18. feb, 2020

Drie jaar en 265 dagen zonder Sunshine

Verdorie zeg, mag mijn hoofd nou nooit rust? Dinsdagmiddag laat werd er gebeld, een buurvrouw was het, zei ze toch, ik weet nog steeds niet wie eerlijk gezegd. Woonstad, de woningstichting, stond voor de deur, voor als je vragen had over wat er ging gebeuren en zo. Het was ijskoud en het stormde en regende behoorlijk en ik had na het douchen al mijn pyjama aangedaan. Maar ik wilde toch wel graag wat weten want bij het inloop spreekuur hierover, waar ik naartoe had gewild, heb ik precies examen in Utrecht.

Ik trok mijn schoenen aan, nee niet de stoute, de gewone, en een dikke jas over mijn charmante pyjama met grote zwarte katten met grote gele ogen op de legging die erbij hoort. Wie doet me wat? Wat kan mij het schelen hoe ze me zien. Ik sprak een van de dames aan van Woonstad. Ja, ze konden nog niets zeggen, want de beslissing moet nog genomen worden. Het wordt óf sloop, óf inhuis renovatie, of renovatie na iedereen verhuisd is.

Hier om de hoek, de van Lennepstraat, zijn ze dus aan het renoveren, terwijl je er blijft wonen. Dat is enorm heftig en er zijn zelfs zogenoemde ‘rustwoningen’ waar de bewoners zich even terug kunnen trekken uit de continue herrie waar ze inzitten van ’s morgens vroeg tot de avond. Nou, dat zie ik nou niet echt zitten, puur en alleen omdat dit niet kan met mijn 4 katten. Ik vraag hoe dat moet dan. Zegt ze, “nou, die doe je dan maar naar het asiel” Wat??? Ik vraag haar of ze wel goed bij haar hoofd is! WTF! Ik ga daar toch zeker mijn dieren niet voor weg doen? Eigenlijk ben ik pislink, ik zou een klacht over haar in moeten dienen. Als je zo’n gebrek aan empathie hebt, en je hebt continue met mensen te maken, dan zit je in het verkeerde beroep denk ik maar zo.

Zal je net zien dat het dan zo’n iemand is, die je het straks nog moeilijk kan maken ook. Dus laat ook maar. Laat ik me nou niet druk maken over wat nog niet is. Ik wil geen beren op de weg meer zien, tenzij ik door Agawa Canyon in Quebec Canada loop, waar dat normaal is. Ja, dat weet ik omdat ik daar ooit geweest ben, in Canada. Prachtig zo in die bergen, maar ja, er kán af en toe een Grizzly achter je langs lopen of zo. Dus ik wacht nog even met mezelf echt druk maken. Ik ga het zeker melden hoor, maar die gelegenheid komt vanzelf wel. Vergeten doe ik het nooit meer, zo ontzettend geschokt was ik erdoor. 

Ik ben heel snel weer naar binnen gegaan, bang dat ik haar een sarcastische opmerking naar haar hoofd zou slingeren. Bovendien, wat een onzin zo’n koffie kar en medewerkers om je vragen te beantwoorden, die ze nog helemaal niet kunnen beantwoorden. Mijn dag is er niet leuker op geworden  in elk geval. Ik kon wel janken! Mocht het zo zijn dat ze gaan slopen, of de grootste vorm van renovatie gaan doen, waar je dus voor moet verhuizen eerst, dan krijg je weer een ander scenario. Dan krijg je de verhuizing vergoed en ben je ‘urgent’ als woningzoekende vanaf zij dat aangeven. Die urgentie duurt vanaf dat moment 1,5 jaar. Want ik vroeg of ik er dan direct uit moest maar dat is dus niet zo. Je mag/moet zelf zoeken naar een woning en dat kan dan ook buiten Rotterdam. Daar geldt de urgentie ook.

En uiteraard krijg je dan, bij beide gevallen van ‘gedwongen’ verhuizing, de hier zo genoemde oprotpremie om het te betalen, zo’n 6.000 euro, die je er ook wel aan kwijt bent. Ze helpen je eventueel mee zoeken, maar dan wel binnen de woonstad woningen uiteraard. Nou, ik weet wel wat ik zou kiezen, dat is punt één. Punt 2 is, wat moet ik in Godsnaam dan doen met mijn katten? Hoelang gaat dat duren? Want al zou ik ze naar een pension kunnen doen, wat erg zielig is, al is het voor een paar weken, wie gaat dat betalen?

Want dat gaan ze niet vergoeden namelijk, zei ze al. Sorry hoor, maar dat kan ik toch zeker niet betalen nu?! Dus daar maak ik me wel eventjes zorgen over, maar nee, ik wil het loslaten. Pas in maart weten ze wat er beslist is, en dan komen ze ook nog met gedetailleerde informatie naar de bewoners. Dus waarom mezelf laten bevriezen daar beneden. Al was het een lekkere cappuccino, die was alleen te snel koud, door hoe koud het was en hoe hard het waaide. Ze zouden er tot 18 uur blijven staan maar ik was binnen 5 minuten weer weg.

Ik ben ook niet zo’n buren mens. Ik ken ze wel, van gezicht en zo. Maar ik heb er niks mee, nooit gehad ook. Ik heb ooit met buren een vriendschap gehad maar daarna ook nooit meer. Zij wist ook alles van de buren, nog net niet hun pincodes eigenlijk. Ik snapte echt niet hoe zij aan al die informatie kwam! Het interesseerde mij gewoon ook niet. Ik ben een sociaal mens en ik groet ze allemaal, maar nee, ik hou niet van bij buren over de vloer. Ik niet bij hun en zij ook niet bij mij. Ik ben nu helemaal mensenschuw geworden ondertussen. Ik ben het liefst alleen, dan doet in elk geval niemand je pijn. Ik denk eerlijk gezegd niet dat dit zo snel zal gaan veranderen. Kijk, als ik iemand kan helpen, dan doe ik het gelijk. Maar dat is het dan ook wel.

Ik hoef er niets voor terug, graag gedaan en nu gaan we weer verder met ons eigen leven. Ik heb genoeg aan dat van mezelf. Teveel al meegemaakt en nu een beetje klaar met alles. Dat hoeft niemand erg voor me te vinden, want ik vind het zelf prima. Ik heb mijn lessen geleerd, ik ben wel klaar met leren. Ja, oké, bij Capabel moet ik nog even, maar dat is een ander soort leren. Dus ik trek me zoveel mogelijk terug. Soms heb je van die opdringerige buren, die dan bij je binnen willen en zo maar dat kap ik snel af. Niks ervan. Daar heb ik geen trek in. Ik moet wel afwachten waar ik dan terecht kom. En heel misschien krijg ik dan zulke leuke buren, dat ik al mijn principes overboord gooi!

Hopelijk gaan ze het slopen of in elk geval, dat we moeten verhuizen en dit vergoed krijgen. Anders ga ik toch zelf verhuizen, dan neem ik wel een lening. Tegen mijn principes hoor, vooral met wat je aan rente terug moet betalen maar als het niet anders kan, dan kan het niet anders. Dan betaal ik wel jarenlang een bedrag per maand af, maar dan ben ik hier toch echt weg. Mijn dieren naar het asiel doen??? Is ze helemaal besodemieterd! Over mijn lijk! Maar ik maak me niet gek, het zal gaan zoals het voor mij het beste is, let maar op! En ik heb 1,5 jaar de tijd, dus het kan na mijn opleiding en als ik die baan al heb. Komt helemaal goed, komt perfect! Ik voel het! Alleen jammer van die dame, die heeft nog een hoop te leren volgens mij…