuwe assistente voor de vrijdagen. Nou, dat is ze volgens mij even vergeten. Dat ze het zo gezegd heeft en dat ik het zo gevraagd heb. Tja, dan maar niet. Ook goed. Het is dan maar 1 in plaats van 2 dagen. Daar kom ik dan ook wel doorheen.

Met de kerst hoef ik voor niemand te koken, voor niemand iets te doen. Dan kan ik dat mooi als studeertijd nemen toch? Ik zit toch alleen. Dan kom ik toch gewoon die 27e. Ook goed, als het dan toch moet. Ik vond het alleen zo’n onzin voor dat ene dagje en ik niet eens betaald word. Of zal ze bang zijn dat het erg druk wordt met mensen die komen met maagzuur klachten? Die proppen we gewoon vol met antacida, klaar is kees. De week erna heb ik in elk geval wel vrij gekregen. Die 2e en 3e januari. En ook de andere dagen en de vakantie die ik aangevraagd heb. Dat zijn dagen in de week voor de toetsen, dat is wel zo fijn. Bovendien met hoe ik het nu aanpak, hoef ik alleen de samenvattingen van de lessen te leren. Ook niet weinig hoor, maar toch anders dan hele hoofdstukken erin proppen.

Ook hoorde ik in de app gisteren een verrassende mededeling, wat school en vakanties betreft. Iemand vroeg naar de zomervakantie bij de directeur, want zij had het niet gezien in haar rooster. Ik wel, want ik scrolde heel lang door, en zo zag ik dat we de laatste 2 weken van juli en de 1e van augustus geen school hadden. En ze hadden gezegd dat we in de zomer 3 weken dicht zouden zijn. Voor die drie weken heb ik ook op stage vrij gevraagd én gekregen nu. Maar wat blijkt, vanaf 20 juli wel afsluiting van het jaar, maar daarna tot de 1e week september geen school, als je alles af hebt, anders kan je in die tijd inhalen. Ik ga er vanuit dat ik niets in moet halen. Ik krijg gewoon alles rond, klaar. Maar ook al heb ik dan wel stage, 2 dagen in de week, geen school, geen uittreksels en samenvattingen en geen toetsen? Of het moeten examendingen worden maar dat zie ik dan wel weer. Ik ben er in elk geval in totaal 3 vrij en die ga ik ook echt gebruiken om echt uit te rusten van alles.

Wel grappig dat ik vorig jaar zei, dat ik dat niet ging doen. Dat had ik niet nodig want ik wilde zo snel mogelijk verder leren, en met stage leer je. Ja dat wel ja. Maar alles bij elkaar is dit een uitputtingsslag. Drie jaar in een jaar proppen is niet niks. Als je fulltime op school zou zitten, zou al bijna niet te doen zijn. Dit is zelfs voor de 20 jarigen veel en voor iemand van bijna 60 is het nog een behoorlijk stuk pittiger hoor. Neem het maar van me aan. Maar nu heb ik het verdriet, en alles wat ermee te maken heeft, geparkeerd. Weg ermee, ik kan er niet aan onderdoor gaan en dat wil ik ook niet. Daar ben ik zelf teveel voor waard en dat mag ik niet laten gebeuren. Het was even moeilijk maar ik heb het knopje weer eens gevonden.

Wat voor een knopje het is, geen idee. Het helpt me wel. Zo heb ik al vele dingen overleefd en kunnen dragen. Alleen was het dit keer het moeilijkst en het zwaarste om door te gaan met zoeken, als je dat eigenlijk niet eens wilt. Maar iets in mij, dat zal dat stukje Goddelijke ziel zijn van me, geeft nooit op. Iedereen heeft dat stukje in zich hoor. Alleen moet je je daar eerst bewust van worden. En dat ben ik al een tijdje. Al voor ik de boeken van Rulof vond. Maar vooral sinds die tijd, weet ik het zeker. En probeer ik daarnaar te leven. En dan moet je ook en allereerst goed voor jezelf zorgen, of je nou wel of niet wilt blijven hier. Makkelijker gezegd dan gedaan maar het is me gelukt! En nu alleen maar hoger en verder… Ik kom er wel, altijd! Niets krijgt mij er ooit onder, dat kán namelijk niet! Daar ben ik té sterk voor, dus ze mogen het proberen nu ook wel eens opgeven. Lukt toch niet, geloof me maar.