2. mrt, 2020

Drie jaar en 278 dagen zonder Sunshine

Ik heb ooit wel eens verteld over die experimenten met water, door dokter Masaru Emoto. De Japanse wetenschapper Masaru Emoto heeft 12 jaar onderzoek gedaan naar het geheugeneffect van water en de energetische eigenschappen ervan. Hij ontdekte dat water beïnvloed kan worden door muziek, woorden, straling en zelfs door positieve of negatieve gedachten. De experimenten waren vrij simpel van aard. Water uit dezelfde bron werd in dezelfde soort glazen flessen geschonken en blootgesteld aan tegenstellende invloeden. Bijvoorbeeld flessen met water werden beplakt met liefdevolle en hatelijke woorden. Of andere flessen met steeds hetzelfde water werden gelegd op plaatjes met foto’s van natuur en met foto’s van oorlogsactiviteiten. 

In andere experiment werd de invloed van de straling van een mobiel telefoon op water vergelijken met water die in de natuur was achtergelaten. Om de reactie van water op muziek te onderzoeken werd water geplaatst voor speakers met rustige muziek en ruige muziek zoals Heavy Metal. En zo maar door. Om deze invloeden zichtbaar te maken werd het water door het team van Masaru Emoto bevroren en gefotografeerd onder een microscoop. De resultaten van deze experimenten zijn verbazingwekkend. Watermonsters die werden onderworpen aan positieve/rustige emoties: woorden, beelden, muziek, etc, kristalliseren heel anders (tonen de buitengewone vormschoonheid) dan watermonsters die werden onderworpen aan negativiteit/ruwere beinvloeding  – deze watermonsters vervormden of vaak kon dit water geen kristalvorming krijgen. 

Water in onze waterleidingen is weliswaar redelijk schoon – even los van het groeiende probleem met het zuiveren van water op resten van medicijnen en agrarische bestrijding middelen – maar de structuur van water laat helaas veel wensen over. En wij bestaan voor zo’n 75% uit water, dus je kunt wel nagaan, dat diezelfde dingen ook ons beïnvloeden op een zelfde manier. Maar ook onze tranen zijn ‘water’ en dat is weer iemand anders gaan onderzoeken. Google maar eens op Masaru Emoto, of typ dit in op YouTube, dan zal je zijn prachtige experimenten zelf kunnen bewonderen. Het is echt de moeite waard namelijk.

Wat die tranen betreft, de ene traan is namelijk de andere niet. Dat leek me sowieso al logisch maar het zou nooit in me zijn opgekomen om dat eens nader te onderzoeken. Jammer maar kunstenares Rose-Lynn Fisher, is dat wel gaan doen. Ze legde verschillende soorten tranen onder de microscoop en ging ze fotograferen. Tranen bestaan uit water, proteïnen, hormonen, anti-lichamen en enzymen. De chemische samenstelling verschilt van emotie tot emotie. Sommige foto’s lijken wel luchtfoto’s met rivieren, anderen lijken op sneeuwvlokjes. Bekijk een deel van de fotoreeks van Rose-Lynn Fisher, die ik hierbij plaats. Heel apart wel, vind ik.

Zo zie je echt verschil in tranen van verdriet en tranen van vreugde. En dat is ook weer zo logisch eigenlijk. Want ook onze tranen leven. Vind je het niet opvallend, tenminste, vond ik wel, dat tranen van geluk lijken op die laatste traan, als iemand sterft? Geeft je toch te denken, niet? En bij het water van dokter Emoto, water is een persoonlijkheid. Zoek het maar eens op, feiten over water. De wetenschappers begrijpen nog helemaal niets van water. Want het is het enige element dat zowel vast, vloeibaar als vluchtig kan zijn. IJs, water en stoom. Maar dat is nog lang niet alles. Want bedenk je zelf maar eens, als er geen water is, kán er geen leven zijn. Dus waarom ze water, dat bestaat uit waterstof en zuurstof, onder dezelfde noemer gooien, als al die andere mixen van elementen, is eigenlijk het water tekort doen. Ze betekent alles voor ons voortbestaan. Dat is niet zomaar iets.

Tussen de 0 en de 100 graden is water gewoon vloeibaar maar onder de 0 wordt ze vast, ijs. Boven de 100 wordt ze een gas, stoom, damp. Dat kan verder geen enkele stof ter wereld voor elkaar krijgen. Van al het water op deze aarde, is wel 97% zeewater. Dat is aardig wat! Maar er zijn nog meer dingen aan de hand met water. Heb je ook wel eens de waterjuffers over water heen zien lopen? Als watermoleculen niet bij elkaar zouden blijven plakken zou dit niet mogelijk zijn. Hoe blijven watermoleculen dan bij elkaar plakken? Het bij elkaar blijven van water wordt cohesie genoemd. Er zit nog meer aan vast hoor, zoals de waterstofbrug maar dat is een hele scheikundeles.

Daar zit niemand op te wachten. Ik wilde alleen maar laten zien, dat zonder al die mooie experimenten, water op zich al erg interessant spul is. Water is polair, en heeft dus een negatieve en een positieve kant, goh, ik ook!  Je kan van alles goed oplossen in water, vooral zouten gaan prima. Water geleid elektriciteit. Noem het allemaal maar op. Water is gewoon bijzonder! Water is leven gevend en wij komen eruit voort. Ja, niet dat water ons ‘geschapen’ heeft maar wel verzorgd, toen we nog minuscule deeltjes waren. Daarom noem ik het ook altijd ‘moeder water’. Zeker als ik aan de zee ben, dan voel je echt die kracht van haar. Er zijn veel meer dingen die ik erover kan vertellen maar dat laat ik maar. Dat is makkelijker als je de boeken van Rulof hebt gelezen.

Hoe ik er nou opeens zo bij kom, op dat water, ik heb geen idee. Misschien omdat ik zoveel tranen heb gelaten, de afgelopen maanden? Ik weet niet eens meer waar ik dat artikel zag van die kunstenares met haar foto’s van verschillende tranen. Ik weet wel dat ik het hier had opgeslagen omdat ik het zo interessant vond. Het is ook wel iets bijzonders natuurlijk. Net zoals ik helemaal onderste boven was, toen ik net achter die experimenten van dokter Emoto kwam. Ik was helemaal gefascineerd! Ik vind het nog steeds fascinerend en ik ben benieuwd wat ze allemaal nog meer over water zullen ontdekken. En zolang ze de kosmische waarheid niet kennen, zullen ze er nooit helemaal achter komen. Maar ooit komt het wel zover.

Ik volg een wetenschapper die nogal kosmisch denkt, Nassim Haramein, en die plaatste in februari iets over een nieuwe ontdekking. Een team van onderzoekers van de Universiteit van Stockholm in Zweden heeft een nieuwe vloeibare vorm gevonden voor water met een andere dichtheid. Dat kan dus alles weer gaan veranderen. Ik heb er verder nog niets over gehoord maar ik ben wel erg benieuwd wat dat kan zijn. De astrale vorm? Wat is er nog meer dan de 3 vormen, die water al kan aannemen? Machtig intessant! Als ik het weet, zal ik het wel doorvertellen hier, dat doe ik met alles toch altijd 😉

Als het je niet lukt de foto te vergroten, van links naar rechts, als in een boek: 1 tranen van een nieuw begin, 2 de laatste traan, 3 tranen als je geeuwt, 4 tranen van verdriet, 5 (middelpunt) tranen van geluk, 6 tranen van hoop, 7 tranen van rouw, 8 tranen bij verandering en 9 tranen van het lachen.