19. feb, 2020

Drie jaar en 266 dagen zonder Sunshine

Zo ik heb weer 2 dagen stage achter de rug. Gelukkig eens een keertje zonder gedoe met stageopdrachten. Ook wel eens lekker. Ik kan er nog steeds niet over uit, dat die toetsen me zo makkelijk leken. Voor de toets afweer hadden we weer 30 vragen. Maar ik wil nu toch echt even goed weten, hoe zij hun cijfers bepalen. Want er werd gezegd, door een aantal, als je 10 fouten hebt, dan heb je een 5,5 en ben je geslaagd. Met de hakken over de sloot weliswaar, maar toch. Nu heb ik een laag cijfer voor die vorige toets, en ik heb nooit lage cijfers. Maar als ik even ga rekenen met mijn ondertussen geliefde kruisberekening, dan heb ik 76,66% gescoord, dat moet dan toch zeker hoger dan een 6 zijn? En dat wil ik even zeker weten en ga ik dus komende week uitzoeken.

Ik krijg eindelijk een andere docente én we krijgen het leuke groepje weer terug, waar we mee begonnen zijn, in september. Voor hun het laatste blok, voor ons het 3e. Misschien kan die docente me zo al antwoord geven. Klopt het niet, dan ga ik mijn test opvragen. Dan wil ik nog wel eens even in conclaaf over mijn eerste cijfer. Eerst even verder uitzoeken hoe dat precies zit. Ik ben erg benieuwd naar de cijfers van deze twee examens. Maar het zal helaas nog even een paar daagjes duren, voor ik die krijg.

Het is zondagochtend vroeg. Het stormt als een gek en door de ventilatieroosters van mijn grote raam voor, waar de wind vol op staat, klinkt het af en toe alsof er een nog maar net trompet spelende puber zit te oefenen. Het grappige is, er zit een hele tijd tussen elke keer. De eerste keer dat het gebeurde, vlogen de katten als 4 pijlen die tegelijkertijd uit een boog geschoten worden, door de kamer heen. Ik ben al blij dat er niet eentje op schoot lag. Dat had vast behoorlijk pijnlijk geworden. Tegen de tijd dat ze denken ‘nou oke, het zal wel’, oefent de trompetter weer even verder. In het leger van de prins zal hij nooit komen, om maar even het liedje over Jan Klaassen van Rob de Nijs aan te halen. De katten vliegen weer door de tent en ik grijns.

Mijn lekkere rustige weekend is totaal anders gelopen door omstandigheden. Had ik eindelijk kunnen relaxen, ging dat mooi niet door. Ik ben er intens mee bezig geweest en dus ben ik nu nog steeds moe ervan. Ik laat alles los en ga gewoon verder. Zoals altijd. Ik ben lekker aan het keutelen geweest voor school. Maandag heb ik ook nog tijd, tijdens de online lessen. Die eerste les is altijd heel rommelig want dan is er ook weer een kudde nieuwen. Dat had ik goed ingeschat dus ik heb lekker vast mijn tabel bij zitten werken met de medicatie uit blok 3. Ik dacht nog, zal ik vast de lesopdrachten maken maar ik wist ook dat het totaal anders zou worden dan we tot nu toe gehad hebben. Even afwachten eerst, dan maar.

Mijn Amerikaanse vriend, John, was jarig de 17e en het grappige was, dat ik door school en leren, helemaal geen tijd had gehad om iets voor hem te maken en/of kopen. Ik heb hem een beetje stroopwafel verslaafd gekregen en ik zou die verse voor hem gaan kopen, maar dat zit midden in de stad en daar ben ik gewoon niet geweest en heb ik totaal geen tijd voor gehad. Dus dan maar wat andere dingen gehaald en ik kan het niet allemaal opschrijven hier. Hij leest namelijk mijn blogs ook, soms vast met een beetje aparte vertaling als ik weer eens gekke dingen verzin maar het blijkt redelijk goed te kloppen allemaal. En als ik schrijf wat ik gestuurd heb, dan is de verrassing weg.

