8. jun, 2020

Vier jaar en 10 dagen zonder Sunshine

Ik heb weer veel te doen voor school. Af en toe wel vermoeiend hoor, nooit eens echt rust. Maar afgelopen zaterdag, kwam er gewoon niets uit mijn handen. En daar word ik dan erg onrustig van, en ga ik me er schuldig over voelen. Maar opeens dacht ik, weet je wat, ik ga gewoon niets met of voor school doen. Ik had nog genoeg te doen! Ik heb eerst gekeken hoe ik die Rat terug kon sturen, die is gewoon binnen een halve minuut al stil en dus geen zak aan voor de cits. Ik moest een retour formulier op de site insturen en zou ik een mail ontvangen, met iets dat ik kon uitprinten en zo dat ding terug sturen. Nou wacht ik maandag nog even af, misschien door kantoortijden dat ik nog niets gehoord heb?

Toen ben ik boodschappen gaan halen. Ik had een pakketje gemist, met een blowertje, om de rook weg te blazen als ik met mijn brander werk. Die had ik netjes ingepakt weer, om retour te sturen. Want die had die kapotte bodem, ook al werkt het ding prima! Ik dus even goed nadenken, welke route ik nemen moest om zo efficiënt mogelijk te rijden. Er zit blijkbaar nog een stukje verkeersplanner in me. Ik eerst maar naar het DHL service point, waar ik volgens Amazon mijn pakje retour moest geven. Dat zit hier vlakbij. Ja, maar door corona nemen ze daar voorlopig geen pakjes aan, werd er gezegd.

Heel irritant dat DHL dat niet ergens aangeeft maar goed. Ik vroeg haar of ze dan even wilde kijken voor me, waar dan de volgende dichtstbijzijnde zit. Ja, eentje op het Marconiplein maar die was pas maandagochtend weer open. Volgens het meisje zat er nog eentje op de Abraham van Stolkweg 102, oké, dat zit richting de winkels waar ik zijn moet. Ik dus op weg naar dat adres. Maar er zat daar helemaal geen DHL pick up point! Wel een carwash, weet ik dat ook weer. Vlak naast de Kwik-Fit waar ik mijn auto gebracht had. Er was nog een DHL punt in de buurt en ook daar namen ze geen pakjes aan. En toen had ik het gehad!

Ik HOU het ding wel joh! Als het zo moeilijk is om het terug te sturen, dan zal dat wel een reden hebben! Dus nu heb ik hem weer thuis. Nog wel ingepakt maar ik vind het wel goed zo. Het ding is niet al te duur, en bovendien werkt het prima! Mocht hij ooit de geest geven, dan koop ik zo weer een nieuwe. Hij zit al in mijn lijst op de Nederlandse Amazon! Het pakje had ook nog 2 boekjes met technieken voor pyrografie dus ik kan me straks heerlijk uitleven met mijn dubbele branders. Wat heel fijn is, want dan kan je werken met de ene en als je een andere tip wilt gebruiken, dan kan je die op de ‘koude’ zetten. Want het wordt letterlijk roodgloeiend!

Heb je er maar eentje, dan moet het ding eerst helemaal afkoelen, dan de draadjes losschroeven en dan de nieuwe erop. Wil je dan weer wisselen, dan herhaalt dat hele proces zich. Als ik aan iets een hekel heb dan is het wel wachten. Dit ding, met 2 van die branders op 1 station, is echt handig alleen al om die reden! Ook in het ene boekje, ze zijn wel in het Engels, staat welk soort draad ik moet hebben, als ik zelf van die tips wil maken. Maar dat moet ik nog even zoeken of ik dat hier onder die naam kan vinden en zo niet, hoe het hier dan wel heet. Dat zijn van die dingen die ik dan niet automatisch zo even weet. Ja letterlijk vertaald is het nikkel chroom draad en 26 SWG is het fijnste en 23 SWG is het dikste. Tja, hoe zoek ik dat nou op?

