26. dec, 2019

Drie jaar en 211 dagen zonder Sunshine

Tussen goudglanzende kerstballen en kerstkransen, tussen kunstkerstbomen en kitscherige kerstcadeaus zocht ik verdrietig naar wat goud van de geest, vond slechts schilferende glitter en vals engelenhaar. Tussen loze woorden als kerstfeest, kerstvakantie, kerstmarkt, kerstgebak, kerstmenu, kerstconcert, lege kerstverhalen en liederen zocht ik vol hoop de stilte van vóór het Woord, vond slechts mismaakte taal der dode woorden. Tussen kerstmannen met valse baarden en rode mantels van begeerte, tussen arrensleden, jengelende bellen en verdwaalde rendieren, zocht ik eenzaam naar een spoor van waarheid, vond slechts kronkelwegen van leugens. Ik zocht en werd gevonden. De zoeker zelf werd het gezochte en zoeken werd gevonden worden. In de grot van het eigen hart wordt het tijdloze Christuskind geboren, oorspronkelijk gelaat, voorafgaand aan het eigen gezicht, licht in Licht. – door Marcel Messing

Het is niet het hele gedicht maar het laatste stuk, ik vond het erg mooi, in elk geval. Voor mij zal kerst ook nooit meer worden wat het was. En ik ben niet de enige en nee, dat is geen troost. Om te weten dat er heel veel verdrietige mensen zijn in deze donkere tijd van het jaar, vind ik juist extra belastend. Dan had ik eerlijk gezegd nog liever de enige geweest. Als ik kon, dan zou ik al die mensen een glimlach en een goed gevoel willen schenken. Oh als ik toch kon toveren, dan wist ik het wel. Maar daar heeft onze groot artiest en kunstenaar Herman van Veen wel eens een liedje over gemaakt en daar kom ik toch nooit bovenuit. Dat moet ook niet hoor. Mijn gedichten zijn leuk voor Sinterklaas en dat soort dingen, want een echte dichter ben ik niet. Ik kan lekker rijmen en draai mijn hand niet om voor een nieuwe en toepasselijke tekst voor iemand op een bekende melodie. Maar dat is geen dichten te noemen.

Ik schrijf elke keer maar een zinnetje of wat nu hoor, want ik wil weer wat minder voor gaan lopen met schrijven. Minder? Helemaal niet meer! Het is eenvoudiger om direct per keer actueel te plaatsen dan dit. Maar waarom kan ik niet goed uitleggen. Het is meer omdat ik dat vind en dan is dat ook zo. Zo werkt dat, bij mij tenminste wel. Ik zit, op het moment van schrijven, te wachten op Miranda, want die komt vanmiddag, de 22e is het nu ik dit schrijf. We hebben elkaar alweer een tijdje niet gezien dus dat wordt leuk. Lol hebben we altijd wel. En het is voor mij nu heel lastig om tijd te maken en daarheen te rijden. Zij is ziek en daarom lukt het ook niet altijd om naar mij toe te komen. Dus als het dan wel lukt, dan is het dubbel zo leuk natuurlijk. Ondertussen zijn al mijn voorlopers geplaatst want ik loop nu weer bijna achter omdat er zoveel te schrijven valt maar ik geen tijd heb en had.

Oh wat was het een heerlijk middagje met Miranda. Dat doen we echt veel en veel te weinig. Later als ik van de opleiding af ben, dan ga ik toch echt proberen om meer af te spreken. Maar ja, wie weet hoe het leven dan loopt. Zij kan door haar ziekte ook niet altijd natuurlijk. Daarom moeten we er dan maar dubbel van genieten, de keren dat het wel kan. Ik had voor haar en haar moeder cadeautjes klaar gezet en ik kreeg van haar ook een prachtig cadeau. Een mooie en heel aparte ketting met een prachtige ronde steen, obsidiaan. Ze voelde dat ze die wel voor me moest kopen want hij is ook tegen negatieve energieën en nog meer dingen maar dat was de belangrijkste. Ik vond hem prachtig, gelijk omgedaan en niet meer afgedaan. Hopelijk gaat het iets doen voor me.

Wat later stuurde ze me het volgende: Deze diepzwarte obsidiaan ketting komt uit de kern van de aarde. Obsidiaan is het resultaat van snel gestolde lava en kent vele krachtige eigenschappen. Obsidiaan stenen zijn gevormd door lava uit de kern van de aarde. Met temperaturen van boven de 5000°C worden deze vurige stenen uit vulkanen gespuwd waarna ze spoedig afkoelen. Dit unieke zwarte steentje heeft een kleurencombinatie die verandert bij elke kijkhoek. De steen ziet er niet alleen stijlvol uit; obsidiaan kent ook bijzonder krachtige eigenschappen.

De steen staat bekend als beschermingssteen tegen negatieve energie. De obsidiaan hanger absorbeert negatieve energie en is gemakkelijk te reinigen en schoon te spoelen met zout water. Obsidiaan staat voor inzicht, doorgronding en waarheid. Dit bijzondere steentje wordt door velen beschouwd als steen der zelfinzicht. Obsidiaan kan diepgewortelde emoties en gevoelens naar buiten laten komen en maakt oprecht. Obsidiaan helpt bij het verhelderen van de geest en kan externe afleiding en ruis helpen verminderen. Overige kenmerken van obsidiaan zijn remming van verslavingsgevoeligheid en stimulering van de wil in het leven. Een goede steen voor iedereen die snel afgeleid is of moeite heeft met concentreren. Obsidiaan stenen worden geassocieerd met de basis chakra (1e chakra). 

