17. jan, 2020

Drie jaar en 233 dagen zonder Sunshine

Een Rulof vriend heeft laatst een enorm mooi stuk over de piramide Gizeh geschreven, op Facebook. Daar is meer mee aan de hand, dan de wetenschap nu ook maar kan vermoeden. Al zou ik ze de boeken in de hand geven, dan wil het nog niet zeggen, dat ze het voor waar aan zullen nemen. Ik wel en vele anderen ook. Anderen die, net als ik, zowat het hele leven hebben gezocht tot ze deze boeken vonden en vanaf dat moment wisten; ‘JA, dit is het! Dit is wat ik zocht en wilde weten. Het meeste zit bij mij van binnen al, voor mij was het een feest van herkenning. Voor anderen is het meer een aanvoelen dat dit waarheid is en die halen de rest van de informatie, die er is, uit deze boeken.

Maar er zijn er nog veel meer, die nog geen bladzijde kunnen lezen van deze boeken. En dat komt niet omdat ze zo moeilijk geschreven zijn. Want ze zijn speciaal zo geschreven, dat iedereen, van hoog opgeleid, tot helemaal niet opgeleid, het kan lezen. Ja, oké, je moet wel kunnen lezen en zelfs dat eigenlijk niet. Ze zijn ook in gesproken vorm te krijgen. Maar als je deze boeken niet kunt lezen, dan komt het omdat je er gewoon niet aan toe bent. Meer is dat niet. In een volgend leven misschien, of in dat erna, alleen nu nog even niet. En dat geeft niets, we komen allemaal ooit zover. Daarom moet ik niet denken dat ik meer ben, of welke Rulof lezer dan ook. Nee hoor, ik ben alleen misschien wat verder op mijn pad.

Zelfs onder de Rulof lezers zitten nog grote verschillen en ook dat komt maar door één ding. De ene is gewoon verder dan de andere. Niet qua lezen maar die heeft gewoon wat meer levens geleid en hoe meer levens, hoe wijzer en verder. Logisch natuurlijk. Daarom heeft wetenschappers op de boeken wijzen totaal geen zin. De boeken hebben ook de magie om je te vinden, of opeens onder je neus te verschijnen, als je eraan toe bent. Daarom komt het vanzelf wel een keer. Toch, voor mensen zoals ik, die zich gek hebben gezocht naar antwoorden op vragen die iedereen wel heeft, heb ik het er vaak over. Ook hier in mijn blogs. Stel dat ik er iemand heel gelukkig mee kan maken door ze op deze manier aan te reiken?

Ik werd er door mijn vriendin op gewezen en ik had eerst nog zoiets van, ja hoor. Maar toen gebeurde er van alles in mijn leven zodat ik er toch nog maar eens naar vroeg. En zo kwam het dat ik van het ene moment op het andere totaal gegrepen werd door deze boeken. Ik kwam thuis rond 1 uur ’s nachts, ik had avonddienst gehad. Ik zocht online naar de site waar ze me de link van had gestuurd. Je kunt daar een aantal van de boeken gratis downloaden en erg veel informatie vinden ook nog. Ik begon braaf bij de eerste, want er zit verdieping in. Mocht je halverwege beginnen dan snap je er geen jota van. Die nacht heb ik gelezen en gelezen, tot mijn ogen er pijn van gingen doen. Toen ben ik nog even gaan liggen om te slapen.

Al bleef al wat ik net gelezen had, als een dolle door mijn hoofd spoken. Ik had het gevonden! Eindelijk! Eindelijk kreeg ik bevestiging van dingen, die ik van binnen voelde. Dingen waardoor anderen je voor totaal gestoord verklaren, als je ze uitspreekt. Alleen ik wist dat het zo was. Ik kon het alleen nooit ergens op baseren. En nu stond alles gewoon zo in een boek. En dat niet alleen, die boeken waren er verdorie al, voordat ik geboren was. Lang ervoor zelfs. Ik ben alleen nogal eigenwijs en ik had ze waarschijnlijk veel en veel eerder kunnen vinden maar ja, ik doe altijd alles zoals ze het niet willen. Met alles. Vandaar dat ik een aantal heftige dingen voor mijn kiezen kreeg, waardoor ik wel moest gaan zoeken naar antwoorden.

Zoals ik ze vond, zo zijn er velen. Sommigen lopen er toevallig tegenaan in de bieb of gewoon op een rommelmarkt. De één vindt ze in hun prille jeugd en de ander pas heel laat in hun leven. Anderen groeien op in een gezin waar ze de boeken al lezen en ernaar leven. Oh dat had ik graag zo gewild! Maar, ook geleerd uit de boeken, alles gaat zoals het gaan moet. Ja, we hebben eigen keus maar daardoor maken we het onszelf eigenlijk alleen maar moeilijk. Je zal uiteindelijk toch daar komen, waar je hoort te komen. Zo gaat dat bij elk mens. En uiteindelijk komt iedereen zover, dat ze de kosmische wetten gaan leren en accepteren dat het is zoals het echt is. Dan is de aarde een paradijs om te leven. Dat weet ik wel zeker. Dat gaat nog wel even duren hoor.

Pas sinds de jaren 50 is de weegschaal naar de kant van het goede doorgeslagen. Alleen was het toen nog wel een millimetertje verschil. Maar wel een verschil de juiste kant op. Je kan zeggen, op deze manier, dat we vanaf toen, hier op aarde over de helft waren. En dan kan het alleen maar meer gaan worden want het kan niet meer de andere kant op. Al lijkt dat af en toe wel zo. Maar dat komt alleen maar omdat alle communicatie nu direct de hele wereld over gaat. Daarom lijkt het zo maar het is niet zo.

En ja, er zullen altijd mensen blijven die me vragen waarom ik hier zo zeker van ben. Hoe kan je uitleggen wat van binnen zit? Bijna niet te doen. Ik geloof niet ik weet. Dat zullen mensen uit diverse religies ook wel kunnen zeggen en dan klopt het toch ook niet. Ja, dat weet ik maar ik kan het nu nog niet bewijzen. Dat komt vanzelf wel. En anders kom ik je boven, waar we allemaal uiteindelijk verder gaan, weer tegen. En dan weet ik dat jij het nu ook weet. Maar ik wist het al. En nog maar een keer, niet omdat ik beter of slimmer of wat dan ook ben. Gewoon omdat ik iets verder op het pad ben. Meer is dat niet.

En dan begon ik over een piramide en dan krijg je opeens dit hele verhaal. Zo gaat dat wel vaker bij mij. Dan vliegen mijn vingers als ongeleide projectielen over de toetsen en voor ik het weet staat het er. Dat is altijd raar om mee te maken, achteraf. Tijdens heb ik er niet eens erg in. Maar goed, over die piramide en wat mijn mede Rulof lezer heeft geschreven en samengevat hierover, ga ik het volgende blog wel even over door.