15. mrt, 2020

Drie jaar en 291 dagen zonder Sunshine

Nog maar heel even verder te gaan, met het laatste stuk van het symposium en het deel van Ludo Vrebos van de Jozef Rulof Stichting. Dat was voor mij gewoon het mooiste en beste deel. Hij vertelde heel mooi, over de rechtszaak die er ooit in België was aangespannen tegen de stichting. Hij moest toen, als bestuurder van die stichting, de boeken maatschappelijk verantwoorden en daar is hij behoorlijk mee bezig geweest.

Rulof heeft het in de begin boeken, over rassen. Ook in het boek volkeren der Aarde, gaat het over de 2e wereldoorlog, want hij schreef het boek, vlak voor die oorlog begon. Hij wist uiteraard ook al dat die zou komen, vandaar het boek. Hierin wordt veel uitgelegd over het waarom van die 2e wereldoorlog, die van kosmische betekenis was. Dat ga ik hier en nu niet uitleggen, dat gaat ook niet. Maar in elk geval, helaas vind je dit soort mis informatie ook op het internet, als je op de naam van Jozef Rulof googelt.

Ik ken mensen die dan vertellen over de boeken en dan gaan mensen wel eens googelen en dan vinden ze dat Rulof discrimineerde en jodenhaat propageert. En er is echt niets minder waar! Maar ga er maar eens aan staan. Als je stukken tekst uit zijn context haalt, kan je een mooi sprookje een nachtmerrie laten lijken en dat hadden ze hier ook gedaan. Maar leg het maar eens uit aan een troep rechters. En dat heeft Ludo gedaan en met glans! Hij heeft de rechters de boeken laten lezen en ook zij kwamen tot de conclusie, het gaat alleen maar over liefde in deze boeken. En hij vertelde ons ook, dat de mensheid van toen, die hadden het nog over rassen, dus moesten de Meesters dit wel zo noemen, omdat de boeken als eerste bij deze mensen terecht zouden komen. Niet gek natuurlijk. Nu, 100 jaar later, is er zoveel veranderd al, ten goede, al zijn we er nog lang niet.

Nu spreken we niet meer zo maar, als je de boeken verder leest, meer boeken leest, dan gaan de Meesters er ook mee verder. Die zeggen dan, zo hebben we het je toen uitgelegd, omdat je het anders niet zou hebben begrepen. We hebben langzaam het zo opgebouwd, dat je begrijpt hoe dat zit en dat er eigenlijk geen verschil is in de rassen. Nee, er zijn alleen levensgraden en nu je dit bewust weet, kunnen we daar verder op bouwen. Mooi eigenlijk hè? Als Jozef in deze tijd was begonnen met zijn boeken, dan hadden ze het totaal anders moeten aanpakken. Maar je moet alles in de juiste context en in het juiste tijdperk plaatsen en dan begrijp je het echt wel. Tenminste, als je aan de boeken toe bent. De rechters moesten zelf de boeken gaan lezen en natuurlijk kwamen ze tot de conclusie, die alle Jozef Rulof aanhangers al direct weten, deze boeken gaan alleen maar over liefde! Logisch dat de stichting vrij was van vervolging! Liefde is waar het om draait en over gaat in deze boeken.

Ik weet dat het hele groepje waar ik bij zat, totaal geraakt waren door de mens die Ludo is en hoe tactisch, begrijpelijk en liefdevol hij alles uit heeft gelegd. Het is iemand die je een soort van inspireert! Die zou ik zelfs mijn pincode toevertrouwen! Dat wil wat zeggen hoor! Ook waren er nog een paar mensen, die hun eigen mooie verhaal mochten vertellen. Een dame die haar zoon was kwijtgeraakt, met het mooie verhaal hoe de boeken haar troost gaven. Iets wat ik heel goed begrijp, want je hoeft je niet meer af te vragen, of je je kind nog eens zal ontmoeten, je wéét het. En het verhaal van de meneer over het boek Volkeren der Aarde. Ik zat met tranen in mijn ogen. Ik heb met datzelfde boek ook een hele aparte ervaring, maar dat komt in het boek dat ik al aan het schrijven ben. Verder schrijven, kan ik pas weer na deze opleiding, als ik een baan heb.

