10. apr, 2020

Drie jaar en 317 dagen zonder Sunshine

Vandaag is het goeie vrijdag. Als ik niet ziek was geworden had ik nu gewoon op stage geweest en had ik gisteren mijn laatste generieke examen gedaan. Dan was ik daar heerlijk helemaal vanaf geweest en dat scheelt best wel. Maar helaas, ik heb 2 examens af moeten zeggen en die moet ik dan dus nog inhalen en daardoor ook de toetsen blijven maken en online lessen blijven volgen. Erg jammer dus voor mij dat het zo moest lopen. En bovendien mis ik ook stage uren. Nu loop ik flink voor hoor maar het jammere is, ik moet na de zomer terug naar 1 dag en dan moet ik het wel halen en genoeg uren al hebben. Ik moet terug naar 1 dag omdat ik dan voortaan op de donderdag of vrijdag naar school moet.

Hopelijk op donderdag in Rotterdam maar we zijn al gewaarschuwd om rekening te houden dat we een kwartaal lang op vrijdag naar Utrecht zullen moeten. Daar ben ik sowieso al helemaal niet blij mee. En aangezien ze me niet naar een andere dag kunnen zetten in de apotheek, zal ik het met een dag minder moeten doen. Het is niet anders. Ik zal nog wel zien hoe het allemaal gaat. Ik moet ook nog zoveel inhalen en of ik dat allemaal voor elkaar krijg, ik weet het niet hoor. Het zal goed komen, hoe dan ook. Daar ga ik maar gewoon vanuit en daar ben ik nu al dankbaar voor!

Goeie vrijdag dus, de dag van de kruisiging, zoals het in de Bijbel staat. En daarin stond ook dat Judas voor wat zilverlingen, zijn Meester had verraden. En daar kon ik als kind toch niet bij?! Ik mag dan helemaal los zijn van welke kerk dan ook, ik weet 1 ding zeker. Van alles wat nep is in Bijbels of kerken, Jezus was, en is, echt. En vooral als kind, was ik idolaat van deze heilige man en alle verhalen. Ik las altijd ‘De bijbel in beeld’, dat was de bijbel in stripverhaal-vorm en die ging mijn moeder elke maand, samen met mij, van haar armoedje kopen op de markt. Oh daar was ik dan altijd zo blij mee! Nog blijer dan het bijbehorende marktpatatje! Naar de kerk gingen we toen al niet meer maar mijn moeder probeerde het wel allemaal levend te houden bij me.

Ik heb hier wel eens verteld, dat de mensen van de zondagschool niet zo blij met mij waren. Want ik stelde hele vervelende vragen. Zoals, als Adam en Eva de eerste mensen zijn, hoe kan het dan dat hun overgebleven zoon, die zijn broer had vermoord, naar de familie van Eva ging. Dat is toch onmogelijk?! Zulke dingen zag ik gewoon en dat klopte niet. Dat kon niet. En daar hadden ze geen antwoord op en dan was ik dus erg vervelend. Maar ik ben altijd zo gebleven, ik zie de details, ook als ze wél kloppen hoor. En zo vond ik ook altijd het verhaal van Judas niet kloppen.

Als je al die jaren in de buurt bent, van het Heiligste mens die ooit weer op aarde geboren is, om ons te helpen, en die man is vol liefde en goedheid, dan kán het niet anders, of je gaat van zo’n iemand houden. Al zou je dat niet eens willen, dat gebeurt. En dan bestaat het niet, dat je die man voor een zakje zilverlingen, verraad en opgeeft! Dat bestond in mijn ogen niet. Maar ja, wie ben ik? Dat ik dat van binnen voelde, daar veranderde ik dat verhaal in de bijbel niet mee. En in de loop der jaren kwam ik meer tegenstrijdigheden tegen en op een gegeven moment, was ik ook met de bijbel en de hele kerk wel klaar. Maar ik moest regelmatig en met een gevoel van medelijden op de achtergrond, altijd terug denken aan Judas. En altijd vroeg ik me dan af, hoe het verhaal nou echt gegaan zou zijn. Elk jaar weer wordt het Pasen en dan kwam het altijd weer boven.

