14. mei, 2020

Drie jaar en 351 dagen zonder Sunshine

Omdat ik over opa aan het schrijven was, dan komen er weer veel herinneringen terug. Meestal is het met herinneringen net als met een wijnkelder vol verschillende flessen wijn. Je haalt alleen het beste naar boven. Ik ben zo niet, ik wil alle aspecten altijd bekijken, ook de vervelende want juist daar leer je vaak van. Maar bij opa, bij opa heb ik helemaal geen enkele slechte herinnering! Ja, oh wacht, komt er opeens eentje boven maar of dat nou slecht is? Hij rookte altijd van die grote sigaren, zo van die bolknakkers waarvan je zo je onderlip zou kunnen verzwikken, zeg maar. Willem II Prince was zijn favoriete merk. En als je de kast met opa’s jassen open deed, dan kwam die walm van de sigaren je zo tegemoet, niet de rooklucht maar de sigaren zelf roken ook behoorlijk.

Zo vies was het niet en het betekende opa en was dus altijd goed. Ik zou graag elke dag die lucht 20 keer in mijn neus krijgen als dat zou betekenen dat ik opa weer even om me heen mocht hebben. Oké, hij gooit nu met zoetjes maar dan kan ik hem geen dikke grote knuffel geven, of er eentje krijgen. Straks, het is nu zondag/Moederdag, komen San en Ben gezellig hierheen, dan eten we Chinees hier. Zou mam ook gezellig vinden. En aangezien we daar nu toch niet naartoe kunnen, en de moeder van San in Friesland woont, komen ze lekker hierheen. Dat is ook wel eens leuk, ondanks dat ik veel, heel veel te leren heb. Morgen naar Utrecht dus, dinsdag een online les, die ik niet geleerd en/of gemaakt heb en dan woensdag het grote blok examen, waar ik me rot voor studeer. Komt goed hoor!

Het was op Moederdag wel even gezellig met Ben en San. En wat werd het opeens koud zeg, aan het einde van de dag! Ik kreeg een prachtige orchidee in een soort van oversized cognac glas. Zo’n glas is altijd handig als je dokter zegt dat je nog maar 1 glaasje per dag mag drinken. Het zit i een soort van, ja wat is dat eigenlijk. Het lijken wel parels van water en het is voor een ekster zoals ik, als het maar glimt vind ik het leuk, echt een juweeltje. Oh en voor mij mag het net zo goed van plastic zijn als van diamant. Ik ben niet zo van waardes, als ik het maar mooi vind. En dit is mooi met een echte orchidee erin!

Ze namen nog iets mee naar binnen. Dat stond tegen mijn deur aan. Huh? Wat is dit nou? Het was een pakje van de politie? Nou ja. Het was een pak stroopwafels en een doosje lichtjes op batterijen inclusief batterijen in gepakt met een tekst erop, samen tegen corona, samen ramadan vieren. Tja, heel lief hoor maar eh, why? Ja, er wonen veel moslims hier maar ik vier geen ramadan hoor. Dus ik begrijp niet helemaal wat ik er mee moet en al helemaal niet wat mijn moslim buurman ermee gaat doen? Maar goed, de intentie is vast goed en dat is altijd goed natuurlijk. Alleen een beetje vreemde uitvoering. Ben benieuwd wat we met de kerst zullen krijgen nu. Ze hadden op zijn minst even aan kunnen bellen toch om het toe te lichten? Nou ja, in elk geval, bedankt hoor politie!

Nadat Ben en San weer weg gingen, heb ik nog eventjes geprobeerd te leren maar ik was al te murw. Bovendien moest ik er vroeg in om er weer vroeg uit te gaan. Ik moest naar Utrecht. Ik was met tram, trein en bus al geweest. Ja, ook met de auto maar als ik alleen maar mee rijd, dan let ik niet op. Ik heb alles opgeruimd en afgewassen en ik heb alles voor de volgende dag klaargezet. Ik zou om 10 uur Nederlands hebben en om half 12 Engels. Het was voor het schrijf examen en voor beide vakken kreeg ik een uur. Dan een uur terug, hopelijk zonder files dan en had ik verwacht weer voor tweeën weer terug te zijn hier. Ik was er heel snel, het was lekker rustig onderweg.

