5. mrt, 2020

Drie jaar en 281 dagen zonder Sunshine

Ik heb me dinsdagmorgen enorm geamuseerd met het nieuws op tv. Oh wat zijn wij Nederlanders toch een nuchter volkje. Ik moest er echt om lachen hoor. De geïnterviewde mensen hadden bijna allemaal wel dezelfde antwoorden; “Mondkapje? Waarom? Dat helpt toch niet?” Maar ook steeds; “Nee, ik maak me geen zorgen hoor. Het is maar een griepie hoor!” Ook al vaker gehoord; “als het mijn tijd is, dan ga ik toch, of ik er nou wel of niet om in paniek raak”. Echt hoor! Dat is dus precies zoals we zijn. Wij maken ons niet zo snel druk. Waarom zou je in paniek raken, om iets dat je toch niet kan voorkomen of in de hand hebt. Dát vinden wij Nederlanders pas dom.

Toen ik naar school ging ook dinsdag, ik heb maar 1 mondkapje gezien. En je raadt het misschien al, dat was iemand van duidelijk Aziatische afkomst. Ik keek haar aan en ik schoot spontaan in de lach. Wat mij een boos opgetrokken wenkbrauw opleverde want meer was er bijna niet te zien want ze had ook haar capuchon nog op. Ja sorry hoor, kijk om je heen! Niemand doet het want het is ook totaal overbodig. Ja, als je zo’n wit hazzmed pak hebt, met zuurtstoftank en al, dán ben je echt beschermd. Maar zo’n mondkapje dat niet eens iets afsluit, sorry, dat is grappig. Maar ja, ik ben dan ook Nederlands… Zou dat het zijn? Ik weet het bijna wel zeker!

Dan zijn er ook allemaal van die complot theorieën overal. Ja, ik heb the Stand, van Stephen King gezien en daar heet het vrijgekomen griepvirus Captain Trip. Al zit er weer een duistere kracht natuurlijk achter bij King. Maar dat kan hier ook wel zo zijn, of het is per ongeluk uit een kamertje in het Centre for disease in Wuhan ontsnapt. Maar bijna de hele wereldbevolking uitroeien, zal dit virus niet snel doen. Al zal het uiteindelijk toch een hoop doden ten gevolge hebben. Mocht iemand het met opzet verspreid hebben, dan heeft hij/zij zich een aardig bakkie karma op zijn rug geladen. Daar zal je dan nog wel even mee zoet zijn, een leventje of tig, voor je weer terug bent waar je was. Al is dat dan ook gewoon jouw pad. Ik maak me er toch ook niet echt druk om hoor. Daar ben ik vast te Nederlands voor 😉

Als het goed is, kom ik vanmiddag terug uit Utrecht, en heb ik weer één van de examens achter de rug. Engels lezen en luisteren. Dus als dit geplaatst is, dan is het gelukt mijn weg te vinden. Nou is het gelukkig maar 90 minuten examen maar helaas om 13u30 beginnen en dat wil zeggen dat je dan 15 uur pas klaar bent. Als je dan weggaat zit je midden in de file en aangezien Utrecht in het midden van het land ligt, zit je zowel heen als terug daar altijd in de file in de spitstijden. Dus dan maar met de trein en ik ben zo geen fan van het Openbaar Vervoer. Maar ik zal wel moeten. De woensdag had ik het al zo druk, gelukkig niet met felicitaties! Ik heb het al druk genoeg met school. Want jeetje zeg, want een tempo zit daarin nu. Bovendien gaan er al een aantal examens plaatsvinden aan de vak kant.

Ik moet het nog even uitzoeken hoor maar ik kan zelf een aantal stage examens plannen, die door mijn stagebegeleider, in mijn geval mijn apotheker Saskia, mogen worden afgenomen. Zowel in dit blok als in het volgende blok 4. Daarna hebben we nog een blok ‘keuzedeel’ maar dat moet ik ook nog uitzoeken. Ik heb alleen geen sikkepitje tijd zeg! Ook zo jammer dat ik die 2 dagen werk gewoon kwijt ben geraakt. Dan had ik nu iets meer ruimte gehad. Maar ja, het is nou eenmaal zo en ik heb het ondertussen helemaal opnieuw gemaakt! En eerlijk? Ik weet die stof over het hart en de grote en kleine bloedsomloop nu echt wel heeeeel erg goed. Zo heeft toch echt elk nadeel zeker zijn voordeel!

Ik hoorde dinsdag op school, dat die landelijke examens wel tot meer dan 6 weken op de uitslag laten wachten. Jeetje zeg! Dus ergens in half mei weet je dan de eerste, en elke keer weer weken opschuiven voor de volgende. Poe hee! Ik heb ondertussen behoorlijk wat uit te zoeken. Ik was al blij dat we geen presentatie hadden dit keer, dat had ik er niet tussen zien staan, bij de planning van de lessen. TOOOEEEETTT! Fout! Dat is gelijk een examen voor stage, die als enige op school wordt afgenomen. We moeten allemaal iets actueels kiezen, iets waar beweging in zit in de farmacie wereld. En we moesten dat gelijk doen, en snel ook, want er kon maar per persoon 1 uniek onderwerp zijn.

Mocht je dus iets kiezen dat iemand al had, dan had je pech. Wij als een gek in de pauze door de farmaceutische vakbladen zoeken, die ze voor ons had meegenomen. Ik had er gelukkig eentje uit januari dit jaar, want de meesten waren van vorig jaar en dat is dan niet zo gauw actueel meer. Of niet zo heel erg actueel in elk geval. Ik koos voor de ijzeren voorraad, die de regering wil dat de groothandels en fabrikanten alsook apothekers moeten aanleggen. Dit  omdat er zo ontzettend veel medicijntekorten zijn. Ja, dat had ik al gemerkt. De presentatie moet aan nogal wat eisen voldoen. En ik moet er echt alles van weten want ik moet ook een discussie opwekken erover en noem het maar op allemaal. Ik moet zeggen, ik begin dit soort dingen best leuk te vinden. Jammer dat het zoveel werk is terwijl je het al zo laaiend druk hebt. Maar goed, we gaan weer eens ons best doen. Het is wel een examenonderdeel.

Van die stage examens, die neemt dus je stagebegeleider af. Die moet je en zelf inplannen met hun, en je moet er zelf 3 verantwoording verslagen over schrijven. En ik heb dus een A4 die aan 2 kanten volstaat, met aan welke regels zo’n verslag moet voldoen. Dit alleen al vergt enige studie. Zucht. Ja, die 3 jaar in 1 jaar, ik heb het een heel klein beetje onderschat. Maar toch, als je 58 bent, heb je de luxe niet meer voor een 3 jarige studie. Best wel jammer want anders denk ik dat ik verder had gegaan voor apotheker. Zo interessant vind ik het allemaal! Nou ja, het is niet anders. Ik ben redelijk laat met van alles voor mezelf.

Maar je bent nooit te oud om te leren, ook niet, dat egoïsme een deugd is, als het niet ten koste van anderen gaat! Wat waarom denkt iedereen dat goed voor jezelf zijn, ten koste moet gaan van anderen? Dan zie je het verkeerd! Je kan pas echt goed voor anderen zorgen, als je goed voor jezelf hebt gezorgd. Ik heb dat altijd andersom gedaan en dat ging ten koste van mij. Dat is al helemaal verkeerd! Gelukkig ben ik het levende bewijs dat je nooit te oud bent om te leren, of dat nou voor een opleiding is, of als levensles. Komt goed, altijd, met mij zeker!