18. dec, 2019

Drie jaar en 203 dagen zonder Sunshine

Van de week had ik weer eens wat. Al mijn mappen in mijn mailbox waren weg! Voor mij, als intensief mailbox opruimende neuroot, erg onhandig. Mails die ik niet direct in de prullenbak flikker, die doe ik direct in een mapje, zodra ik ze bekeken heb. Maar ja, dan moet je wel mapjes hebben. En die had ik niet meer. Ik dacht eerst dat ik alles van de RMC had weggegooid omdat ik dat nergens meer vond. Maar later bleken al mijn mappen weg te zijn. Ik kon wel een zoekopdracht geven op Zooplus bijvoorbeeld, ik noem maar even wat. Maar het mapje vond ik niet. Ook kon ik wel mails verplaatsen, met een dropdown menu maar ja, dat is zoveel omslachtiger dan slepen.

Dus ik gebeld, naar support. Of niet gebeld, geappt, of hoe heet dat, oh ja, via de chat. De jongen was erg aardig maar snapte het ook even niet. Hij wilde met me meekijken en dat vond ik prima. Toch vind ik dat altijd een beetje griezelig. Zo’n wizzkid kan dan misschien later jou ook hacken? Weet ik veel, ik ben een echte digibeet op dat gebied. Volgens mij deed hij helemaal niets, het had al behoorlijk lang geduurd voordat ik had uitgelegd wat er aan de hand was. Want ja, ik kan ook via het envelopje in mijn balk naar mijn mail maar ik ga via google naar outlook en dan log ik daar in. Dat vind ik een fijnere lay-out en die staat helemaal naar mijn eigen zin qua instellingen.

Ik zag mijn cursor over het beeld een eigen leven leiden en opeens zag ik mijn mappen weer verschijnen. Maar toen vond ik het wel genoeg, want ze waren toch terug zeker? Maar ik zag die cursor al de mappen openen, die weer sub mappen hebben want ja, hey, neuroot hier. En die opende hij ook. Hij bleef aarzelen bij mijn Paypal mapje en toen pakte ik de regie weer. Want waarom vond hij dat zo interessant? Niet dat hij er iets aan zou hebben gehad hoor, daar bewaar ik in elk geval geen wachtwoorden of zo. Het is meer om mails met transacties te bewaren, meer niet. Maar goed, het kan mijn, nu, wantrouwige aard zijn. Toch, ik voel dingen en dit voelde niet goed. Ik weet dat hij geen kwaad kan. Als ik niet dat nummer invoer, kan hij niets.

Toch raar. En bovendien, nu zag ik bij het mapje Postvak In opeens wel het tekentje > waar ik dan op kan klikken en al mijn mappen kan zien. Maar zat die daar niet meer? Of heb ik dat gewoon niet gezien? Ik kan me dat laatste bijna niet voorstellen maar ja, ik vergeet normaal ook niet zomaar de verjaardag van iemand die belangrijk voor me is. In dit warrige en overvolle jaar moet ik maar overal op rekenen, wat ik zelf verkeerd kan doen. In minder drukke periodes heb ik het al. Dus eh, moet ik nu niet net doen alsof ik anders zo lekker alles onthoud. Dat valt reuze tegen. In elk geval, ik kan mijn mappen weer zien en me weer gedragen als de Hollandse reddingsbrigade en mails die gered moeten worden van de prullenbak veilig naar de kust, in dit geval een mapje, slepen. Of het nu wel of niet een blonde actie was en ik dat driehoekje vergeten was. Dat kan toch zeker niet hè? Nee joh, vast niet…

Waar je ook warrig van kan worden is dat je op tv ziet, dat ze een kunstwerk gesloopt hebben. Als je dan denkt dat ze het over een Van Dijck hebben of een van Gogh, of zelfs een Rembrandt, dan zit je er naast. Want betekenis en waarde van kunst, dat zijn twee verschillende dingen. De banaan die met plakband aan de muur hing op een kunstbeurs in de Verenigde Staten, en die vervolgens doodleuk opgegeten werd door een andere kunstenaar als vorm van kunst, het doet wel erg veel stof opwaaien.

Zo kwam dat gewoon in het nieuws. Want het is conceptuele kunst, of zoiets, en die aan de muur getapete banaan was al 3 x gekocht voor 150.000,- dollar per keer. WTF?! Zijn ze nou helemaal van de pot gerukt? Ben je even waus dan??? Als je daar 150.000 aan uitgeeft. Dollars nog wel, centen zou al teveel zijn. Net als dat doek dat door die versnipperaar ging. Wat een verspilling, hoe durf je dat aan zoiets uit te geven, zolang er nog maar eentje is die honger heeft in de wereld. Ik kan er bijna van flippen!

