22. mrt, 2020

Drie jaar en 298 dagen zonder Sunshine

Het moet niet gekker worden! Na het roven van toiletpapier en de mensen die moeten werken, zoals in de zorg, benadelen, hoorde ik net (dinsdag de 17e avond) dat er een bende geprobeerd heeft mondkapjes te stelen middels een gewapende overval… Excuse me?! Zijn jullie nou helemaal van de pot gerukt? En als het nou was om mensen te helpen maar het zal vast geweest zijn om ze voor veel geld te verkopen aan de rijke stinkerds, die zich er niet eens voor zouden schamen het nog te kopen ook. Als er geen markt voor is, zou er ook niet voor geroofd worden. Bizar zeg. Zoals ik al vertelde, de maskers die afvallen zijn dat. Normen en waarden vallen weg en alle onbewustheid komt boven drijven en is duidelijk te zien voor iedereen.

Ze kunnen het niet eens helpen, ze zijn gewoon nog niet zover. Ooit was ik ook zo, oh wat erg! Nu gelukkig niet meer maar dat heeft levens lang geduurd natuurlijk! En dat geldt ook voor hen. Ach ja, wat doe je eraan. Dat is nou kosmische evolutie en ja, dat duurt erg lang maar je hebt dan ook wel de eeuwigheid om eraan te werken. Hoe eerder je eraan begint, hoe sneller je hoger komt. Hoe hoger je zelf bent, hoe mooier je leven(s) zullen worden. En ook zijn ze de oudere mens weer aan het belazeren met babbeltrucs. Triest hoor, je gaat je gewoon plaatsvervangend schamen. Hoe onbewust moet je zijn om dat gewoon te kunnen doen? Ik blijf er maar over beginnen omdat het me best hoog zit, zelfs terwijl ik begrijp en weet waar het door komt! Oké, let it goooooo!

Vanmorgen vroeg, woensdag de 18e, naar de winkels gegaan. Ik dacht, eerst maar even naar de Action voor nog 2 van die opbergboxen, kan ik stokkies voor Moon meenemen. Zo gedacht, zo gedaan. En tot mijn grote verbazing zag ik daar toch echt een hele stapel pakken wc papier! Seriously?! Maar ik pakte er maar snel eentje, voor het geval dat. Ik twijfelde echt nog hoor, zal ik gewoon 10 pakken meenemen? Maar dat heb ik dan toch maar niet gedaan. Er liepen er weer weg hoor met 5 of 6 pakken of meer. Ik ging er even naar staan kijken. Echt bewust naar kijken en het deed me een klein beetje goed, dat ik een vlaag van gene over haar gezicht zag gaan, het duurde maar heel even hoor maar het wás er wel. Zo is een zaadje geplant, misschien wel.

Enniewee, zo hoefde ik niet meer naar Appie Heijn, ik had al het witte goud gescoord. Maar die stapel was dus voor negenen al bijna geslonken tot niets. Zo snel gaat dat dus en zo druk was het niet eens. Maar ja, als je gelijk 10 van die pakken in je karretje gooit, dan wil dat wel. Als ik thuis weer eenmaal met een gerust hart en minder samengeknepen billen mijn mails zit te bekijken, dan zit de mailbox vol met mails met richtlijnen van veel bedrijven. Van haren Schoenen, tot van Beek Art Supplies, Hunkemöller tot Ranzijn tuin & dier, en zelfs ook de woningstichting Woonstad Rotterdam. Allemaal hebben ze wat te vertellen over hoe ze het nu doen met hun winkels en/of service of wat ze dan ook doen. De meeste shops blijven uiteraard wel online bereikbaar maar hebben in hun fysieke winkels ook maatregelen genomen.