Er sprak nog een dame, maar daar kreeg ik diepe rillingen van over mijn rug! Brrrr griezelig. Daar laat ik het verder bij. Ik mag mijn mening hebben maar als die heel lelijk is, dan spreek ik dat liever niet uit. Ik denk dat mensen die er waren, direct zullen weten wie ik bedoel. Erna was er nog gelegenheid tot het stellen van vragen en een aantal mensen, maakten daar gebruik van. Er zaten goeie vragen bij. En toen kwam die dame weer terug, die raakt opgewonden van het spreken in een microfoon, zullen we maar denken. Ik kan anders ook haar gedrag niet verklaren. Ik dacht altijd, dat je bij het lezen van deze boeken niet ‘godsdienstwaanzinnig’ kon worden, maar ik heb al een aantal keren, mijn vergissing hierin bemerkt. Kwestie van ego, kreeg ik als antwoord op deze vraag van mij, van PeeT. En ja, dat verklaart weer alles.

Miranda vloog nog even naar Ludo, om hem te bedanken voor zijn mooie uitleg. Ik ging met Chris even naar de auto’s om de mooie flessen op te halen. Bedankt Chris! Ik maak wat moois voor je, zodra ik weer tijd heb. En toen zijn wij weggegaan, de borrel hebben we overgeslagen want Miranda was erg moe en ik ook. Wij zijn gelijk doorgereden naar de Griek waar we heerlijk hebben gegeten en veel hebben gelachen. Het was een cadeau van Miranda voor mijn verjaardag nog. Gekke meid! Nou, dat maak ik echt een keer goed met haar! Het was echt heerlijk. Lekker napraten over deze mooie dag en over nog veel meer. We zien elkaar veel te weinig maar wie weet, heeft er een apotheker in Zevenbergen opeens plek en dan verhuis ik er zo heen hoor! Lijkt me heerlijk!

Nee, echt niet om dichter bij de Griek te wonen. Ik ben niet zo’n vleesmens meer maar het was echt lekker. En gezellig. Ouzo erbij, oh ik was vergeten hoe lekker dat is! Ik ben gek op de smaak van anijs, dus ook Sambuca, Anisette, Ricard, Pernod, heerlijk! Nog koffie na en daarna gingen we de hondjes ophalen bij haar moeder. Haar moeder heeft ook een wit dier gered uit Athene, net als ik. Zij een hond en ik een kat! Die was net zo enthousiast tegen mij, als de hondjes van Miranda. Beesten komen altijd op me af. Zelfs als ik langs een weiland wandel, komen de koeien of paarden met me meelopen. Daar hebben ze in België wat om afgelachen, als we elke maandag een paar kilometer aan het lopen waren. Ze voelen waarschijnlijk wel, dat ik van ze hou.

Met hondjes terug gereden, naar Miranda waar mijn Lila op me stond te wachten. We waren allebei moe en ik ben zo de auto in geduikeld. Op naar huis. Zo lastig dat ze in Brabant die snelwegen onverlicht hebben. En wat ben ik blij met mijn bril tegen nachtblindheid op sterkte! Het blijft lastig maar lang niet zo erg als zonder. Vlakbij de Moerdijk, zijn de lichten er gelukkig weer. En vanaf ik bij de van Brienenoordbrug ben, ben ik zo thuis. Ik kwam boven, nog vlak voor het snoepietijd was. Alleen had ik mijn gsm in de houder laten zitten in de auto. Zucht. BlonT!

Ik weer naar beneden, en terwijl ik de telefoon pak, gaat mijn ‘snoepietijd alarm’. Het is 20u20 en ze zitten met smart te wachten boven, want zij hebben die wekker ingebouwd. Dus als allereerste maar de cits hun snoepies gegeven en daarna pas de timerbakken opgeruimd en ze hadden alles op. Ik ben op de bank geploft, en niet veel later ben ik gaan slapen. Ik was ‘op’. Niet gek met al dat school en die examens er ook nog tussendoor. Mijn hemel wat zal ik blij zijn als ik uit die opleiding ben en in een baan zit. Waar mijn vrije dagen dan ook echt vrije dagen zullen zijn en niet dagen om te studeren. Ik kan bijna niet wachten tot het eindelijk zover zal zijn!