6. jun, 2020

Vier jaar en 8 dagen zonder Sunshine

Zo dan, word ik woensdag wakker, lekker vroeg weer en eindelijk zonder vergiftigingsverschijnselen heerlijk kunnen slapen, zie ik Rainbow achter me zitten. Normaal komt hij altijd als een dolle aan rennen voor zijn ochtend aaitjes. Maar nu had hij absoluut geen belangstelling voor mij. Ik kon niet zien waar hij nou zo naar zat te staren. Ik zag hem heel voorzichtig aan iets proberen te ruiken. Hm, dat is geen goed nieuws. Dan moet er iets liggen namelijk, waar ik net gelegen heb. Voorzichtig draaide ik me om, ‘oh, een plukje haar’, dacht ik. Ik pak het plukje haar op maar dat voelt dus opeens niet als een plukje haar. Met een gil laat ik het weer los. Oh brrrrrrrrr, het is een hele grote spin, zie ik nu zelfs zonder bril!

Ik ril van mijn kruintje tot mijn tenen! Oh getsie! Maar goed nieuws, hij beweegt niet meer. Al besef ik een tijd later, dat hij nu ook mijn vervelende muggen niet meer kan verorberen. Nou ja, in elk geval, ik was dood gebleven, als hij spontaan op me af zou zijn gekropen! Al gillende dan wel. Het is best een flinke jongen hoor! Met mijn telefoon schep ik hem van mijn plekje af. Ik gooi hem later op de tafel in het hoekje, want hij waaide naar me toe. Ik waai hem in mijn lege bakje cornflakes en gooi hem in de prullenbak. Zo, opgeruimd staat erg netjes bij grote dooie spinnen!

Ik hou niet echt van spinnen maar ik word er ook niet hysterisch van. Had er nou een dooie meelworm of zo gelegen, dan had ik het echt op een schreeuwen gezet! Oh ik weet nog dat ik ooit een vogeltje heb gered, die was uit het nest gevallen en ik heb hem mee naar huis genomen. Het was een nachtegaaltje en die moesten meelwormen eten geloof ik. In elk geval, die dingen kropen dus uit de doos waar ze inzaten en kropen door het hele huis en ook lagen er een paar in mijn bed. Hysterisch was ik! Weg met dat arme rot vogeltje opeens! Eruit! Als die wormen ook maar het huis uit gingen! Ik was dan wel een jaar of 9 maar ik weet het nog! En ik vind het nog steeds erg griezelig.

Gelukkig heb ik wel geleerd, door het lezen van de boeken, waar die angst van mij, voor zulke dingen die kruipen en zo, vandaan komt. Maar het haalt het er niet mee weg. Vooral maden kan ik ook nog misselijk van worden! Oh bah, zo erg vind ik zulke beestjes. Mijn broer wist dat wel en die heeft een keer twee delen van een worm in mijn jaszak gedaan. Toen ik mijn handen in mijn zak deed en iets vies voelde en eruit haalde, ben ik bijna flauw gevallen. Rotjong! Ben nog boos op hem, al zal hij er nog steeds smakelijk om kunnen lachen. Ik heb geen agressieve cel in mijn lichaam, maar wat er nog van in mij slaapt, komt boven als je met zoiets op me af komt. Dan haal ik uit, uit pure angst! Gelukkig gebeurt dat niet zo vaak.

Ik had in elk geval wel heerlijk geslapen, zonder maagkrampen en dat soort dingen. Wat een opluchting zeg! Ik denk dat ik voorlopig maar afzie van mijn dagelijkse handje nootjes. Jammer want ik zou kunnen leven op zaden, noten en fruit. Al ben ik niet een echte grote fruiteter hier en nu. Maar toch, ik zou niets anders nodig hebben. Maar goed, dat komt misschien nog wel een keer. Je weet maar nooit. Alleen nu ik weet dat je van, net gekochte en vers smakende nootjes, ook zo ziek kan worden, weet ik niet of ik dat nog wel durf. Zo raar vond ik het ook. Ik had al ik weet niet wat weggegooid, omdat die nootjes gewoon niet bij me opkwamen! Zie je wel, toch weer wat nieuws geleerd. Daar ben je in elk geval nooit te oud voor.

Nog voordat ik de spin ontdekte die woensdagmorgen, ontdekte ik wel de gekke houding van Moonlight! Ik kon niet meer bijkomen! Wat een mafkikker is dat toch af en toe! Hij lag er bij, zoals hij maar ene keer heeft gelegen. Dat was samen met zijn broer Sunshine, toen ze allebei gecastreerd waren. Toen vond ik het zo zielig maar door hoe ze erbij lagen, moest ik toch wel heel erg lachen! Zo slim vond ik ze ook, want katten genoeg meegemaakt die gecastreerd werden, maar nooit die er zo bij gingen liggen. Nu lag Moonlight weer zo, maar volgens mij vond hij het gewoon lekker liggen. Gelukkig kon ik er net snel een foto van maken! Echt hoor, gekke Moon! Echt weer iets voor hem!

Het zit me ook niet mee met mijn laatste bestellingen. Het vossenstaartje is wel enigszins een succes, het houdt ze in elk geval geïntrigeerd! Maar het muisje moet het 10 minuten doen, en als je, zoals ik al tien keer gedaan heb, het neusje ingedrukt houdt, tot je 3 piepjes hoort, dan hoor hij de modus te pakken ‘als ik niet thuis ben’ dan hoort hij om de 2 uur vanzelf weer 10 minuten aan te gaan. Nou, dat werkt niet. Het is zelfs niet eens 10 minuten dat hij bezig is. Ja, als ze ertegen meppen, dan gaat hij door.

Doen ze dat niet, dan sterft hij een langzame dood. Of nee, een snelle want hij doet dan niks meer. En dat is meestal als ze net een beetje belangstelling gaan tonen. Nu ga ik hem vanavond eens proberen, met zijn lichtende oogjes is dat misschien leuker in het donker voor ze? Maar ja, dan moet hij het wel langer dan 3 minuten blijven doen. Ik zal zo ook nog eens de uitgebreide gebruiksaanwijzing doorlezen, dat heb ik ook niet echt goed gedaan. Wie weet wat ik dan nog tegen kom?

Nou ja, ik denk er nog heel even over na, want goedkoop vond ik ze niet, en dan kan ik die ook beter terug sturen, net als mijn brander waar ik eigenlijk heel blij mee ben. Zo jammer van die kapotte bodem. Ik zit nog steeds te dubben, ik had hem woensdag op de post willen doen, maar het kwam er niet van. Zal ik hem gewoon houden dan maar? Maar ja, ook al doet hij het, misschien veel minder lang of minder goed, dat weet ik niet, want ik heb geen vergelijkingsmateriaal zo. Dus ik heb hem nog tot zaterdag, vandaag dus. Ga ik hem dan wegbrengen? Of ga ik hem houden en er gewoon mee werken? Ik denk toch maar terugsturen, dan kan ik een nieuwe kopen en dan een hele, zoals het hoort. Door mijn ongeduld wil ik weer genoegen nemen met minder en dat is eigenlijk gewoon dom. Dat doen we dan maar niet.