En dan komt er een jonge studente uit Arnhem die nog kan aantonen dat zij dit al meer dan 3 jaar geleden verzonnen had. Tja. Hoe verzin je het? Ik hoorde ze het vandaag nog bananagate noemen. En iedereen springt in die hele hype, wat ik dan wel weer erg grappig vind. Albert Heyn gooit gelijk de bananen in de bonus. Andere slimmerds proberen er ook een slaatje uit te slaan. De appel die ik tegen de muur had willen tapen vanmiddag, heb ik maar gelaten. Ik was al vrij snel niet meer origineel. Ik had ook willen adverteren op het internet, dat ik mijn appel voor maar 100.000 verkoop. Maar ja, oud nieuws al binnen het uur. Ik heb hem maar opgegeten, was lekker, ik haal altijd Pink Ladies, de lekkerste appels die er bestaan!

Maar even serieus, zoveel geld voor zoiets idioots dat ook nog elke halve zool na kan doen en maken. Ik begrijp zoiets gewoon niet. Wat nou conceptuele art? Ik zal je eens een concept geven! Nou moet ik eerlijk toegeven dat ik van dat soort dingen echt geen jota begrijp en het ook echt nergens op vind slaan. Iets moois, zoals wat Monet, Manet, van Dijck, Titiaan gemaakt hebben, ja daar kan ik van kwijlen. Of wat die hyperrealistische schilders doen, dát vind ik knap. Maar elke waus kan toch zeker een banaan op de muur plakken. Een chimpansee kan dat nog! Zelfs zónder plakband. Schiet mij maar lek hoor, als ik dat moet begrijpen om erbij te horen, dan hoor ik er liever niet bij. Het gaat mij te ver. Vooral als er mensen zijn die echt mooie dingen maken en die dan in de armoe leven. Sorry, dat vind ik krom. Zo krom als die banaan ja. Ik schiet er zelf van in de lach!

Ik heb wel weer een paar toetsen gemaakt. Echt, wat ik van die van rekenen vind, zal ik maar niet zeggen. Daar komen geen nette voor alle leeftijden toegestane woorden in voor. In de toets zitten fouten, die bij hen gemaakt zijn. En jouw juiste antwoord rekenen ze dan fout. Echt hoor, het slaat nergens op, wat ze af en toe vragen, dat niets met rekenen te maken heeft, maar wat wel fout gerekend wordt. En dat is nog niet het ergste, want met Engels is het nog erger. Al denk ik dan wel weer te weten waar dat aan ligt. Ooit deed ik examen bedrijfs-Engels bij Schoevers. Ik kreeg 3 x de hoogste score, schriftelijk, mondeling en nog iets, maar wel met een kanttekening; ik was té Amerikaans in mijn woordgebruik.

Tja, aangezien Engels me al vanaf peuter is aan komen waaien, denk ik niet dat ik dat bewust zo geleerd heb. Eerder dat een vorig leven aan die kant was. Want ik heb ook mijn native American leven aan die kant geleefd. Misschien toen opgepikt, of nog een leven als blanke Amerikaanse gehad of zo? Weet ik veel. En natuurlijk ligt het ook aan al die Amerikaanse series die je hier allemaal ziet. Maar ja, er zijn hier ook Engelse series, Frans, Duits. Dat is alleen maar hier volgens mij. Wij synchroniseren ook niks na, zoals in Duitsland waar je hoort zeggen ‘Komm zu mir Daddy’ waar ik altijd spontaan braakneigingen van krijg. Fransen spreken alleen maar Frans, Duitsers alleen maar Duits, en zo heel Europa door maar Nederlanders?

Die praten alle talen. En dat is nou juist de reden waardoor we zo groot zijn in de handel, wij spreken mensen in hun eigen taal aan. Dat schept een band. Wij zijn absoluut niet gierig, zoals veel Belgen ons noemen, in tegendeel. En zo hebben veel Nederlanders vooroordelen over Belgen. Dat zijn allemaal rare vooroordelen die niet kloppen, geen enkele kant op. Wel zijn Nederlanders slim en zakelijk en scherp en erg ad rem. En dat vindt niet iedereen prettig, dat kan ik me wel voorstellen. Als je dat niet gewend bent is het even wennen. Maar ja, ik hou er wel van. Niet gek natuurlijk, ik ben hier geboren. Ach, weet je, wat je ook vindt en hoe je ook doet, dat is geen kwestie van Nationaliteit, dat is een kwestie van mentaliteit en dat geldt voor iedereen mens, waar je ook geboren bent.