Nou als ik 1 ding gelukkig niet ben, dan is het wel verslavingsgevoelig. Dat is zeker wel mijn redding geweest in een aantal zaken. Maar ja, dat is weer een ander verhaal. Ik heb er teveel eigenlijk, van die verhalen. Oprecht maken heb ik ook niet echt nodig want dat ben ik bijna altijd, altijd al geweest. Ook niet echt altijd hoor, er zijn situaties waarin je soms een beetje moet faken, wil je het leefbaar houden in deze maatschappij. Bovendien kan niet iedereen het hebben. Oh dat is toch wel iets dat ik niet echt zal missen, als ik hier eenmaal weg ben.

In elk geval, daar was ik ergens, was de middag met Miranda weer veel en veel te kort. Ze nodigde me uit om de 2e kerstdag naar haar te komen. Hoe lief ik dat ook vond, ik doe dat niet. Het zijn voor mij enorm pijnlijke dagen en dan heb ik er alleen maar behoefte aan om weg te kruipen. Niet om tussen de mensen te zitten, hoe lief ik ze ook vind. En geloof me, al die pijn van nu, die brengt me iets prachtigs verderop. Ik weet dat gewoon. Het er doorheen gaan, nee, dat vindt niemand fijn maar ja, als je ziet wat je ervoor in de plaats krijgt. Wat niet weg neemt dat ik niet voor deze pijn gekozen heb, het overkomt me gewoon. Het overkomt me omdat ik iets deed, waarvan ik een totaal ander effect had verwacht. En toch, zoals het gegaan is maakt alleen maar meer duidelijk. Het hoort zo te zijn. Laat ik het daar maar op houden.

Het is wat het is, ik kan er ook niets aan doen. Het is zeker mijn keuze niet maar je moet het soms met de keuze van anderen doen en dat is niet altijd even makkelijk. Oké, klaar hiermee nu, verder en hoger. De cits hebben op voorhand hun (kerst) speeltje al gehad. Ik heb me rot gelachen want wat een helden op sokken zijn het zeg! Ik heb een bal gekocht, daar zit een motortje in, ja op batterijen weer. En die zet je aan, schroeft hem weer dicht en dan zit er aan 1 helft een soort van fret of zoiets. En die bal die maakt, door dat motortje dat het zwaartepunt verplaatst of zoiets, zelf rollende bewegingen. Oh mijn hemel! Dat vonden ze me toch eng! Aurora was de enige nog die er in het begin op af durfde te gaan. Vrouwen hè, als het echt nodig is, dan nemen wij het voortouw. En dat noemen ze dan het zwakke geslacht. Baar maar eens een kind en dan weet je gelijk dat dit niet klopt.

Maar goed, ook weer een ander verhaal! Snap je waarom ik dat zei? Zo’n verhaal kan lang duren maar dat doen we niet. Ze zijn wel totaal gefascineerd en oh wee als het ding hun kant op rolt. Ik ga hem zo maar weer eens even aanzetten. Jammer hoor, dat het ding herrie maakt en op batterijen loopt! Anders zouden ze er de hele dag lol mee hebben. Ik heb een strategie, als hij tussen mijn voeten door rolt, dan zet ik hem uit. Het is verdorie het hele huis door geweest en na een tijd hadden de cits niet echt belangstelling meer. Eindelijk kwam hij in de buurt en zette ik het ding uit. Ja, toen wilden ze wel gelijk weer even komen kijken. Gekkies! Echt helden op witte sokken, iets dat ze dan ook allemaal hebben.

Ik ben al vanaf vanmorgen 8 uur aan het werk. Dat is mijn kerst, nog wat dingen ontdekt die weer een mes in je rug steken maar ach, daar zitten er al zoveel, dat voel ik zowat niet eens meer. Volgens mij ben ik vast in een vorig leven fakir geweest. Al dat liggen op spijkers en scherpe dingen werpen nu hun vruchten af. Het is allemaal om mij tot een definitief verder gaan te brengen. Zonder kans op herstel en dat ik dan ook weet, dat het niet aan mij lag. Al dat rare gedoe, nergens voor nodig als je recht in je schoenen staat en ook recht in je eigen ogen kunt kijken. Maar goed, daar moeten nog heel veel mensen eerst zelf achter komen. Ik wens ze veel plezier ermee en veel sterkte want Karma, om het dan zo maar te noemen omdat iedereen dat snapt, is een harde leerschool. Dat weet ik uit ervaring ja, maar ik heb nu wel genoeg goed gemaakt. Het tij gaat keren en er zal mét mij worden goed gemaakt, niet meer dóór mij. Dat is een enorm verschil!

En eerlijk is eerlijk, het werd verdorie tijd ook! En dat is voor mij een hele mooie kerstgedachte! En zo zal mijn nieuwe jaar ook ingaan, zonder al die mensen die mij niet waard zijn. Klaar met alles, ik ben zo klaar met iedereen, nou ja, de meesten, niet iedereen. Al scheelt het niet veel.Ik ga maar gewoon helemaal opnieuw beginnen, op elk gebied. Klaar met al die mensen die mij als shit zien. Daarom moest ik weg uit die baan, totaal een andere richting op, een nieuw perspectief. Dat scheelt alles. Soms moet je alleen je manier van kijken veranderen om te zien dat er nog meer ergens achter zit. Nou, geloof me, je weet niet wat je ziet. Beter zo, helemaal opnieuw en met nog maar heel weinig mensen verder uit mijn ‘oude’ leven. Ik denk dat het niet anders kan. 

Op de foto, in het midden zie je mijn mooie cadeautje van Miranda, en mijn 'kerstpakket' van DSW/ dus de apotheek, erboven en een stukje van mijn ochtend werk, de recept order. De rest, ach, het moet maar duidelijk zijn. IK GA VERDER, dan maar helemaal alleen. Kan ik wel hoor! Doe ik eigenlijk mijn hele leven al wel...