15. dec, 2019

Drie jaar en 200 dagen zonder Sunshine

Vroeger, kreeg ik vaak te horen dat ik hard was. En daar snapte ik helemaal niets van. Ik ben juist erg gevoelig en wat ik voel, voel ik diep. Ik kon dat dus niet rijmen met elkaar. Ik sta wel voor wat ik vind en je krijgt me niet zomaar van mening verandert, eens ik die heb voor mezelf. Ik ben niet eigenwijs daarin en ik wil altijd luisteren naar goede tegen argumenten, mits ik daar dan zelf ook mee mag komen. Als ik 100% zeker ben van mijn gelijk, geef ik ook niet af. Dan kan ik de discussie wel afbreken, door bijvoorbeeld te zeggen, laten we het er maar over eens zijn dat wij het niet eens worden. Ik ga daar dan ook niet al mijn tijd in steken, zoek het lekker uit. Ooit kom je er wel achter.

Dat wil niet zeggen dat ik altijd gelijk moet hebben hoor. Helemaal niet zelfs. Ik ben de eerste die het eerlijk toegeeft fout te zitten, als dat ook zo blijkt te zijn. Hoe jonger je bent, hoe vaker je ernaast zit. Hoe jonger je bent, hoe minder je dat ook zal toe willen geven. En als je dan ouder wordt, word je ook wijzer en zit je er minder naast maar vind je het geen probleem om het toe te geven als dat wel zo is. Je wordt daar echt makkelijker in. Dat is een groeiproces blijkbaar. Geen idee of dat bij iedereen zo is maar ik neem aan van wel.

Mijn moeder was een zacht mens en ik was haar als kleuter al de baas geloof ik. Als ze één ding niet was, dan was het consequent zijn. Meestal omdat ze het dan toch weer zielig vond. Toen ik klein was maakte ik daar ontzettend gebruik van. Mijn broertje, die 11 jaar later kwam en haar baby bleef tot haar dood zowat, deed dat nog meer. Gewoon net zolang zeuren tot je toch je zin kreeg. Haar tegenstand brak vanzelf. Ik heb het geen ene keer meegemaakt dat ze consequent was, behalve die ene keer dan, dat ik op mijn 3e die strafregels moest schrijven van haar. Maar, zo vertelde ze later zelf, daar had zij meer last van gehad dan ik.

Daarom vond ze mij altijd té streng voor Kim. Maar ik was niet streng, ik was alleen wel consequent. En dan krijg je ook dat, als je iets doet waarvan er afgesproken is dat dit niet mag, dat er dan inderdaad consequenties aan vastzitten. Bij mijn moeder kreeg je die nooit maar bij mij dus wel. En dat vond mijn moeder vreselijk. Heel jammer vond ik dat voor haar, maar mijn manier was nou eenmaal anders dan de hare. Maar ja, mijn moeder zou het dan ook erg moeilijk hebben gekregen, als mijn broer en ik een stelletje verslaafden hadden geworden. Dan hadden we haar helemaal kaal geplukt. En heel lang zat ik met de vraag, wat is nou beter? Wie heeft er hier nou in ‘gelijk’?

Toen ik later psychologie ging studeren, kwam ik ook in een stukje pedagogiek. En toen bleek ik, wat de regels in de pedagogiek betreft in elk geval, toch wel erg goed zat. Kinderen hebben het nodig om grenzen te hebben. Ook is het erg belangrijk om consequent te zijn en blijven, zodat ze weten waar ze aan toe zijn. Dit geeft ze een vorm van rust. Ja, vast wel maar niet alle kinderen zijn hetzelfde natuurlijk. Je kan alleen maar zeggen, dat ouders, hoe ze het ook doen en waarom ze ook dingen doen, dat ze dat maar om één reden willen. Het geldt voor alle ouders die van hun kinderen houden. Ze willen alleen maar hun kind beschermen, de juiste dingen meegeven en ervoor zorgen, dat ze zo gelukkig mogelijk zijn of worden. Meer zit daar niet aan vast.

Dat ze daarin hun fouten maken, geldt echt voor allemaal. Je ziet dingen in je eigen opvoeding, waarvan je roept als kind, dat je zoiets nooit zult doen bij je eigen kinderen. Groot is dan je verbazing als je opeens beseft dat je exact hetzelfde deed als jouw ouders ooit deden. Maar je zal inderdaad ook veel dingen op je eigen manier doen. En als je dan een partner hebt, dan komen die 2 manieren van opvoeden ook nog eens samen. Dat kan mooi werken, maar dat kan ook botsen. En dan krijg je dat er nog eens bij. Ook dan moet je zorgen dat je kind nooit merkt dat dit zo is. Anders gaan ze de verschillen tussen jullie uitbuiten en zo ruzie of onvrede tussen jullie zaaien. Want zo slim zijn ze echt wel.

