21. mrt, 2020

Drie jaar en 297 dagen zonder Sunshine

Ik ging afgelopen maandag even boodschappen halen. En ja hoor, wat een raar gezicht! Alles was op zowat. Geen handzeepjes meer, oh wacht! Helemaal ergens onderin en achteraan, zag ik een handzeeppompje liggen. Ik heb het maar gepakt. Ik gebruik al jaren handgels en daar is nu gewoon niet aan te komen. Dan heb ik toch nog iets. Geen wcrol was er meer over en zelfs de ontsmettende doekjes hadden ze leeggeroofd. Er lag zelfs een aangebroken pakje dat leeg was. Aso hoor. Ik vond nog 2 grote rollen Plenty easy pull. Ik twijfelde, oké ik had totaal geen keukenrollen meer en dat was best even lastig van de week, toen er eentje aan het kotsen was hier. Ja, 1 van de cits hoor, ik niet.

Dan mis je zoiets toch wel. Ik keek ook even bij de luiers voor volwassenen, dan kan je papier sparen bij het plassen! Niets meer ook, ik was niet de enige die op dat idee kwam blijkbaar. Dus toch rollen nodig en ik zag dus die 2 rollen Plenty. Maar ik wilde ook niet zo zijn als die snaaiers en graaiers die alles maar meenemen. Er stuurde van de week een van de apothekersassistenten in de app, een filmpje van een familielid, wiens huis afgeladen vol is met de gekste dingen. Echt bizar! Ik heb maar niks gezegd  maar eh, want een egoïstische griezels! Sorry hoor! Dus ik legde die ene rol in mijn karretje, keek nog eens verlangend naar die tweede maar liet hem toch staan. Er kwam een vrouw aan, helemaal ingepakt, sjawl en handschoenen aan, ja hoor, dat helpt vast. Ze sprong bijna een gat in de lucht bij het zien van die rol Plenty, die zo plenty niet was.

Ik moest erom lachen en zei dat ik mijn goeie daad wel gedaan had die dag. Ze keek naar de andere rol in mijn karretje en riep dat ze me graag zou knuffelen als dat niet streng verboden zou zijn en ze dan binnen de 1,5 meter afstand zou komen. Ik zei dat ik het zo ook al leuk genoeg vond. Ik kwam haar nog een paar keer tegen en kreeg elke keer een glimlach van oor tot oor van haar. Ik denk dat zij al langer zonder zat dan ik. Misschien meer kotsende katten ook, weet jij veel! En het voelde heel goed, dat ik die rol toch had laten staan. Heel in de verte riep er een stemmetje ‘stommerd’ maar dat was ik vast niet. Dat is een deel van mezelf dat ik aan het kwijt raken ben, met alle liefde.

Ik moest eraan denken, hoe zouden die mensen zich nou voelen, die 26 pakken toiletpapier, a 24 rollen, meenemen, terwijl ze maar met zijn tweetjes zijn? Voel je je dan goed als je je inhalige kont zit af te vegen? Ze weten dat ze iets doen dat niet klopt want ze ontkennen het zelfs als je ze aanspreekt met ie 26 pakken in hun karretje.

Er ging een filmpje rond met 2 vechtende vrouwen. De ene met zo’n afgeladen karretje en de ander die om 1 zo’n pak vroeg. Ze kreeg het niet en werd hysterisch erdoor maar die ander? Die zei gewoon ‘ik was eerst’! Bizar! Ik kan het me gewoon niet voorstellen! Maar goed, ik kan het me ook niet voorstellen dat ik zo zou doen en vele mensen benadeel daardoor. Dat zegt dan ook al genoeg. Ze is alleen vergeten dat vele eersten de laatste zullen zijn en dit is geloof ik voor het eerst, dat ik die kant van de betekenis er opeens in begrijp. Arme vrouw, zo veel rollen in huis en zo arm van geest. Zielig hoor.  

