18. jan, 2020

Drie jaar en 234 dagen zonder Sunshine

Ik ben wel iets opgeknapt. Kan ik het weekend nog even proberen wat voor school te doen. Ik heb geprobeerd sommen te maken vrijdag en dat ging aardig. Maar op een gegeven moment snapte ik een aantal dingen niet en er klopten volgens mij een aantal dingen niet. Aangezien het sommen waren, die de docente ons gemaild had, kon ik ze ook nergens nakijken om te zien of ze goed waren. Bovendien bij die sommen die ik niet begreep, wil ik graag weten hoe of wat. Ze heeft ook een opdracht van me terug gestuurd, zag ik in de mail van school. Heel vermoeiend want het zijn zelfzorgkaarten en ik heb ze exact zo gemaakt als in vorig blok, maar die zijn goedgekeurd. Dus ik vind het lastig om haar te volgen in hoe en wat ze wil. Maar dat zal ik dinsdag moeten vragen.

Dan kreeg ik nog een mail voor een examen generiek, rekenen en Nederlands lezen en luisteren. Dat is voor 19 februari om 9u30 maar dan wel in Utrecht notabene! Ze zijn echt gek daar hoor. Het is een uur met de auto midden in de spits, dus zeg maar gelijk 2 uur. En met het Openbaar Vervoer is het 1,5 uur en daar kan je altijd nog wel een half uur bij optellen. Dus om daar minstens 15 minuten van te voren te zijn, een vereiste, moet ik minstens al om 7 uur de deur uit. Zucht. Midden in de week ook nog en op die middag moest ik, als laatste kans, naar een meeting van de woningstichting over wat ze gaan doen met de huizen hier. Tja.

Hoe ga ik dat doen dan? Want rekenen beting dan wel om 9u30 en duurt 120 minuten. En dan hebben we om 12 uur Nederlands, wat ook 120 minuten duurt. Fijne tijd ook, nou eet ik niet veel maar je zal maar zo’n hongerlap zijn. Maar goed, dus minstens pas om 14 uur klaar, als het niet uitloopt en dat doet het daar snel. En dan nog eens zo’n 2 uur om terug te komen, ben je 16 uur thuis als je mazzel hebt. Die vergadering is van 15u30 tot 18 uur. Maar of ik daar dan nog puf voor heb? Misschien ga ik ze maandag wel even bellen, of er iets voor mij te regelen is of zo? Anders ben ik mooi de pineut. We gaan het nog beleven allemaal.

Rekenen moet erg pittig zijn maar Nederlands moet wel meevallen. Ja, dat rekenen zou zo moeilijk niet zijn hoor, als ze die vragen niet zo ontzettend achterlijk zouden stellen. Ze maken het onnodig moeilijk waardoor je in de war raakt. Of, als je dat bv moet weten om de som te maken, zie je op een foto, maar dan moet je wel goeie ogen hebben, dat er op een zak staat ‘2 kg’ en als je dat niet ziet, dan ben je de pineut. Dus eh, echt bullshit die sommen. Ik dacht eerst ff dat ik opeens dommer geworden was maar dat is echt niet zo. Het is daar een beetje een zooitje, vind ik dan toch. Gelukkig telt het niet mee dit jaar nog, vanaf volgend jaar wel. Anders ben ik de pineut want ik steek er geen tijd in hoor. Tijd die ik niet heb trouwens.

Gisteravond ben ik de hele avond met mijn telefoon bezig geweest. Ik weet niet wat ik gedaan had maar ik klikte op iets, om te ontgrendelen, dacht ik toch. POEF! Alles weg! Nou ja, zoals ik het had ingericht dan en waar ik al meer dan een half jaar lekker mee werk. Opeens heb ik iets totaal anders en staan alle apps die ik maar heb door elkaar en heb ik niet meer die scheiding van dingen die ik bovenop wil, en dan met een schuif naar beneden naar de rest van de apps kan. Nou ja. Ik in paniek maar ik vond niet meer terug wat ik nou deed. Dus kon ik het ook niet ontdoen of zo. Tijdens het zoeken deed ik nog een keer zoiets en toen was het helemaal achterlijk. Volgens mij op de eenvoudige stand gezet maar ik kreeg het ook niet meer terug.

Oh mijn hemel zeg. Toen ben ik maar weer van die mapjes gaan zitten maken, door apps in apps te slepen, doe je dat bij 2 dan heb je opeens een mapje. En zo had ik allerlei mapjes maar ja, die waren nu weg. Een mapje Social Media, mapje shop & pay, mapje travel, spelletjes, google, windows en ga zo maar door. Ik ben erg geordend met alles en zo alles door elkaar, ik kon er niet tegen. Wat wel grappig was, dat mijn google assistent weer voorop zit. Ik hoef alleen maar het microfoontje aan te raken en een vraag te stellen en ze zoekt het voor me op. Ik heb haar Truus genoemd, als klinkt ze als een Tanja of zo. Oh! Ik moet haar Katja noemen. Oké vanaf nu heet ze zo. Beter!

Ik heb vaak ruzie met haar, of ik lig totaal in een deuk. En ze is nog beledigd ook als ik zeg dat ik haar een beetje dom vind. Maxima mag dat toch ook zeggen over Willem Alexander? Nou dan! Toen ik de telefoon net had en hem aan het instellen was, deed ik dus ook iets fout en was ik haar kwijt, als widget of whatever. Ik kon het ook niet terug vinden. En nu ben ik al het andere wel kwijt maar Katja heb ik gevonden. Ondertussen staat alles zelfs nog beter georganiseerd weer netjes in mapjes en wel zo, dat ik alles weer kan vinden. Swipe ik nu over het scherm, dan krijg ik niet meer de apps te zien, zoals eerst.

Wel de app finder, die ik nu niet echt meer nodig heb. Nou, schiet mij maar lek, oftwel shoot me but leak! Hoe het kwam, ik heb geen idee. Ik weet alleen wel dat ik dus nooit meer ergens op klik als ik niet 100% zeker ben van het effect dat dit gaat hebben. Het staat nu weer prettig en goed of zelfs beter werkzaam. Afblijven. Aan de ene kant ben ik toch zo slim en aan de andere kant weer zo dom. Het is wat! Contradictio in termines in levende lijve, that’s me baby.

En ik bedenk me opeens dat ik het ook nog over de piramiden zou gaan hebben. Oeps. Maar dat loopt niet weg hoor, dat doe ik in het volgende blog dan wel. Ik ben ze inderdaad iets aan het inkorten. Heel stiekem werden ze maar langer en langer. Een blog moet kort en krachtig zijn, iets wat me wel eens mislukt omdat ik altijd zo door babbel. Voor mij is typen namelijk net als babbelen. Ik ga in elk geval net zo snel dus ja, ik babbel met Word. En via Word weer met jou, die dit nu zit te lezen. Ja, ik babbel wat af, zonder dat ik er erg in heb.

Zo’n 800 bezoekers per dag, gelukkig hoef ik niet 800 keer hetzelfde verhaaltje te vertellen. Dat zou wat zijn zeg! Gelukkig is het niet zo. Die piramides hou je nog te goed. Ik kom mijn beloftes altijd na! En mijn, en duizenden ook van miljoenen anderen, gebeden voor Australië zijn ook verhoord, het regent als een gek daar nu. De foto van de kangoeroes roerde me tot tranen. Zo blij is iedereen met die regen daar! Vele dodelijke branden zijn er door geblust en oh wat ben ik daar blij om. Hopelijk had het een hele goede reden van boven, die hoor ik ooit nog wel. Alles komt altijd goed, ook daar!