9. jan, 2020

Drie jaar en 225 dagen zonder Sunshine

Maandag was een lekker dagje. Ik heb mijn strakke planning ook wat losser gemaakt. Want ik woon hier in mijn uppie. Heel af en toe visite en nu ik het zo druk heb en met een aantal mensen geen contact meer heb, komt er al helemaal bijna niemand. Voor wie moet ik het zo strak en glimmend houden. Niet dat ik het wil laten vervuilen natuurlijk. Maar een ietsje losser mogen de teugels op dit gebied wel. Dus voortaan doe ik mijn huis de grote beurt geven, op de maandag, ná de online lessen. Ik heb ook in het rooster al gezien, dat in mei deze lessen opeens van de ochtend naar de middag gaan. Dan zit je nog vast ook tot 17 uur. Eerst kon je vanaf 12u15 weg dan niet meer.

En dan denk je mei? Ver weg! Nou echt niet. Het beneemt me af en toe echt de adem hoe snel de dagen, weken en maanden gaan. En zoals in het nieuws van de week, van Charley Hebdo, wat me nog zo ontzettend vers in mijn geheugen zit. Dat blijkt opeens alweer 5 jaar geleden te zijn. Ik was er even stil van, mijn mond weer openhangend als een lokplaats voor vliegen. Wát?! Halleluja zeg, dat is toch niet normaal meer? Echt hoor, als ik zo meteen opkijk, zit ik in een bejaardentehuis. Zonder Marianne, mijn veel te vroeg overleden vriendin. Oh daar heb ik toch een hartig woordje mee te spreken nog daarover! Ik kan toch niet in mijn eentje verzorgers in hun billen knijpen? Of een rollator of rolstoel wedstrijdje houden door de gangen? Want zo snel lijkt de tijd nu wel te gaan.

In elk geval, maandag goed bezig dus. Er is een andere omgeving voor de lessen. Dat deden ze eerst met een programma dat op Flashplayer liep, maar dat gaat er eind dit jaar overal uit. Dus moesten ze daar een oplossing voor vinden. En dat hebben ze gedaan. Met rekenen lagen we er wel een paar keer uit, maar op zich werkte het prima. Je moet nu zelf je microfoon aanzetten als de docent je iets vraagt, en weer uit ook. Dat ging ook wel een paar keer mis, wel zo grappig. Na de school klaar was, om 12u15 dus, ben ik mijn huis gaan doen en daarna wat boodschapjes. Nieuwe planning voor de komende maanden. Tussendoor, als het echt nodig is, een snelle stofzuigbeurt. Er zijn altijd de dagelijkse taken, daar kan je niets mee schuiven. Kattenbakken moeten verschoond, afwas, dat soort dingen. Maar als ik het zo op maandag doe, dan kan ik het weekend totaal op leren richten. Beter hoor.

Dinsdag dus naar school met tram 8. Nou, dat doe ik ook niet meer. Ik zit bijna een half uur in de tram en moet daarna nog een rot stuk lopen. Al lag dat een beetje aan mij want ik heb volgens mij een verkeerd zijstraatje gepakt. Echt hoor, elke keer dacht ik, hee, waar gaat hij nou weer heen?! De route van 8 is bijzonder lang. Ik ga het dan ook anders doen. Zo leer ik op mijn ouwe dag ook nog met het OV om te gaan zeg. Wie had dat kunnen denken? Maar ik ga lekker met 21 of 23 en stap op CS uit. Daar stap ik gewoon over op 4 en stap vlak bij school uit. En terug idem dito en pak ik desnoods 8 als die er sneller is. Dan maakt het niet uit dat hij zo’n lange route heeft. Als het straks weer warmer en minder nat is buiten, dan loop ik gewoon weer lekker naar het Marconiplein en stap ik gelijk op 4. Ook geen probleem.

Op school hadden we hoorcolleges in te halen. Maar in de middag, ook al een les achter het verhaal aan, gingen we het hebben over zetpillen en hoe je die moet maken. Een beetje krom, omdat tegenwoordig apothekers en hun assistenten bijna niets meer zelf bereiden, moet de volgende lichting, dit onderdeel niet meer leren. Mazzelaars! Wij dus wel en het is best lastige stof. Capsules maken ook, maar dat komt nog. De hele middag zijn we ermee bezig geweest, tot we eindelijk om 5 uur naar huis mochten. Ik was helemaal murw. Daarom ben ik ook soort van suf de bank op geploft, nadat ik de cits had verzorgd, gedoucht had en mijn blog had geplaatst. Toen ging ik ook pas zitten en dat was zeer nodig.

Married at first sight is weer begonnen. Dat vind ik altijd wel vermakelijk om te zien. En op de andere zender is Grey’s anatomy weer begonnen, echt geweldig! Oh daar ga ik vanavond van genieten, dat is de woensdag, ik loop weer ietsje voor met schrijven. Dat is lekker omdat ik donderdags zo moe ben en dan is het fijn als ik alleen een blog hoef te plaatsen. Vrijdags sla ik al bijna wekelijks over, dan ben ik half dood. Maar ook dat zal nog wel gaan beteren hoor. Straks minder kilo’s en ook meer en betere conditie. Komt helemaal goed met mij. Ik ga ook weer wat vroeger slapen. Tenminste, dat was het plan. Ware het niet dat ik Eva Jinek zo leuk vind om naar te kijken.

