10. feb, 2020

Drie jaar en 257 dagen zonder Sunshine

Sjongejonge zeg, al dagen lang wordt hier het nieuws overheerst door moorkoppen en zigeuner schnitzels. Of oh nee, dat mag nu niet meer. Kijk, we hadden vroeger de ‘negerzoen’, waar ik als kind never nooit over had nagedacht eerlijk gezegd. Dat dit niet kon kwam niet in me op omdat ik het niet als een letterlijk iets zag. Ik zag gewoon dat lekkere crackertje met wit spul en harde chocolade eromheen. Nu, als ik er echt bij stil ga staan, denk ik ook, ja, dat kan misschien wel niet. En dan heb ik tegelijkertijd het probleem te pakken. Ik denk dat de meeste Nederlanders gewoon echt niet racistisch zijn, en daar bedoel ik niet mee dat het niet bestaat natuurlijk, voor ik dat weer krijg.

Nee, helaas zijn er nog genoeg van die onbewusten die zo lelijk doen tegen alles wat ‘anders’ is dan zij zelf zijn. Het gros heeft er gewoon nooit bij stilgestaan. Daarom is het ook zo schokkend, net als bij die hele zwarte piet affaire die elk jaar weer de, zwarte, kop op steekt, als zoiets opeens uit zijn context wordt gerukt en er iets lelijks van gemaakt wordt. Want, ik geloof echt met de hand op mijn hart, dat het nooit een kwetsende bedoeling had. Over zwarte Piet hou ik sowieso op, omdat dit juist het tegenovergestelde is van racisme, als je het verhaal kent. Nu was de ‘moorkop’ aan de beurt. Mijn favoriete gebakje, vooral met die echte banketbakkers slagroom en het beste soezenbeslag en dan die zachte dikke laag chocolade, al vind ik de harde variant ook wel lekker.

Die bakker die gisteren bedreigd werd en zijn zaak moest sluiten omdat hij de moorkop voortaan roomkop noemt in zijn zaak, dat is toch ook weer het andere uiterste. Belachelijk! De Hema, die echt heerlijk gebak heeft, noemt hem voortaan chocoladekop. Tja… Ik vind het allemaal wat ver gaan maar het interesseert mij niet, als ze maar even lekker blijven. Alleen zit het er bij mij al bijna 60 jaar in, om moorkop te zeggen. Dus neem me niet kwalijk als ik me daar eens in vergis. Gooi me niet gelijk in het cachot. Ik kan er niks aan doen. Ik bedoel het dan echt niet rot of zo. Ik vraag me alleen af, wat er allemaal moet gebeuren met al die andere dingen, die ik regelmatig in de schappen zie staan.

Wat te denken van zigeunersaus of zigeunerschnitzel? De jodenkoek, die is helemaal erg want die komt ook nog uit de over, als we het dan helemaal door gaan trekken. Sorry hoor, ik heb altijd gedacht, dat jodenkoeken, gewoon een recept was, dat door joden zo gegeten werd. Zoals je ook Afrikaanse boontjes hebt, die eten ze daar in Afrika. Toevallig zei een getinte mevrouw in het nieuws dat zij juist altijd met chocolade werd vergeleken en dat dus chocoladekop ook niet kon.

Misschien moeten ze het steenpuist noemen en de chocolade groen kleuren? Omdat alles eruit spuit zodra je het aanraakt. Toch? Wat nou? Niet smakelijk? Nee, dat vind ik deze hele discussie ook niet maar ja. Ik moet het er ook maar mee doen! Zijn er geen ergere dingen in de wereld die je beter eerst op kan lossen om je er druk om te maken??? Jeetje zeg! En nou maak ik me er verdorie toch ook druk om… Stom!

Ik zag op het nieuws dat Kirk Douglas overleden is, een paar dagen geleden al. Mijn hemel! Wat zag die man er vreselijk uit!!! Ik schrok me een hoedje! En niet omdat hij zo oud was maar omdat hij totaal mismaakt was door al de plastische chirurgie die hij had laten doen. Oh wat erg! Ik begrijp dat nooit zo, eerlijk niet. Als mijn moeder, vader, tante, oom, weet ik veel waar ik nog meer van hou, iets laat doen, oké prima. Als je dat nodig vindt, moet je het niet laten. Misschien staat het inderdaad wel iets beter. Maar je kan dus ook te ver gaan. En wat ik me dan afvraag, zegt niemand tegen ze dat ze nu maar moeten stoppen? Maar ik verbaas me ook continue over het feit, dat ze dat zelf niet zien.