Nou ja, kom er vast wel achter! Eventjes gezocht op Google, SWG staat voor standard wire gauge. Oh, aha. Hoe dik het is dus. Maar er moet ook stroom door kunnen, het moet tot hoge temperaturen verhit kunnen worden. Het is niet zo duur, heb ik net gezien. Terwijl een zooitje van die dingen, die nibs, al gemaakt gekocht, behoorlijk aan de prijs zijn. Behalve bij Wish maar daar vertrouw ik ze niet zo. Gek genoeg heb ik daar bij Ali Express minder last van. Al gaat het daar ook wel eens mis hoor. Liever zou ik zulke prijzen hier gewoon hebben, want waarom kan het in Azië dan wel zo goedkoop zijn?

Maar goed, ik kan eens bij een bouwmarkt binnen stappen en vragen of ze nikkel chroomdraad hebben, oftewel weerstandsdraad. Ik heb ook al van die kant en klare gezien bij Amazon en die zijn zo verschrikkelijk duur niet. Komt vast goed! Oh en het ergste nog wat ik zag, zo’n nieuw apparaat, ook met 2 branders, voor zo’n 18 euro goedkoper. Zoiets heb ik nou ook altijd hè. Nou ja, ik vind het goed hoor, ik laat het zoals het is. In elk geval, was door al dat rondrijden op zoek naar een DHL punt waar ze wel pakjes aan namen, de dag alweer voorbij. Dus ik was al blij dat ik op voorhand had besloten om niets voor school te doen een keer. Dat scheelt mezelf schuldig voelen. Ik weet het, mijn plichtsgevoel is veel te groot. Mijn valkuil.

Op zondag heb ik wel iets gedaan maar ook veel minder dan ik had gewild. Wel heb ik gebeld met klasgenootjes Zippora en José weer. We hebben de presentatie nu klaar, volgende week oefenen, maar dan op zaterdag. En we hebben een oogdruppelproject afgemaakt, een blokopdracht. Die ga ik zo meteen even insturen! Toch goed dat ik over dingen schrijf, anders zou ik het glad zijn vergeten! Vandaag heb ik weer een flinke samenvatting zitten maken en een aantal lesopdrachten. Morgenochtend vroeg eruit en dan kan ik nog de casussen maken, die bij les 5 horen. We zijn dus alweer halverwege dit blok. Ik heb 1 stageopdracht bijna af, maar daar heb ik de apotheker zelf voor nodig. En laat Saskia nou net op vakantie zijn.

Maar goed, over 2 weken gelijk aanpakken en tegen die tijd moet ik ook al die examens ingepland hebben. Morgen maar even vragen aan de docente, over de andere opdracht. Want dat gaat over het bijwonen van een werkoverleg en daar dan ook notuleren. Punt 1, ze doen dat maar 2 x per jaar normaal. Dan moet je er maar net bij kunnen zijn. Punt 2, willen ze niet dat iemand zomaar notuleert. Maar punt 3, het is op de lange baan geschoven door Corona. Dat lijkt me niet meer dan logisch. Alleen, hoe doen we dat dan met de stageopdrachten. Voor de 3e heb ik ook de apotheker nodig.

Want het gaat over de farmaceutische beslisregels en de assistenten waar ik het aan vroeg, of ze wisten wat dat precies was, keken me aan alsof ze water zagen branden. Dan maar even wachten tot Saskia weer terug is. Er komt nog een grote blokopdracht aan, over zelfzorg weer, over de morning-afterpil. Nou, en dan al die opdrachtjes met recepten nog afmaken, ook nog wel een aantal maar dan zit dit blok er ook weer op. Mensenlief wat gaat dat hard! Ik weet één ding wel heel erg zeker, ik zal blij zijn als het achter de rug is want nooit echt rust hebben, dat is zwaar vermoeiend! Nog heel even doorbijten. Meer dan de helft is al achter de rug!