Wat een verschil zeg, met anders. Wat volgens mij ook geweldig werkt, is dat de snelheden overdag weer terug zijn gegaan naar 100 km per uur. Naar Utrecht heb je veel vierbaanswegen en die 4e was zelden bezet. Alles reed lekker door en ik vond het een fijn ritje. Net 3 kwartier doe je erover en dan sta je voor de deur. Wat ik me dacht te herinneren is dat we toen heel Utrecht doorgereden hadden, voor we er waren. Maar vanaf de afslag was ik er heel snel. Op de terugweg was ik helemaal weer snel op de rijksweg. Een keer links en een keer rechts en na de stoplichten reed je zo de oprit op.

Ik kwam binnen toen het nog geen half 10 was. Ik was net gaan zitten en er druppelden nog wat mensen binnen. De meneer vroeg wie er NL en EN hadden, ik en nog iemand. Hij deed zijn uitleg, dat het nu anders ging. We krijgen tegelijkertijd zowel EN als NL te zien en konden zelf beslissen of we die gelijk achter elkaar zouden doen of niet. Voor beide vakken een uur, zelf goed in de gaten houden hoeveel opdrachten er zijn en je tijd goed verdelen, kregen we mee als tip. Het inloggen ging wat stroef daar ben ik geloof ik nog het langste mee bezig geweest.

Ik begon maar met Nederlands. Ik moest eerst een sollicitatiebrief sturen, aan het bedrijf waar ik net met een goede beoordeling mijn stage had afgerond. Ik moest een aantal dingen zelf verzinnen en er waren een hele berg dingen die erin moesten komen te staan. Nou ja, zo gebeurd. Volgende opdracht, ze hadden een grafiek en een tabel klaar staan en daar moest je even naar kijken en een verslag over schrijven, met allerlei verplichte dingen die erin moesten. Ik ratelde als een gek over de toetsjes, ik zag mijn buurvrouw al een paar keer geïrriteerd opkijken. Ja jammer hoor, wat moet ik dan doen? Watjes vragen? Binnen 24 minuten, zag ik op het aftellende klokje, had ik Nederlands afgerond.

Ik ben maar gelijk verder gegaan met Engels. Daar had ik 3 opdrachten, oké, zo’n 20 minuten per opdracht, als je het verdelen moet. De 1e was dat ik een email moest schrijven aan een klasgenoot over het plan om iemand bekend uit te nodigen voor een interview. Ik weet niet waar de inspiratie vandaan kwam maar ik schudde een heel verhaal zo uit mijn mouw. Wel goed opgelet dat alles wat verplicht was erin voorkwam. De 2e opdracht was zo mogelijk nog grappiger! Ik moest een blog schrijven over mijn woonsituatie. Ja, dat doe ik dagelijks, alleen in het Nederlands. Ik moest wel voldoen aan bepaalde onderwerpen weer en ook dat was een piece of cake. De 3e opdracht was een formulier invullen en daar ook gelijk wat vragen op beantwoorden. Dit ging over waarom ik de halve marathon wilde lopen daar.

Ik sloeg de boel op en keek op de klok. Het was nog geen kwart voor elf! Ik had verwacht eigenlijk nu nog met Nederlands bezig te zijn. Maar omdat we vroeger naar binnen mochten en ik alles echt té makkelijk vond bijna, was ik na 3 kwartier al klaar. Ik mocht weg, ging naar mijn auto en reed dus zo direct de snelweg op. Ik was zo weer thuis, net iets na half 12. Zo dan, dat ging ff snel! En de rest van de middag heb ik even zitten rommelen met les 1 maar jeetje zeg, dat gaat over diabetes mellitus  wat letterlijk ‘zoete stroom’ betekent maar ook alles wat daarmee te maken heeft en dat is best veel. Ik ben er maar mee opgehouden, ook al hebben we die les morgen. Net als de rest, geef ik voorkeur aan een goed cijfer en krijgt mijne examen van komende maandag eerst even voorrang. Dat wordt al direct inhalen, maar komt goed! Dit keer alleen maar de samenvatting, de les krijg ik alvast wel mee.