7. mei, 2020

Drie jaar en 344 dagen zonder Sunshine

Ik zit hier lekker wat te dotten op flessen, en te schrijven ook zo te zien, en ik heb net een nieuwe versie van het Wilhelmus geschreven. Het 1e couplet zag ik voorbij komen en dat vond ik zo grappig! Voor ik het wist zat ik het tweede couplet te schrijven en heb ik het op Facebook gezet. Ik heb er zelf nog het meest om gelachen. Ik was al heel vroeg met een mok koffie aan tafel gaan zitten, met mijn les 5 die ik al bijna af had, alleen de hoorcolleges nog en dan les 6 doen. Maar les 6 bleek een meevaller, was ik alweer vergeten natuurlijk maar dat ging over de Nederlandse Apotheek Norm, kort NAN en de certificering die je kan krijgen. En dat was maar kort geweest.

Dus had ik opeens de middag vrij, vorige zaterdag was dat. Dus ik ben lekker naar de Lidl gestruind, ik heb gisteren heerlijk iets Indisch achtig gemaakt. Weer voor een weeshuis natuurlijk, zoals ik altijd teveel klaar maak. Ik had alleen geen basmati rijst meer, dus heb ik zilvervlies gegeten. Niet vies natuurlijk maar ik ben dol op basmati rijst dus maak ik die voor vanavond klaar. Mijn kip was zwart gemarineerd door de ketjap, veel kruiden en knoflook en 2 dagen gestaan in de ijskast. Met een schaar tot kleine stukjes geknipt, ik vind rauw vlees aanraken vies. Ja, daar moet ik zelf ook om lachen. Dus die kipfilet, hield ik met een boterhamzakje vast.

Knippen is trouwens veel en veel makkelijker bij kipfilet dan snijden, tenzij je een scalpel hebt. Probeer het maar eens. En zoals altijd, als ik niet eens meer weet wat ik erin heb gedaan allemaal, dan eet je vaak het lekkerst. Alleen volgende keer smaakt het weer totaal anders, ook lekker maar anders. In elk geval, ik heb genoten en vanavond extra lekker. Met nog meer doorgetrokken kruiden en de basmati. Zalig. Lekker even aan de telefoon gehangen met Miranda, weer even bij gekletst en gelachen. Een middag vrij, komt niet veel door. Zo nog even douchen en daarna dan toch maar even mijn loopbaan opdracht invullen en formulieren ervan invullen en insturen via de mail. Dat is voor komende woensdag als we moeten inbellen.

Morgen les 7 en dat was de laatste les om te leren, want de andere lessen waren die voor de presentatie en nog iets, ben ik ook alweer vergeten. Pff Alzheimer light hoor! En dan voorzichtig even naar de 1e les van het 4e blok kijken en dingen voor gaan regelen. Dat moet ook gedaan zijn vóór de toets is afgenomen.  Lastig! En morgen even stofzuigen, en beetje de boel én mijn haar doen. Maandag beginnen we dan met herhalen en de tabel vol medicijnen voor hart- en vaatziekten, bloedverdunners e.d., medicijnen voor een te hoog cholesterol, slaap- en angststoornissen, verslaving en weet ik het allemaal, uit mijn hoofd leren. Of nou ja, ik ga het proberen.

Je hebt er zo ontzettend veel, dat het echt erin pompen wordt. En dan ook langzamerhand de Nederlands en Engelse examens gaan voorbereiden. Voor de 11e is het alleen schrijven, moet ik alleen even erin krijgen wat ze willen exact bij een argument of een verhandeling. Schrijven kan ik wel maar volgens bepaalde regels, daar ben ik niet zo happig op. Nou ja, ik fake het wel of zo. Na de toets op de 13e en de dag ervoor zelfs al les 1 4e blok, moet ik het weekend erna weer veel doen, omdat ik dan de 18e 2 presentaties klaar moet hebben voor beide talen en ook voor beiden een gesprek voorbereid hebben. Oh ik zal zo blij zijn als ik daar vanaf ben! Dan heb je iets meer ruimte in de week, alleen maar nodig hoor.