Echt hoor, geen reclames, dat heeft ze goed afgedwongen! Interessante onderwerpen en idem gasten. Me liky! En dan gisteravond nog eens de beste burgemeester die Rotterdam ooit gehad heeft! Ahmed Aboutaleb, half jaartje ouder dan ik, is onze Rotterdamse burgemeester al sinds 2009. Ik moet eerlijk toegeven, dat ik daar eerst niet blij mee was. En ik kon ook niet begrijpen waarom en vond het niet prettig dat een ‘Marokkaan’ burgemeester werd van ‘mijn’ stad.

Daar ben ik echt niet trots op hoor, maar ik ga het ook niet ontkennen, dat ik het toen zo voelde. Ik huichel niet. Gelukkig ben ik ook daarin erg gegroeid en dat heeft misschien ook wel met hem te maken, een beetje dan. Al ben ik nooit in mijn leven racistisch geweest, daar ging het ook niet om toen. Maar Ahmed heeft me als persoon sowieso totaal gewonnen. Ik sta pal achter hem in alles en ik hou totaal niet van politiek en doe ik daar ook niet aan mee. Tenzij ik zou moeten stemmen om hem burgemeester te houden, dat zou ik dan wel doen.

Hij is niet alleen sympathiek, maar ook erg intelligent en enorm weldenkend. En als hij iets zegt, dan staat hij er ook achter en maakt hij ook zijn beloftes waar. Je moet maar eens interviews met hem kijken, ik vind hem geweldig en ben er erg trots op, zo’n man als burgemeester te hebben. Wat hij al niet voor de stad heeft kunnen doen en vaak juist omdát hij ook Marokkaan is. Maar zelf staat hij boven al wat racistisch is en ik vind hem dan ook een voorbeeld voor velen, van welke afkomst dan ook! Ja, ik ben trots op deze man en ik mag hem erg graag zien spreken. Er komen altijd wijze en mooie dingen uit.

En oh wat ben ik trots dat Rotterdam, als eerste grote stad van Nederland, ook als eerste een algeheel vuurwerk verbod krijgt voor komende oud en nieuw. Ik vraag me nog wel af hoe ze dat willen gaan handhaven maar toch. Ik ben er heel blij om. Ik heb er zelf geen last van gehad en mijn katten liggen ook niet als bibberende hoopjes ergens te kwijlen. Maar ik weet dat ik daar een uitzondering op ben. En als je dan ziet dat politie en hulpverleners gewoon worden aangevallen met gerichte vuurpijlen en weet ik wat, nee sorry, dan ben je zelf te ver gegaan. Niet gek hoor, dit verbod.

En dan het, erg kleine, groepje, dat het wel goed doet en puur voor eigen plezier en genot wel goed met het vuurwerk om gaat. Dat groepje voelt zich nu tekort gedaan want verbod is verbod en geen uitzondering kan er dan zijn. Ja, zo is het leven nou eenmaal. De goeden lijden onder de slechten. Het is niet anders. Zoals het deze jaarwisseling ging, met al die ongeregeldheden, nee dat kan niet meer. Voor Aboutaleb was het een aantal jaar geleden al klaar, alleen de partijen wilden niet mee. Nu gelukkig wel. Aboutaleb gaf het goed weer, dat hij klaar was door al die onschuldige slachtoffers die er vallen, die niets met vuurwerk te maken hebben.

Zoals de jongen die aan de overkant voorbij liep, toen er een parkeerpaal werd opgeblazen en de helft van zijn schedel eraf sloeg. Hij is nu de rest van zijn leven zwaar gehandicapt. Ja, niet gek toch, als mensen er zo mee omgaan? Dat het nu totaal verboden wordt? Ik juich het toe en hoop dat vele steden zullen volgen of dat het desnoods, en beter lijkt mij, landelijk wordt verboden. We gaan het zien, want zoals het afgelopen keer was, nee dát kan nu niet meer. Wel mooie vuurwerkshows in alle wijken, zoals bij de Erasmusbrug, waar je gezamenlijk van kan komen genieten. Ik vind het een moord idee! Maar, wel benieuwd hoe dat geregeld gaat worden! We gaan het zien, ik vertrouw op Aboutaleb en zijn wijsheid.

De beloofde tekst van Bird gehrl: I am a bird girl I am a bird girl I am a bird girl I am a bird girl now * I've got my heart Here in my hands I've got my heart Here in my hands now * I've been searching For my wings I've been searching For my wings some time * I'm gonna be born gonna be born Into soon the sky I'm gonna be born Into soon the sky * 'Cause I'm a bird girl And the bird girls go to heaven I'm a bird girl And the bird girls can fly Oh bird girls can fly Bird girls can fly Bird girls can fly… Prachtig… En als dit voor mij wordt gespeeld, dan kan ik ook inderdaad vliegen…