9. feb, 2020

Drie jaar en 256 dagen zonder Sunshine

Ik zag van de week toch iets bijzonders langskomen op Facebook! Mijn mond viel ervan open, ik had er nog nooit van gehoord. Ik heb al verteld, dat ik vele rare triviale feiten weet waarvan ik niet eens weet hoe ik in hemelsnaam aan die kennis kom. Dus als ik dan eens een keer echt iets nieuws tegen kom, op een gebied waarvan ik dacht het meeste wel te kennen, dan vind ik dat geweldig. En ik ben een deler, ik wil altijd alles delen en al helemaal leuke of mooie dingen. Dus ja, dan krijg je er natuurlijk een heel blog over. Oh wat zou ik zo’n beest graag zien, want het gaat om een dier. Ik ben gek op dieren. Ze moeten wel twee tot vier poten hebben hoor. Meer dan vier, tenzij een geboorteafwijking wat ik niet erg zou vinden, of minder dan twee, ook die afwijking of een ongelukje telt niet mee, brrrrr!

Mijn moeder gaf mij, ik las al toen ik 3 was, vaak boeken om te lezen. Ik liep natuurlijk aardig voor. En toen ik 6 was of zoiets, kreeg ik een prachtige dierenencyclopedie mét foto’s. Oh wat was ik er gek mee! Ik heb die boeken helemaal gelezen en zo veel kennis opgedaan, die op die rare manier is blijven hangen. Maar van een Harpij adelaar heb ik toch echt, tot van de week dan, nog nooit gehoord! Wat een monster zeg! Vooral die ene foto dat hij in die boom zit. Oh mijn hemel, ik zou rennen alsof mijn leven ervan af zou hangen, als ik niet had geweten dat er zo’n vogel bestond. Niet dat ik hem hier in de Nederlandse bossen of heide kan tegen komen, maar stel!

De natuur is rijk en onovertroffen, veelzijdig, indrukwekkend en wonderbaarlijk, dat blijkt maar weer. Van dit soort zeldzame creaties kunnen zelfs de meest toegewijde natuurliefhebbers en de meest ervaren natuuronderzoekers de rillingen over hun rug krijgen, denk ik zo. De Harpij, een wezen van bewonderenswaardige grootte. De majestueuze vogel heeft een kroon van verhoogde grijze veren, verbluffende ogen, een expressief gezicht en een zwartgrijze verenkraag. Ze zijn vernoemd naar het mythische wezen Harpy - een half mens, half vogel persoon. Nou, dat vind ik verdorie niet zo raar en ik zou het nog bijna geloven ook!

Harpijadelaars zijn de grootste, krachtigste roofvogels die in regenwouden worden gevonden en behoren tot de grootste soorten adelaars wereldwijd. Duh! Deze adelaar kan tot een meter hoog zijn, met een spanwijdte van meer dan 2 meter, wat korter is dan andere adelaarssoorten. Mannetjes, of nou ja ‘tjes’,  wegen tot zo’n 6 kilo, terwijl vrouwen zwaarder zijn, met een gewicht tussen 6 tot 9 kilo. Afgezien van hun gewichtsverschillen, zijn ze identiek qua uiterlijk. Valt me nog mee, ik had ze zwaarder verwacht, aan de foto te zien. Vanwege hun eigenaardige gezicht en grootte beweren sommigen dat deze vogels eruit zien als mensen die een vogelkostuum dragen. Zo zien ze er ook wel een beetje uit.

Hun natuurlijke habitat is het bovenste bladerdak van tropische laaglandbossen, dat zich uitstrekt van Mexico tot Brazilië en Noord-Argentinië. Het zijn roofvogels en er zijn twee soorten, het Amerikaanse en het Papoea-type. De krachtige klauwen houden de Harpij aan de top van de voedselketen in het bos en ze eten grotere prooien dan kleinere vogels, waaronder luiaards, slangen, boomstekelvarkens en apen. Ik zou mijn baby ook in de gaten houden, denk ik zo, als ik daar woonde.

Het zijn uitstekende jagers, met een snelheid tot 80 km per uur. Als zoiets boven mijn autootje zou vliegen, dan zou ik toch ook een beetje bang worden, dat hij het hele autootje even meeneemt naar het nest… Ook besparen ze hun energie en vliegen ze niet over lange afstanden, maar zitten ze uren op een uitkijk, wachtend tot hun prooi verschijnt. Slimme jongens, die Harpijen. Helaas bedreigt ontbossing hun habitat, en tegenwoordig zijn Harpy adelaren een zeldzaam gezicht in Midden-Amerika. Best wel zonde maar ja, die beesten moeten ook hoger evolueren. Zo werkt dat nou eenmaal.

Omdat ze bovendien monogaam zijn en om de twee jaar slechts één zeearend grootbrengen, kan zelfs een kleine daling van het aantal hun bevolking drastisch beïnvloeden. Dit kan op zijn beurt ook andere verliezen veroorzaken, omdat ze van nature de populaties van dieren zoals kapucijnapen regelen. Tja, zo gaat het met alles in de wereld nu zo’n beetje. Chaos en ellende. Trump blijft president, hoorde ik gisteren. Ik weet niet of ik daar nou wel of niet blij mee moet zijn. Ik vertrouw er maar op dat ze boven heus wel weten wat ze doen moeten. Dus laat ik dat in elk geval maar los. Het zal een reden hebben dat deze rare man aan het hoofd van de grootste natie ter wereld staat.

We zitten nou eenmaal in de chaos die nodig zal zijn om orde te creëren. Daar doe je niks aan je moet er alleen doorheen. Eigenlijk net als bij alle andere dingen in het leven, of ze nou moeilijk, leuk of makkelijk zijn. Je moet er hoe dan ook doorheen. En wie weet wat voor moois je vindt aan de andere kant van, ja van wat eigenlijk? Tunnel?  Nou ja, in elk geval aan de andere kant van waar je doorheen moest vanaf waar je begon. Dat geldt voor alles wel, zelfs voor dood gaan, of beter gezegd over gaan. Dood bestaat namelijk niet.

Maar daar kom je pas achter als je dood gaat. Maar gelukkig zijn er mediums en zijn er verschillende graden van mensen. En hoe hoger je graad is lichamelijk, zegt dan weer niets over hoe hoog je geestelijke graad is. Dat vond ik in het begin, toen ik al deze materie aan het leren was, erg verwarrend. Echt zuivere graden zijn er niet eens meer, dat hebben we zelf miljoenen jaren geleden al door elkaar gegooid. Vandaar ook ziektes en gevoeligheid voor het weer en temperaturen. Anders hadden we daar geen last van gehad. Ik weet wel, het komt weer goed met ons allemaal. Zelfs hier op de stoffelijke aarde. Vandaar het zooitje waar wij, die nu leven, midden in zitten! Dat is de aanloop tot de grote verandering. Het kan nog even duren maar die komt wel! Al zal ik het waarschijnlijk vanaf boven moeten bekijken. Al hoop ik dat het eerder mag zijn!

Bron informatie harpij adelaar: healthyfood.com (nee, gelukkig niet met recept...)