Al sal reg kom, zeggen ze in Zuid Afrika, wat ik de leukste taal ter wereld vind! Dit is so snaaks (het is zo grappig). Dat rare soort mix van (vaak oud) Nederlands, Engels en Engelse grammatica en de voor ons rare zinsbouw daardoor. Hilarisch! Kleefbroek noemen ze een legging en mopperfiets is een brommer. Ik lag dubbel toen ik dat voor het eerst hoorde! Zoveel dingen om leuk te vinden of mooi te vinden en dankbaar voor te zijn. Heerlijk! Gekke katten in huis, die allemaal lief voor elkaar zijn. Waar je aan werkt en al op voorhand dankbaar voor bent, dat gebeurt ook. Al moet je wel volhouden natuurlijk maar als je vertrouwen hebt, dan komt het ook echt altijd goed. En dat heb ik, in mezelf, in mijn gidsen en in de Albron. En daarom komt het altijd goed, daar reken ik ook gewoon op. Die Zuid Afrikanen die weten het ook!

Aurora is zo schattig en ze komt meer en meer los. Ik vroeg me al een tijdje af, hoe komt het nou toch dat al die speeltjes door het hele huis liggen? Echt hoor, ze spelen met van alles en als ik met stofzuigen meer bezig ben om balletjes uit de slang te peuren of speelgoedjes opzij doen voor ik kan stofzuigen, dan kiep ik al die dingen weer in de box. Tegenwoordig moet ik dat zowat om de dag doen. En gisteren, toen ik lekker zat te leren, zag ik opeens wie de boosdoener is! Aurora haalt dus gewoon 1 voor 1 die box vol speeltjes leeg. En nog grappig ook, want op de gang liggen nu een pluchen Sinterklaas muis en ergens anders op de gang een Zwarte Piet muis. Alsof ze wist dat die bij elkaar horen.

Maar ook balletjes, kussentjes met kattengras erin, van alles sleept ze eruit. Dan speelt ze er even mee, nee, niet goedgekeurd. Wat ligt er nog meer? En ze gaat verder met leeghalen. Ja zeg, zo kan ik het ook! Uiteindelijk vindt ze iets van haar gading en dan gaat ze gek lopen doen. Het speeltje zie ik af en toe door de lucht vliegen en ik geniet van haar genieten. Skylar en zij komen steeds vaker zonder gedoe bij elkaar in de buurt, ik ben helemaal blij. Dat houden we zo. Ja, af en toe hebben ze onderling even mot maar dat is wel eens meer zo. Meestal is dat als de een iets heeft wat de ander wil. Grappig is wel, je hebt een huis vol met krabpalen, hangmanden en tonnen en waar liggen ze? Juist, op tafelkleedjes en op de bank… Echt hoor…

Of zoals gisteren, toen ik ging slapen. Aurora ligt altijd in mijn armen. Dit keer lag alleen Rainbow vlakbij me. Die ziet haar aankomen en hij weet het ook, dat ze altijd in mijn armen ligt. Opeens komt hij in mijn armen liggen. Ik moest stiekem echt heel erg lachen. Rotzakje is het toch! Hij doet het erom want hij ligt nooit in mijn armen. Hij houdt het dan ook niet lang vol en komt over me heen gedrapeerd liggen. Dat is zijn plekje inderdaad. Aurora, die braaf bij mijn voeten was blijven wachten, kwam heel snel op haar plekje liggen. Rainbow zakte voorzichtig van mijn lijf af en zo lagen ze opeens allebei naast me, kont aan kont, allebei een andere kant op. Ze blijven me verrassen. Ze was wel op haar hoede maar in elk geval, ik viel in slaap en toen ik wakker werd, waren ze uiteraard al lang weg. En dan zie je ook nog eens Rainbow die Moonlight aan het wassen is. Ik viel nog net niet flauw van verbazing! Het moet niet gekker worden hier!!!