Maar in elk geval, ik kon het niet eerder opsturen dan op zijn verjaardag zelf. Eerder had ik gewoonweg geen tijd. Wat het nou zo grappig maakte, is dat hij de post had onderschat en mijn cadeautje afgelopen zaterdag al aan was gekomen. Dat was binnen 2 weken! En het is maar goed dat hij me dat mailde want er zat helemaal niets in de bus. Gelukkig kon ik met het tracenummer bij PostNL vinden waar ik het kon halen, maar ja, daar moet ik nog even achteraan hoe dat zit. Als John me niets had gezegd, dan had ik het pakje nooit gekregen. Dus heel vreemd dit. Het was ook opengemaakt door de douane en zo, heel irritant hoor! Ik moest ook nog een aardig bedrag inklaringskosten betalen. Wat een raar gedoe zeg. Nou ja, hopelijk hoeft John niets bij te betalen daar, bij zijn pakket. Volgens mij zijn ze alleen hier zo raar!

Ik heb er online naar gezocht maar je kan er weinig tegen doen, ook al is het echt een cadeautje. Ja, zo komt de Nederlandse staat dus aan hun geld. Bizar hoor! Ik heb ook al een paar keer van Ali expres zo’n notificatie gekregen, dat mijn pakje gearriveerd moet zijn maar ook daar vind ik niets van terug. En ik heb het zo druk met examens en tentamens, dat ik er ook bijna geen tijd voor heb om het uit te zoeken en op te pakken met PostNL maar dat ga ik echt wel doen hoor. Zodra ik weer wat tijd over heb. Wat een drukte weer! Vooral ook komende weken, als je elke keer naar Utrecht moet tussendoor ook, terwijl je het zonder dat al zo druk hebt... Hopelijk ben ik daar straks vanaf hoor. Wat een gedoe.

Ik ben heel blij want deze woensdag zijn we er met 3 uit mijn klas, inclusief ikzelf dus. En Sylvia moet al van heel ver reizen naar school in Rotterdam. Die ging vandaag, dinsdag, door naar een hotelletje in Utrecht, haar werk betaalt dat. Ook wel erg handig en luxe! Ik zou eerst naar José toe rijden en dat hoeft nu niet. Haar man heeft vrij genomen en die gaat haar brengen en ik mag mee! En nog luxer, ze komen me helemaal thuis ophalen hier. Dus ik moet gewoon om 7 uur klaar staan. We gaan wel erg vroeg, lijkt het, maar die klierige boeren gaan weer allemaal staken! Dus tja, we moeten wel! Ik kan ondertussen geen tractor meer zien en mijn begrip van eind vorig jaar is ondertussen wel een heel eind gedaald hoor. Het is wel goed nu. José vroeg me vandaag; ‘en? Heb je je voorbereid?’ Eh…. Nou nee, sorry geen tijd voor gehad. Maar ja, rekenen telt niet eens mee en Nederlands maak ik me niet totaal zorgen over.

Oh ik heb nog zoveel meer te vertellen maar ja, dat doe ik wel in mijn volgende blog hoor. Ik ga nu lekker even eten maken, mijn blog op de 18e plaatsen en dan even wat eten maken. De cits hebben al gegeten en ik ben erg moe. Ik heb vandaag de eerste les van blok 3 gehad en die was totaal anders en dat moet ik ook nog allemaal vertellen. Wel bizar veel informatie want dit worden veel meer diepgaande blokken. We zitten niet meer in de basis nu, zei ze, toen iedereen bijna ging zitten zuchten. Ik ga vroeg slapen want ik ga er half 6 uit, dan heb ik rustig de tijd voor de cits en mezelf. Eten geven, lunch klaar zetten en broodjes voor mezelf maken. Moet kunnen. Vanavond even kleding klaar leggen en tas inpakken met alles wat ik nodig heb. Nederlands, komt wel goed. Rekenen? Als ze de vragen normaal stellen, komt het ook wel goed… Nou ja, we gaan het zien morgen! Twee keer 2 uur lang examens maken… Het mot maar!