Ik hoor net dat er vanavond een ‘plastic afzetting’ komt in de apotheek maar ik hoor nog iets veel ergers. Adriana, iemand die ik eindelijk voor het eerst zag op het symposium van de 7e maart, heeft corona. Ze is al tegen de 90 maar ontzettend jong van geest. We mailen al heel lang, al heb ik daar de afgelopen maanden niet zoveel tijd meer voor gehad, jammer genoeg. Zij is een begenadigd kunstenares en zij maakt niet alleen prachtige schilderijen maar ook prachtige gedichten. Ik vind haar echt zo’n voorbeeld vrouw, van hoe ik wil zijn en worden. Ik was dan ook erg blij haar eindelijk in levende lijve te zien! Mijn gedachten zijn bij haar maar of de vooruitzichten goed zijn?

Ik hoorde ook dat zij niet wil dat haar kinderen of kleinkinderen haar bezoeken en dan ga je denken. Wat afgrijselijk moet zo’n situatie wel niet zijn? Voor beide kanten dan hoor, zowel de moeder als de kinderen en kleinkinderen. Je weet, uit alles uit het nieuws, dat vooral ouderen eraan overlijden. En ja, ze is bijna 90 dus eh, dat is niet echt piep meer. Om het maar zacht uit te drukken. En dan denk ik terug aan mijn moeder en haar ziekbed, en hoe ik continu bij haar wilde zijn, no matter what. Hoe ik bek af was maar me toch naar het hospice haastte om bij haar te zitten. Haar water te geven of ijsblokjes te brengen. Ook al werd ze al bijna niet wakker meer.

Wat als je dat ontzegd wordt? Kijk, mijn moeder zou er die laatste dagen weinig meer van gemerkt hebben hoor. Maar wij wel degelijk! Stel dat je dan gezegd wordt, dat je gewoon niet bij haar mag zijn. Dat je dan later hoort dat ze is overleden en jij daar buiten werd gehouden. Oh dat lijkt me echt bijna ondragelijk. Dus mijn hart gaat naar hen ook uit. Adriana kent de boeken van binnen en van buiten. Die zal nergens bang of ongerust over zijn, dat weet ik zeker. Ik weet alleen niet hoe haar kinderen daarover denken of hoe die daarin staan. In elk geval, ik zal aan haar denken en voor haar bidden. Mocht ze moeten gaan, dan gaat ze waar ze het prachtig vindt en alles al van weet. Dan hoop ik alleen dat ze er niet al te veel voor zal moeten lijden. Maar als het haar tijd nog niet is, dan gaat ze niet! Alles staat vast. Er is geen noodlot, corona is ook geen noodlot. Gelukkig loopt ze ondertussen alweer iets rond, ook te wandelen in haar tuin. Dus dat gaat wel goed komen. 

Alles gaat zoals het hoort te gaan. We gaan allemaal als het onze tijd is, of we nou willen of niet. Daarom maak ik me ook nergens zorgen over. Want er werd me gelijk gevraagd, ben je nou niet bang? Omdat ik haar de 7e geknuffeld heb, denk ik. Maar nee, want dan had ik het allang gemerkt. En als zij nu pas ziek is, dan had ze het toen nog niet. En dan zou ik ook allang verschijnselen moeten hebben. Nee, ik ben niet bang. Ik krijg het of niet en dan ga ik of niet. Ik geef me veilig, vol vertrouwen en zonder een greintje angst over aan alles wat gaat komen. Het gaat zoals het gaan moet. Altijd.

En dan wilde ik jullie deze briljante tekst toch ook niet onthouden; Wij leven in aparte tijden, nog nooit eerder hebben alle politieke partijen hun doelen bereikt. Groen Links is blij, want auto- en vliegverkeer is bijna stopgezet. PVV kan zijn geluk niet op, want de grenzen zijn dicht. Extreem Links (communisten) hebben eindelijk lege winkels, net als in de Soviet Unie. VVD is verheugd, want er stroomt volop overheidsgeld naar álle ondernemers. En SGP looft hogere machten, want kroegen en seksclubs zijn dicht! En tot slot: Denk hoeft geen handen meer te geven. En wij maar mopperen... ~Richard Korver~