Ik vond dat lastig met mijn partner toen, want hij was wel de enige vader die ze kende, maar hij was niet haar biologische vader. En hij kon ontzettend streng zijn en soms ook erg onredelijk als hij boos was. Dan wachtte ik tot ze naar bed was en dan kregen wij een stevig gesprek. Soms eiste ik dan van hem, dat hij het morgen zelf terug zou draaien. Zo hield ik de beslissing bij hem zelf, zodat zij dat niet in de gaten had. Ik zat soms een beetje tussen 2 vuren, wat dat betreft. Maar net als ik, had hij wel altijd het beste met haar voor. En ja, soms maak je daar fouten in. Dat is nou eenmaal zo want we zijn allemaal maar mens.

Ik ben ook ‘hard’ genoemd, in hoe ik ben. Maar ik zeg gewoon wat ik vind. Ik zal echt niet iets zeggen om iemand te kwetsen, dan zeg ik liever niets. Maar ik heb wel een bepaalde kijk op de wereld en ik kijk vaak dwars door mensen heen en zie ik achter hun masker, om het zo maar te noemen. En ik durf voor mijn mening op te komen ook. En dat vinden veel mensen niet zo prettig, daar ben ik wel achter. Dan vinden ze me hard, of streng. Maar ja, ik heb er niks aan om te liegen om de stemming gezellig te houden. Daar kan ik niet mee leven. Ik kan gewoon niet liegen en ik wil het gewoon niet. Alleen hooguit om iemand niet te kwetsen, wil ik er een wit leugentje uitgooien. Zelfs dat voelt niet prettig maar vind ik beter dan iemand pijn doen. Daarom mag dat wel.

Of, en dat is ook zo, het is om goede vrede ergens te bewaren. Je kan op je werk niet alles zeggen, tenminste, dat deed ik wel altijd maar dat wordt afgestraft. Daarom let ik nu wat beter op. En je kan niet overal zomaar alles zeggen. Bovendien, ik zie het als mensen liegen, ik zie wat ze echt denken, of waarom ze doen wat ze doen en dat is niet altijd leuk. En om die reden ben ik me steeds meer terug gaan trekken. En ik vind dat wel zo prettig. Ja, oké, je bent soms een beetje eenzaam maar echt eenzaam? Nee, dat ben ik niet. Ik heb mijn katten, en ik heb mijn boeken en ik heb een aantal goeie vrienden. Waarvan er teveel te ver weg wonen maar goed, het is niet anders. Nog een geluk dat ik zo graag alleen ben.

Gelukkig heb ik door het lezen van ‘de’ boeken, geleerd dat ik helemaal niet hard ben. Dat dacht ik al hoor, maar het is fijn om dat bevestigd te krijgen. Liefde is namelijk niet altijd alleen maar lief, zoetsappig en aardig. Juist uit liefde moet je soms erg standvastig voet bij stuk houden, hoe moeilijk dat ook soms kan zijn. Ik geef even een voorbeeld uit het extreme. Als je een heroïne verslaafde zoon hebt, moet je die dan geld geven als hij daarom komt zeuren? Soms geven ouders dan toe, om er maar vanaf te zijn.

Of, nog erger, omdat ze het dan zielig voor hem vinden. Maar dat is geen liefde voor je kind tonen! Dat is juist je er met een Jantje van Leiden afmaken! Juist dan moet je zeggen; ‘absoluut niet! Klaar! Wil jij jezelf naar de gallemiezen werken, dan doe je dat maar op je eigen houtje. Daar werk ik niet aan mee!’ Oh en dan moet je op straat slapen? Maar als je hier slaapt roof je mijn huis leeg? Nou, dan weet ik nog een leuk brug voor je, daar kan je onder. Is dat hard? Ja, vinden sommige mensen maar ik zeg, dat dit pas echt liefde is. En zo zie ik dat, dus ik hard? Nee, wel realistisch.

Ik ben dus zo, realistisch zeg maar, maar dat wordt nogal eens verkeerd begrepen. Maar ik probeer alleen maar te doen wat het beste is voor die mensen waar ik om geef. Ik kan het dan ook niet zeggen met een fluwelen tong, nee ik zeg het zoals ik het zie. Om te helpen. Maar ja, dat stelt lang niet iedereen op prijs. Ik trok me dat altijd erg aan maar nu? Nu denk ik; ‘weet je wat? Bekijk het maar, dan zoek je het maar uit!’ En dat is ook niet altijd leuk, voor mij ook niet, juist niet. Maar het is wat het beste is op dat moment.

Want door te ondervinden leer je namelijk ook. Op de moeilijke manier of op de makkelijke manier. Uiteindelijk maakt dat niet uit want alle wegen leiden namelijk maar tot die ene plek, die waar je nu bent. Daarom twijfel ik niet meer aan mezelf of de door mij gemaakte beslissingen. Ook iets wat ik geleerd heb uit ‘mijn’ boeken; er zijn geen fouten, er is alleen maar onbewustheid en leren bewust te worden door de dingen die je doet. Dus komt goed, altijd, daarom zeg ik dat ook altijd. Omdat het zo is!