Ik weet dat anderen mij anders zien dan ik mezelf zie. Ik weet dat dit normaal is een ook zo hoort. En ik heb het niet over mooi of lelijk want ook dat is enorm afhankelijk van smaak. Al kan je wel gemiddelden hebben wat mooi of lelijk betreft. Ik weet nog wel, dat ik met mijn beste vriendin Marianne, op het strand lag. Dan lagen we mannen te bekijken en dan werd zij lyrisch over iemand, en ik maar zoeken en zoeken wie ze nou toch bedoelde. Eindelijk begreep ik wie zij op het oog had maar ik had dat niet gezien, omdat ik die man een engerd vond. Zo veel kan dat zelfs verschillen. De man waar iemand kwijlend naar kijkt, kan bij mij braakneigingen opwekken. Dus daar gaat het niet om.

Het gaat mij erom, als het er niet meer ‘natuurlijk’ uit ziet of gaat zien. Hoe kan zo’n plastisch chirurg met zichzelf leven? Zou die trouwens, als een soort van gevolg voor die oorzaak, in een volgend leven spuuglelijk geboren worden? Want vroeger hadden ze zulke mismakende opererende mensen niet, al hadden ze toen vast wel weer andere dingen, die er nu ook niet meer zijn. Dat zal elkaar wel opheffen. Als je kijkt naar Kirk Douglas, tja, zijn vrouw en zonen zijn zelf ook van die plastic poppen geworden. Dus die zullen zoiets dan niet zeggen. Maar ze zijn zelf toch ook niet blind?! Lelijke poppen hoor, vind ik dat. Kijk, vroeger dacht ik, als ik het geld had, dan zou ik misschien ook wel een beetje de rimpeltjes omhoog laten halen, met een featherlift of zo. Maar dat punt ben ik ondertussen ook alweer voorbij. Dus ben ik nu blij dat ik toen het geld niet had.

Nu accepteer ik mezelf gewoon zoals ik ben, en als ik om me heen kijk naar andere mensen van 58 dan zie ik er echt heel goed uit. Wat dat betreft heb ik echt goede genen en dat is wel fijn natuurlijk. Dat ik gewicht kwijt wil, is niet meer, zoals vroeger wel, om er beter uit te zien maar omdat dat veel fijner aanvoelt met alles. Je maakt het jezelf moeilijk als je zwaarder bent, dat is gewoon zo. Maar ik heb op zich niet eens zo heel veel rimpels. Mijn voorhoofd is zelfs nog gewoon glad, gladder dan van menig 35 jarige hoor. Daar doe ik niks voor maar ik vind het wel fijn, dat moet ik eerlijk toegeven. Al zie ik genoeg verval hoor, als ik in de spiegel kijk.

Ik zocht online naar foto’s van die celebreties die te ver zijn gegaan en ik vond een hele pagina! Oh man, die was shocking! Ik vond het al, en ik gruw van series als the bold and the beautiful maar je ziet wel eens tijdens het zappen iets voorbij komen, dat die Taylor zo lelijk is geworden. Dat vond ik vroeger een bloedmooie vrouw, weg verplastict! Net zoals Priscilla Presley, zonde! Oh en ik wist dus niet dat Donatella Versace eigenlijk ooit best mooi was! Op die pagina, zijn vooral de Barbie en de Ken gruwelijk. Die zijn echt totaal mismaakt! Nou ja, kijk zelf maar, klik hier  

Waar zal die Kirk daarboven nou achter komen? Ik denk dat hij nog eens een leventje terug moet, om te leren dat je zo ijdel niet mag zijn. Want echt, je kán ook te ver gaan. En dat ging hij wel, vind ik. Maar goed, ik mag er niet over oordelen, en dat wil ik ook niet. Ik vond het alleen zo zonde, van iemand die zo knap was geweest in zijn jonge jaren. Ik weet namelijk zeker, mocht hij niets plastisch gedaan hebben, dat hij een charmante en nog steeds aantrekkelijke oude heer was geworden en niet het plastic karikatuur van zichzelf dat ik zag. Zo zonde! Boven wordt je alsmaar jonger juist, maar ik denk dat je dan eerst niet meer zo erg ijdel mag zijn, heb ik zomaar zo’n voorgevoel van…