Het begint hier wel krapjes te worden, met de rollen die ik nog heb. Ook omdat ik gewoon niet weet wanneer ik boodschappen kan halen en of het er dan is. Want die engerds die blijven maar snaaien. Ik hoop echt, dat ze erover zullen struikelen thuis en dat ze maanden en maanden lang in de troep zitten, terwijl de winkels dan allang overvol zijn weer met van alles. Want ze kunnen toch niet aan de gang blijven of wel? Ik begrijp ook niet, waar zulke types het geld vandaan halen? Ik kan het niet hoor, al zou ik de kans krijgen. Buiten het feit dat ik het niet zou willen, voor geen goud zou ik zo willen zijn meer. Ooit, een aantal levens geleden was ik ook vast zo. Maar brrrr ben ik blij dat ik verder ben gegaan! Ik wens ze enorm veel plezier van hun dingen en ik hoop dat ze toch diep van binnen beginnen te voelen dat er iets niet echt klopt aan hun gedrag… Ik ga straks maar eens vast wat oude T-shirts zoeken of zo?

De dinsdag hadden we dus online les en dat was frustrerend én hilarisch. Die ene foto had 1 van de moeders geplaatst. Ze hadden het allemaal snel voor elkaar moeten krijgen en de servers van Capabel ware niet capabel genoeg. Dus we vielen er steeds uit, of konden wel typen maar niemand die het zag. De docente kon haar filmpjes niet afspelen en haar hoorcollege liep in de soep. Maar tegen de middag hadden ze er een server bij gepropt of zo en toen begon het weer enigszins redelijk goed te gaan. Natuurlijk hadden een aantal moeders hun kinderen ook thuis en soms ging er iets mis met de microfoon en hoorde je de kids gillen en spelen.

Of zoals bij José, die heeft parkieten en die gilden dat het een lieve lust was. Die kreeg ook haar microfoon niet uit eerst. Wat tot gevolg had dat ik vier katten had rondlopen die aan het zoeken waren, al sluipend en met grote jacht ogen, waar die vogels nou in hemelsnaam zaten! Hilarisch was dat. Het gebeurde nog een paar keer maar de 3e keer dachten de cits ‘ammehoela’. Die trapten er niet meer in. Als je heeeel goed kijkt op de foto linksonder, kan je onze conversatie zien. Het was, net als maandag trouwens, schitterend weer maar ja, daar zit je dan achter je laptoppie. Binnen… en eerlijk is eerlijk, ik had gedacht, lekker makkelijk. Je hoeft niet weg, dus kalm aan doen. Maar de docente raasde door de stof en ik was om half vier echt bek af! Dat viel even tegen zeg! Volgende week weer en dan hebben ze die extra server al staan. Dat zal schelen!

Trouwens, volgens mij begrijpen een hoop van de mensen het niet, wat de bedoeling is van deze ‘lockdown’. Ze denken volgens mij dat het is om een beetje ‘vakantie’ te vieren of zo? Tenminste, hier in de straat wel. Gisteren hordes kinderen aan het spelen op het plein. Hun mama’s allemaal bij elkaar aan het kletsen, gezellig allemaal! Ik wist niet wat ik zag. Op straat was het gisteren trouwens ook druk, maar goed, het was midden in de spits en ondanks de drukte was het wel minder druk dan normaal tijdens de spits. Maar ze begrijpen het niet helemaal geloof ik toch.

Ik ging rond die tijd omdat om 19 uur de minister president van het land, een toespraak zou houden en ik had gehoopt dat iedereen dat wilde zien en ik het dus rustiger zou hebben. Nou dat was ook zo, alleen waren toch die schappen leeg. Dus had ik er nog niet veel aan. Ik kreeg het halverwege zelfs nog mee, want ik was sneller thuis dan gedacht. Hij wil dus doen aan gecontroleerde besmetting. Door dit soort maatregelen dus het aantal gevallen beter verspreiden. Hij zei dat we allemaal, of in elk geval meer dan 60%, van de mensen het virus zouden krijgen. En dat we dus zo een immuniteit op kunnen bouwen en het aantal plaatsen in de ziekenhuizen kunnen spreiden. Dat stelde me gerust. In al die jaren, hebben we nog nooit iets gekregen, dat Meneer Rutte heeft beloofd!