16. mei, 2020

Drie jaar en 352 dagen zonder Sunshine

Ik ben net thuis van het examen voor het 3e blok, Hart en Bloed. Het is dus nu nog woensdag, de 13e mei. Grappig genoeg had mijn hele klas examen en ik heb alleen maar Phoebe gezien! Oh nee, en Aicha, die zat in mijn klaslokaal. De man die bij ons een oogje in het zeil hield, wat totaal in gepakt. Mondkapje en handschoenen en hij bleef heel voorzichtig bij je uit de buurt. Ik moest wel lachen. Ik was maar weer met de auto gegaan, ondanks de hoge parkeerkosten. Je moest weer overal bij strepen wachten en ik was natuurlijk weer veel te vroeg maar ja, dat heb ik liever dan 1 minuut te laat. Mijn examen zou om 13u15 zijn maar je moet een kwartier van te voren al melden dat je er bent. Ik was er al om 12u20, strebertje.

Ik bleef eerst even in de auto zitten, ik had eigenlijk nog de tabellen en mijn kleine boekje willen doornemen. Ik had daar echt alles in trefwoorden en zinnen in staan en de tabellen vol info over de medicatie. Na een tijdje gaf ik het op, teveel afleiding. Mensen die aan komen lopen en dan moest ik kijken of het een bekende was. Meezingen met Adele, die ik uitzette maar dat hielp niet, ik bleef zingen. Gewoon maar eruit gaan en naar boven, dit had geen zin. Boven zaten er een paar mensen, netjes 1,5 meter uit elkaar, maar niemand die ik kende. Dus dan maar tegen het glazen muurtje aanhangen, nog even proberen de antipsychotica door te nemen.

Wat waren nou de klassieken en wat de TCA’s? De Benzodiazepinen, welke werkten lang, welke kort en ultrakort? Welke gebruikten ze nou als sedativa en welke als anxiolytica of psychotica? Zo veel informatie, zoveel medicijnen. De antilipaemica wist ik wel, de antidiuretica zaten er ook goed in en ook de RAAS remmers en de bètablokkers. Hart en bloedsomloop, ik ken hem op mijn duimpje. Maar nog genoeg wat er niet zo goed in zat gestampt. Maar ondertussen ben ik wel een beetje gewend aan de manier van vraagstellen en ik weet dat er klasgenoten zijn, die zich al door 2 blokken heen hebben gegokt. Dus eh, ik studeer me rot, ik haal het vast wel. Vlak voor we ons mochten melden, kwam ik Phoebe tegen.

We mochten ons al voor 13 uur melden en door naar het klaslokaal dat je in je mail was doorgegeven. Bij mij was dat 20, Phoebe zat in 24. In mijn lokaal kwam Aicha ook nog binnen op het laatste nippertje. De man, soort chaperonne zeg maar, die in mijn lokaal zat, was behoorlijk corona bang. Hij bleef angstvallig op afstand van iedereen en gaf je met een boog je enveloppe en potlood aan. Mondkapje en handschoenen maakten het plaatje compleet. Voor we begonnen had ik verteld niet bang te zijn, want hij vroeg dat. Ik zag hem schrikken toen ik zei dat ik het al had gehad. Of ik dan niet in quarantaine moest zijn, vroeg hij me met grote ogen. Pffff nee natuurlijk niet! Dan was ik toch zeker niet gekomen?

Nou ja, we mochten zelfs vroeger beginnen, waar ze normaal heel streng zijn. Ik moest wel lachen, hij wilde gewoon van me af natuurlijk! Nou ja, om 13u10 mochten we de enveloppen open maken. Net als afgelopen maandag was ik getroffen door de test en hoe makkelijk het was. Ik bedoel het echt niet om op te scheppen hoor. Maar wat ik allemaal in mijn hoofd had zitten stampen, leek geheel overbodig te zijn geweest. Later zei iemand tegen me, of je hebt het zo goed geleerd dat het zo makkelijk leek. Hm, zou het? Ik heb geen idee maar om 13u30 ging ik alweer naar buiten. We moesten weg via de nooduitgang. Zo kruiste je niet mensen die de trap opkwamen voor de volgende test.

Ik zag Harry buiten, ook een klasgenoot, die nu naar het keuzedeel door is. Die had de toets ook erg makkelijk gevonden, dus ik was niet de enige. Nu ben ik wel benieuwd naar het cijfer en hoop dat ze er bij Capabel zelf niet al teveel fouten in hebben zitten. Net zoals in de vorige toets. Bij rekenen zag je dat goed, maar hierbij niet. Nou ja, dan heb ik er nog genoeg goed hoor. Ik ben wel boos op mijn moeder, daar ga ik straks eens even over babbelen met haar. Die twee vragen waren namelijk 13 en 26. Ik weet ondertussen dat ik die 13 fout heb. Ja, ik dacht het al, en dacht, daarom doe ik het andere antwoord. Echt iets voor mij. Daarom moet ik het gewoon echt goed leren, anders twijfel ik aan alles.

Eenmaal thuis even zitten chatten en ik had een brief uit de bus gehaald. Van Woonstad! Oe, spannend, zou het over de woningen gaan? Ja hoor, inderdaad. En oh wat een goed nieuws! Ze gaan het niet slopen maar de renovatie wordt zo ingrijpend, dat ik er niet kan blijven wonen. HALLELUJAAAAAAAA! Dat wordt dus een verhuisvergoeding en mijn enge kans om te kunnen verhuizen is geboren! Want zelf zou ik er geen geld voor hebben gehad. En nu krijg ik het op een presenteerblaadje, zoals ik ook gewoon had verwacht. Door Corona zal het nog even duren en kan ik voorlopig hier nog blijven wonen.

Mooi want ik moet even mijn opleiding afmaken, diploma halen en even een goeie baan scoren, ik zit al te loeren bij het Erasmus of zo. Dat lijkt me wel leuk werken en ook kan je er vele kanten op in dit vak. Lijkt me machtig interessant! Kim is er geboren en mijn broer ook. Opa lag er vaak en oma ook wel eens. Ik heb er zelf gelegen en heb er 3 operaties achter de rug. Oké groeit geloof ik elke week dus echt je weg kennen daar, is bijna onmogelijk maar toch, wel heel vertrouwd. En lekker vlakbij. Kan zo met de tram of metro. Maar goed, ik spring weer van de hak op de tak. Dat komt nog wel. Dat verhuizen ook, want ik vraag me af wanneer het dan echt ‘moet’.

Ze gaan je ook helpen om een huis te vinden en het mag buiten Rotterdam zijn. Dat had ik vorige keer al gevraagd aan dat ‘achterlijke wijf’ die zei dat ik mijn katten maar in het asiel moest doen anders. Nou weet ik niet of dat gunstig is, want je mag maar 2 x weigeren geloof ik en die 3e moet je dan nemen. Dat kan gunstig zijn maar ook niet. Even uit gaan zoeken maar, maar dat doe ik later nog wel. Maar ik ben nu al heel erg blij! Want ik moet verhuizers inhuren ook en dat kost echt een berg. En dat is nu geregeld! Nou ja, we gaan het nog wel zien! Alles gaat op zijn plek vallen straks, let maar op mijn woorden! En weet je waarom? Omdat ik dat gewoon verdien!