De bijbel is niet alleen maar leugen. Dat scheppingsverhaal is natuurlijk onzin, ze moesten ook maar wat verzinnen omdat ze het zelf ook niet precies wisten. Maar ondertussen weet iedereen wel dat daar iets niet aan klopt, alles klopt er niet van niet zelfs. Dus zeggen ze dat het een metafoor is, lekker makkelijk, dan hoef je het ook niet meer te verklaren waarom het er dan als waar verhaal in staat. Veel is wel echt gebeurd maar het probleem is, dat die verhalen, voor ze opgetekend konden worden, van de ene tot de andere generatie werd doorverteld. De bijbel is door mensen geschreven en door het doorvertellen, zijn er dingen verdwenen die belangrijk waren en dingen bijgekomen, die ze verzonnen hebben. En dat is alleen maar logisch. Vertel maar eens 1 zinnetje door aan 10 anderen, 1 voor 1. De 10e heeft een totaal andere zin. Zo is het met de bijbel ook. Maar hele kleine stukjes die wel kloppen,  zitten er nog in.

En nu is het weer bijna Pasen en dan komt Judas ook weer boven bij mij. Tot aan 2014 zat het dan te broeien, wat zou er nou echt gebeurd zijn? Want mijn overtuiging, dat er in dat verhaal iets niet klopte, was er in de loop der jaren niet minder door geworden. En dat zegt toch wel wat want het meeste wat ik ooit vond als kind, heb ik allemaal wel bijgesteld. Het bleek niet voor niets te zijn. Want ik maart 2014 vond ik de boeken van Jozef Rulof en daar dook ik in om niet meer boven te komen. Het is mijn leidraad geworden in het leven en dat zal altijd zo blijven. Daar stonden alle antwoorden in waar ik mijn leven lang naar had gezocht. Al had ik nog nooit naar het antwoord op het verhaal van Judas gezocht, simpelweg omdat ik niet dacht dat dit zou bestaan hier op aarde. Laat ik het nou toch tegenkomen in deze boeken! In het boek volkeren der Aarde, waar ik in april mee begon, staat het hele, zeg maar echte verhaal. Nu zal iedereen wel zeggen; ‘maar hoe kan dat dan? Ze zijn er toch zeker niet bij geweest?’ Maar dat zijn ze namelijk wel.

Ik zat ooit met iemand te mijmeren, dat het zo jammer was dat we al die levens, waarin we elkaar ook gekend moesten hebben, niet meer wisten. Dat zoiets verloren gaat zou niet moeten mogen. Tot mijn grote vreugde, en ook wel een innerlijk vermoeden of voelen daarvan, is dat niet zo. Er gaat geen seconde verloren! En je kan, eens je zo hoog bent, ook gaan kijken naar je eigen levens, zelfs tot aan je ontstaan! Hoe moet je jezelf en al je eigenaardigheden anders leren kennen. Want boven staat een tempel, de tempel der ziel is dat, en daar staat met grote letters boven de ingang, in geestelijke taal dan wel maar die spreek ik nog niet; MENS KEN UZELVE. Want dat is wat je moet gaan doen, als je hier niet meer terug hoeft.

En zo goed als je naar je eigen levens kan gaan kijken, omdat je daar heen en weer in de tijd kan, kan je bijvoorbeeld ook bij dat belangrijkste leven van Judas gaan kijken. En dat is gebeurd en zo is het verhaal in dat boek gekomen. Het is goede vrijdag vandaag, de dag van de kruisiging en als altijd doet dat iets met me. Maar nooit zo heftig als toen in 2014. Dat was een bijzondere ervaring en die zal ik met jullie delen. Het verhaal van Judas uiteraard ook, maar we hebben nog tot maandag als Pasen weer over is. Dat houden jullie nog tegoed van me. Ik sta er vandaag zeker weer bij stil, welke dag het is en ik ga straks denk ik dat prachtige, en echte verhaal weer even lezen in Volkeren der Aarde.