12. mei, 2020

Drie jaar en 349 dagen zonder Sunshine

Apart hoor, vandaag dus de 1e les krijgen van het 4e blok, een les én een blok dat enorm uitgebreid is. Ik had het al een keer doorgenomen maar werd overweldigd door de hoeveelheid stof alleen al in die 1e les. En voor ons is het dus nog vóór we de dag erna examen moeten doen voor het blok ervoor. Een aantal klasgenoten zeiden van de week al, dat ze er niets aan gingen doen. Normaal, tenminste het stel dat Jannie ‘de harde kern’ noemt, bereiden we de lessen op voorhand juist voor. Maken de bijbehorende opdrachten, werken aan Blokopdrachten en stage opdrachten en allemaal om binnen 10 weken weer het volgende examen te kunnen halen.

Dit blok hadden we nog een beetje respijt door de vakantiedagen ertussen vlak voor het einde. Voor mij ideaal omdat ik zo de boel kon inhalen die ik gemist had door mijn aanval van Corona. Maar dat kunnen we in het komende blok wel schudden. Ja, zo meteen nog even Pinksteren maar het punt is, dat is aan het begin en dan heb je er nog niets aan. Maar goed, ik heb nu al vaststaan dat ik de week voor de toets van blok 4 ook stage vrij heb. Dat komt wel goed, als ik tegen die tijd dan in elk geval maar alles bij heb tot waar het hoort te zijn. Want je begint nu al met een achterstand. Komende week heb ik namelijk én geen vrij en nog eens de generieke examens ook. Dus inhalen les 1? Nou, niet in deze week dan.

Maar het zal vast wel goed komen, ik heb nu ook alles af van het 3e blok, alleen door die ziekte en door nu 2 weken vrij, heb ik mijn stageopdrachten nog niet in kunnen sturen en ik moet de 3e zelfs inleveren nog bij de apotheker. En dan nog nakijken en dan kan ik hem pas inleveren bij Jannie en dan zijn we al een eindje in blok 4 geloof ik. Dat is dus wel even anders dan normaal. Blok 2 was eigenlijk heel lastig toen, met het farmaceutisch rekenen erbij maar die liep het fijnst. Gewoon omdat ik toen alles echt goed onder controle had, alles af op tijd en mooie cijfers om dat te laten zien.

Nu is het wel het leukste blok tot nu toe maar wel zo tjokvol informatie en dingen die je er gewoon in moest stampen, dat het niet normaal meer is. En dan word je nog eens 4 weken ziek ook, met een belachelijk lange nasleep en weer eens extra drama in je leven. Ik heb blijkbaar om enorm veel les gevraagd hierboven, maar af en toe, ben ik het wel heel erg beu. Weer zo’n persoon die zich totaal anders voordoet en mij zelf erg asociaal behandelt, maar wel een hele berg andere erin meetrekt. Die laten hun oren blijkbaar hangen naar maar 1 kant van een verhaal en handelen daar dan naar. Niet altijd en zeker niet allemaal, maar ik vraag me dan altijd af waarom? 

Uit een soort van misplaatste trouw? Weet je, dan heb je ook oogkleppen op en als je er even goed over nadenkt, dat is ook een masker. Vooral met een verplicht mondkapje erbij. En zulke mensen zijn dan ook net zo nep als die ander. Ik haal er mijn schouders dan maar bij op, zoek het lekker uit dan. Ik heb niets gedaan waar ik me voor moet schamen of die deze denigrerende behandeling verdiende, behalve dan het niet eens zijn over al die complottheorieën en vooral niet als er dan ook nog eens aliens in mee gaan doen.

Kom op zeg.  Blijkbaar mag je het niet zeggen, als je ziet dat iemand weer de verkeerde kant op wordt gesleept. Door teveel thuiszitten waarschijnlijk en te beïnvloedbaar zijn. Dus dit keer wordt je gewoon, stiekem zelfs, gedumpt. Hoe laf kan je zijn? Ach laat maar ook, beter kwijt dan rijk, zulke types. Ik probeer er niet boos om te zijn maar dat is best lastig, omdat je zelf nooit iemand zo zou behandelen. Gelukkig maar, want zo laag zou ik niet meer willen zijn. Zo. Klaar. Ik ga er geen woord meer over vuil maken, het sop is de kool niet waard.

Er gebeurt weer allerlei spannende/leuke dingetjes, wat de synchroniciteit en de boodschapjes van boven betreft. Dat van die natte theedoeken heb ik aan PeeT ook gevraagd, maar zij kreeg daar niets bij binnen. Je kan lullen wat je wilt, maar het blijft raar! Ik heb het geprobeerd hoor, verklaringen te vinden maar die zijn er gewoon niet. Tenzij, oh ja, ik heb er eentje, tenzij ik heb geslaapwandeld, vlak voordat ik wakker werd (wat niet kan ivm diepe slaap e.d. maar stel), en heel snel, ook zonder daarvan wakker te schrikken, de doeken in het water heb gedompeld… Neh. Dacht ik ook al niet. Maar er gebeurt nog meer.

Ik heb al eens verteld over wat synchroniciteit is en ik zat laatst die foto te maken van afgelopen 6e mei, en dat ging over hulp bieden en die man in het bootje met de watersnoodramp. Dus ik had er wat foto’s bij gezocht over de watersnoodramp en bootjes. Ik zag een mail binnenkomen van mijn vriend John, uit Amerika. Wij schrijven veel over de boeken van Rulof, die hij leest en ik soms dingen uitleg of we gaan er dieper op in. Daar ik dat het fijnst van alles vind om over te praten, zijn die mails altijd erg welkom. Ik liet de watersnoodramp foto, waar ik nog een screenshot van moest nemen, even voor wat het was. En ik opende de mail.

Nadat ik voorbij het ‘Hi Ria’ was, zie ik ergens in mijn ooghoek staan ‘watersnoodramp’. Mijn mond viel wel even open natuurlijk. Hij is een boek aan het lezen, ‘why the Dutch are different’ heet het, en daar werd ook over de watersnoodramp verteld.  Nou ja zeg! Toevallig kwam hij even later op whatsapp en ik stuurde hem gelijk die foto, die ik af had. Echt hoor, hij was net zo verbaasd als ik. En om het nog eens af te maken, zit ik later op de avond naar het nieuws te kijken, zegt een reporter ‘Het Rode Kruis denkt het hoogste bedrag kwijt te zijn aan hulp, sinds de watersnoodramp in 1953’. Nou jaaaaaaaaaaaa! Ik viel haast van de bank! Nu zijn die boodschappen voor mij bedoeld.

Synchroniciteit houdt in, dat je weet dat je op de juiste plaats en op de juiste tijd zit. Vooral als ze zo overduidelijk zijn, als deze tekens. Dus ongeacht in welke rotsituatie ik nu weer ben beland, het was zo de bedoeling, weet ik nu dus bevestigd. En dat is fijn om te weten, want ik zat er best mee. En dat is dus helemaal niet nodig. Je vraagt jezelf dan wel eens af, goh hoe dit of hoe dat en wat had ik dan beter moeten doen. Maar dat moest helemaal niet, ik weet wat ik voel en ik kijk mezelf recht aan in de spiegel, in de pupilletjes. Probeer het maar eens en wees dan eens niet eerlijk over jezelf, dan lukt het je niet! Wedden? Dat lukt alleen maar als je dus echt bent zoals je zegt te zijn. En zo ben ik wel, daarom lukt het me dan ook zonder moeite! En door de watersnoodramp weet ik het helemaal zeker!