11. feb, 2020

Drie jaar en 258 dagen zonder Sunshine

Ik zag van de week op de tv dat ze een robot willen gaan inzetten om zo een objectief sollicitatiegesprek te kunnen voeren. Werkgevers laten zich blijkbaar leiden door uiterlijk en/of afkomst en meer van dat soort dingen. Joh… Zijn ze daar nu pas achter?! Dat had ik ze 30 jaar geleden al kunnen vertellen hoor. Maar ik heb er pas echt over geleerd, toen ik zelf de sollicitatiegesprekken moest gaan voeren. Dat was toen ik ergens teamleider was en ik vond dat aan de ene kant leuk, maar aan de andere kant vreselijk. Het lag er maar net aan met welke collega ik dat moest doen. Dat maakte een verschil van dag en nacht.

Alleen met collega E kon ik ervan verzekerd zijn dat we allebei even objectief waren. Met een hoop anderen vond ik het echt niet leuk. Ik heb aardig wat collega’s teamleider zien gaan en komen tot ik zelf wegging. De ene dacht met zijn kruis, een ander was erg arrogant en combineerde ook intelligentie aan een bepaald uiterlijk, zoals het zijne zo ongeveer. Kakker. En dan waren er nog van die mensen, dat konden ook die al genoemde weer zijn, die bijvoorbeeld iemand niet mochten, en die er dan uit wilden werken. E en ik hebben vaak genoeg voor iemand gevochten. En dat was ook niet echt altijd iemand waar wij dol op waren. Maar wij keken naar hoe iemand zijn of haar werk deed, zoals het hoort! Helaas waren zij en ik er niet altijd bij.

Ik kon daar zo van flippen, zoals het er daar aan toe ging, zo oneerlijk! Ik heb altijd gelijk gehad in hoe ik iemand inschatte op een sollicitatiegesprek, met hoe ik verwachtte dat die het zou gaan doen. Vaak mensen, die echt geweldig goede medewerkers waren maar die niet zouden zijn aangenomen, als ik er niet voor gevochten had. Dat weten ze niet, en hoeven ze ook niet te weten. Het ging gewoon heel vaak zo. Alleen samen met E had ik precies dezelfde inschatting bij mensen. Wat anderen dan ‘te oud’ vonden, daar zagen wij ervaring en levenswijsheid. Ook met het opleiden konden wij inschatten of iemand net iets meer tijd nodig had. En die wilden wij ze dan ook geven, terwijl anderen dan al met het ontslag op de proppen kwamen.

Echt hoor, dat slokte een aardig deel van mijn tijd op. Ik voelde het ook een beetje als mijn verantwoordelijkheid, zeker als ik iemand had aangenomen. Gewoon even in de gaten houden. E en ik hadden wat dat betreft alles goed op orde. Maar ja, het mocht zo niet blijven, gelukkig ergens, toen zowel zij als ik weg waren. Ik zou zo’n job ook nooit of te nimmer weer willen hebben. Mensen van de wc afhalen als ze na 5 minuten nog niet terug waren. Kijk, je hebt altijd mensen, die kleine kinderen blijven en als je die er niet op wees dat 10 minuten pauze, geen 20 minuten betekende, dan waren ze helemaal nooit meer binnen gekomen.

Wat dat betreft ken je je pappenheimers binnen de kortste keren. Je weet precies wie er wel of geen misbruik maakt, of de boel in de maling neemt. Maar, wij moesten het bij iedereen in de gaten houden want als de cijfers uitwezen, dat ze steeds allemaal bij jou zo lang op het toilet zaten, dan werden wij er ook op afgerekend. Daarom zei ik ook tegen die meneer van het UWV, dat als hij me nog eens heel ziek wilde maken, hij me dan moest dwingen daar weer in te gaan werken. Nooit meer op een callcenter! Want dat is overal hetzelfde, al zullen er niet overal van zulke griezelige karakters leiding geven... En het is zo'n oneerlijk beroep ook, callcentermedewerkers hebben niet een normale baan! In geen enkel ander beroep wordt er zo op je gelet en willen ze elke seconde dat je in dienst bent een slaatje uit je slaan.

Alles wordt namelijk geregistreerd en genoteerd. Hoe laat je inlogt, hoe lang je op nawerk staat, hoe lang je op pauze staat, je gesprekken worden opgenomen en nageluisterd. Echt bizar allemaal bij elkaar. En de leidinggevenden moeten op alles letten en worden voor alles op het matje geroepen. Nou sorry hoor, dat is toch niet menselijk meer? En dus wilde ik nooit meer zoiets doen. Maar ik moest praten als brugman, omdat het, net als apothekersassistente, een krapteberoep is. Ze zitten te springen om leidinggevenden die al eerder callcenters gerund hebben. Brrr! Mij echt niet gezien.

Dus ik heb het ene krapteberoep voor het andere verruild eigenlijk. Alleen is dit veel leuker, toch veel verantwoordelijkheid, waar ik van hou, maar de apotheker runt de boel als de uiteindelijke eindverantwoordelijke. Grappig ook, want ik heb nu helemaal geen pauzes meer, alleen tussen de middag maar goed, dat zal ook niet overal zijn, heb ik al gehoord van klasgenoten. Ook toen ik bij de andere apotheken had gesolliciteerd voor een stage, hadden die andere 4 gewoon pauzes. Ach je hebt het zo druk, je hebt er niet eens erg in.

Dus, zo’n robot, tja. Oké, over objectiviteit hoef je dan niet meer wakker te liggen maar toch… Dat ding kan niet voelen. Want ik heb vaak genoeg mensen niet aangenomen, die een flink masker op hadden. Daar kijk ik bij tijd en wijle namelijk redelijk goed doorheen. Al heb ik er bij een paar wel erg gefaald, achteraf gezien, dat dan weer wel. Maar dat komt omdat ik meestal alleen het goede wil zien. Alleen soms ‘voel’ je dat er iets niet klopt, niet altijd hoor. Maar dan liet ik mijn gevoel wel eens overheersen. Je kan dat wat van die vragen stellen, waardoor je snel doorhebt wat voor vlees je in de kuip hebt om het te bevestigen maar dat is ook niet waterproof.

Nee, ik vind het geen leuke bezigheid maar een robot? Dat lijkt me toch ook weer een totaal verkeerde keuze. Dan mis je toch echt de menselijke nuances in alles. En neem het feit niet weg dat dat ding er gruwelijk uitziet, en ik ervan weg zou lopen! Ik denk gewoon dat het zaak is, in elk bedrijf, dat je de juiste mensen op de juiste plek zet. Iets waar het bij die werkgever ook enorm aan ontbrak. Dan heb je namelijk ook goede en objectieve mensen die sollicitatiegesprekken moeten voeren. Zo simpel is het eigenlijk. Maar ja, daar liepen ook de leidinggevenden zo subjectief te zijn, dat het niet meer normaal is. Dus tja, dan gaat het bedrijf toch echt geen eeuwen mee. Weet je waarom? Omdat eerlijk nog altijd het langst duurt

Wil je het nog eens zelf lezen, hoe dat dan gaat met zo’n robot, mocht je het gemist hebben, klik dan HIER...