30. mrt, 2020

Drie jaar en 306 dagen zonder Sunshine

Het is nu zaterdagochtend de 21e  en ik heb de 3e nacht achter de rug. Normaal begin ik me dan een beetje beter te voelen maar zo voelt het nu niet in elk geval. Ik vond het in elk geval de zwaarste nacht tot nu toe ook wel. Die hoofdpijn is overheersend aanwezig en dat maakt het hoesten niet alleen op de borst pijnlijk maar vooral ook pijnlijk door de druk op je hoofd. Als ik hoesten moet, dan pak ik elke keer met 2 handen mijn hoofd vast om tegendruk te geven. Dan lijkt het in elk geval toch iets minder pijnlijk. Ja, oké, het voelt alsof ik flink de griep heb. Heb ik echt corona of niet? Wie zal het zeggen. Ik ga er ook gewoon van uit, dat het met een paar dagen in elk geval minder zal worden. Het is wel erg vermoeiend, zeg maar, dat dan weer wel.

Ik zie op de tv niets anders dan ‘corona nieuws’ en af en toe komt het me de strot uit maar soms zitten er dan ook weer hele mooie of indrukwekkende dingen tussen. Want er zijn wat dingen aan het gebeuren met Moeder Aarde zelf. Zo is binnen de kortste keren de lucht weer veel zuiverder. Dit omdat er zoveel minder vliegtuigen vliegen. En er rijden natuurlijk veel minder auto’s, en treinen en bussen. Dat is toch wat! Maar ook als je de dolfijnen in de havens van Italië ziet en al die vissen in de kanalen van Venetië ziet zwemmen, dat raakt je van binnen. Tenminste, zo werkt het bij mij. Maar ook bij de mensen is er een schift. De criminelen lijken alleen nog erger en lager te zijn, dan we al dachten. Maar ja, je kan iemands evolutie niet afdwingen.

Maar de rest van de mensen wordt erdoor omhoog getrokken, door dit corona virus! Ze zitten opeens weer allemaal op elkaars lip en dan komen er dingen boven. Dat kunnen goede dingen zijn, of slechte. Maar in elk geval, er gebeurt iets want nu kan je gewoon even niet meer langs elkaar heen leven. Mensen worden er ook veel creatiever van. Ook de ondernemers zelf, die eronder lijden, worden creatiever en doen de dingen anders, om toch nog iets van een inkomen te genereren. Ik weet zeker, dat dit echt niet alleen slechte dingen brengt. Integendeel zelfs!

Ik hoorde gisteren wel iets, waar mijn oren van gingen klapperen. Wij zijn de 2e grootste voedselexporteur ter wereld. Alleen de Verenigde Staten komt nog voor ons. Wat natuurlijk totaal belachelijk is omdat the USA zo’n 250 keer groter is. Het ergste is nog, dat het voedsel wat je noemt ‘vuile kilometers’ maakt, dus via vliegtuig bijvoorbeeld, naar het buitenland. En soms komt het dan toch weer, in ons eigen land terecht, waar we dan ook nog eens dik voor betalen. Hoe gék wil je het hebben! Nu ze ermee blijven zitten, omdat alle luchtruimen zowat zijn afgesloten, gaan ze dus iets verzinnen, om die vuile kilometers kwijt te raken en iets met al dat export voer, voor het eigen land te doen. Waardoor uiteindelijk ook weer alles veel goedkoper zal worden.

Té absurd voor woorden vond ik dat hele verhaal. Maar al die menselijke verhalen, die doen mijn hart dan weer goed. Bij mij vragen ‘praktisch’ vreemde mensen, of ze me kunnen helpen, nu ik ziek ben. Ook mijn vriendinnen gelukkig en mijn schoonzus informeerden hoe het ging. Het lijkt wel alsof in deze tijden mensen elkaar eerder willen helpen. En dat roert me daarom juist extra. Zoals het filmpje dat ik plaatste op mijn facebookprofiel, over hoe die kindjes aan het krijten waren voor het ziekenhuis, met een groot hart en ‘respect’ en erbij staan klappen. Dat raakt me.

Of van de bloemenkwekers, die met duizenden rozen naar het Erasmus MC zijn gegaan en daar een gigantisch hart van rozen hebben gemaakt, voor alle zorgmedewerkers. Dat zijn toch van die mooie dingen. Opeens hoor je mensen, bij weer de een of andere canceling van een groot (sport)evenement, ja maar dat is nu niet belangrijk. Ik denk dat dit een hele mooie grote aanleiding is, om in te gaan zien, wat het voor nut heeft om een voetballer miljarden te betalen en een zorgmedewerker of verplegers onder te betalen. Want laten we even eerlijk zijn, wie houdt er nu de boel draaiende? Die mensen in de winkels toch zeker! Die mensen in de zorg toch zeker? De postbezorgers toch zeker?

Nu kan je pas zien wie er hoog beloond zouden moeten worden. Niet als er 11 idioten achter een balletje lopen met een beetje talent om dat te doen. Waar zijn die nu dan? Helemaal nergens toch zeker? Sport, leuk hoor, vast wel, gezond ook en zo is het ooit begonnen. Een beetje competitie om het leuk te houden. Maar dat is een beetje uit de hand gelopen. En ik hoop dat ze aan dit soort misstanden nu eindelijk iets gaan doen. Omdat het nu wel blijkt wie er uiteindelijk wel en wie er uiteindelijk niet noodzakelijk zijn om het land echt draaiende te houden. En als ze het echt goed willen doen, moet dit wereldwijd worden aangepakt.

Want er is overvloed. Waarom wil een klein landje concurreren met 1 van de grootste ter wereld, wat export betreft? Schiet mij maar lek. Houdt het allemaal lekker binnen. Ga die kennis van hoe goed je erin bent, delen met andere landen, zodat die het ook zelf kunnen allemaal. Er hoeft helemaal geen honger te zijn en geen gebrek. Er is voldoende voor elke levende ziel. Moeder aarde kan voor elk van ons zorgen, hoeveel het er ook zijn. Maar het is de inhaligheid van de mens, het egoïsme van de mens, die dat in de weg staat. Het hamstergedrag van de minderheid, zo kan je het als duidelijk voorbeeld zien. Het egoïstische ikke, ikke en nog eens ikke.

Als ik maar wc papier heb, kan mij dat dan schelen dat er iemand, die net een doodziek mens heeft verpleegd en voor minstens 12 uur op zijn benen heeft gestaan, er dan naast grijpt als die pas kan als zijn shift erop zit. Als IK maar genoeg heb. Zo zit het op grotere schaal ook, precies zo. En we moeten eens gaan beseffen, dat het maar een minderheid is nog maar die het zo wil en doet. Dat wij, als we onze monden erover open trekken, met zoveel meer zijn en dus machtiger zijn. Als wij het  lef zouden hebben om die persoon met het karretje met 25 pakken wc papier tegen te houden, voor ze bij de kassa zijn.

Je mag 1 pak afrekenen, klaar. Dat zou de leiding van de winkels al direct hebben moeten doen. Klaar, 1 pak per karretje, meer heb je niet nodig voor de komende week. Heb je 10 kinderen? Laat maar zien dan, die papieren. Het zou niet moeten nee, het zou niet nodig moeten zijn maar helaas. Gelukkig zijn er veel meer mensen, die wel het juiste willen. En de juiste tijd om voor altijd het juiste te willen laten zegevieren, die tijd is nu, heb ik zo’n vermoeden van! Onze ogen zijn nu open, maar zullen ze, als straks alles weer langzaam aan ‘normaal’ wordt, open blijven?