14. jun, 2020

Vier jaar en 16 dagen zonder Sunshine

Zoiets raars weer meegemaakt vrijdagavond! Echt hoor, af en toe snap ik er zelf helemaal niks van. Zoals toen ik die natte theedoek en handdoek vond. En dat is trouwens vorige week weer gebeurd. En het is voor mij in elk geval niet te achterhalen, hoe dat in hemelsnaam kan! En zo zijn er wel meer dingen die zo af en toe gebeuren. Maar ja, wat moet je er verder mee? Gewoon maar weer loslaten, anders breek je je hoofd er steeds over. En dat moet je niet willen natuurlijk.

Stage was op donderdag heerlijk en op vrijdag vreselijk vermoeiend. Het was ook warm en we werden plat gebeld door mensen, die rekeningen en aanmaningen hadden gekregen. En dat was zo fijn, not! Er moet ergens bij degene die dit bijhoudt en administratief regelt, iets gigantisch zijn mis gegaan. Er klopte echt niets van, bij de mensen die aan de balie kwamen en die we probeerden te helpen. Gelukkig hield het op een gegeven moment op, want wij werden er gek van. Zoiets tekent je dag.

Ook de mensen aan de telefoon, die enorm tegen je uitvallen. Kijk, ik begrijp ze wel, ze zijn boos en ik ben de eerste die ze aan de lijn krijgen en ik krijg zo alle shit over me heen. Ik heb veel ervaring in het geruststellen van dit soort mensen en ze weer met een goed gevoel op te laten hangen en dat lukt me dan ook steeds weer. Als ze beginnen dan willen ze me verrot schelden en voortaan naar een andere apotheek en als ze ophangen, ben ik hun beste vriendin. En dat is alleen maar goed. Alleen leuk is anders. Ik denk dat daarom alleen al Fazilet en ik zo doodmoe waren maar Ineke leek nergens last van te hebben. Later zei ze, dat dit maar schijn was. Goed gespeeld dan!

Donderdagochtend ging de telefoon toen ik aan het werk was. Ik word meestal nooit gebeld, en ik keek en zag dat er een privé nummer belde. Ik wilde het net wegdrukken, toen ik opeens besefte dat het de 11e was, en dat het Woonstad moest zijn. Ik rende naar het keukentje en ik nam op. Het was een heel gesprek, over wat mijn wensen waren. Nou kijk, óf een 55+ woning, alles gelijkvloers met een groot balkon. Of ik wil een benedenhuis met tuin. Dat waren wensen die ze in elk geval door kon geven. Ook of ik voorkeur had voor een wijk en ik zei automatisch Overschie. Maar ja, later besefte ik me pas, dat ik daar helemaal juist niet wil wonen meer. Ik heb niets meer daar.

Dat moet ik dus nog even recht gaan zetten maar dat komt wel goed. Ze helpen je trouwens alleen als je in Rotterdam blijft. Anders zoek je het zelf maar uit. Dus Schiedam, Vlaardingen, of verder, daar doen ze niks voor je. Al krijg je straks, zodra het ingaat, wel een urgentie status en ga je overal voor. Ze zou mijn voorkeuren doorgeven aan de wijkmeester van Overschie. Ik vroeg hoe snel dat dan kon gaan allemaal. Nou, door Corona, is het allemaal wat op de langere baan geschoven, maar toch, als er iets vrij zou komen opeens wat aan mijn wensen voldeed, kon het ook snel gaan. Op elk moment krijg ik wel de vergoeding natuurlijk. Dat vroeg ik gelijk even snel, want anders kan ik niet eens verhuizen.

Ik vertelde haar ook dat ik in een opleiding zit en ik december mijn diploma én een baan probeerde te hebben. Dat eerder verhuizen voor mij een grote ramp zou betekenen, omdat komende tijd voor mij alleen maar vol zit met leren en examens. Ze begreep dat wel, en ze zou dan wachten met alles door te geven, tot ik een seintje zou geven daarover. Ze moest ook nog een inkomensverklaring hebben van 2019. Oh, dat is dus weer niet gunstig, want vorig jaar, dan tellen ze die transitie-vergoeding mee. Ja, dat rekenen zij anders dan de belasting zei ze, zij rekenen dat als kapitaal. Nou sorry, maar dat is het ook niet, want ik heb er al 1,5 jaar van moeten leven en ik kan het net rekken tot en met december en dan is het gewoon op! Ik heb gewoon een laag inkomen, een ww uitkering.

En dan willen ze me straks in een huis hebben, dat ik me gewoon niet kan veroorloven. Want ik wil ook niet meer 5 dagen gaan werken. Dat lukt me gewoon nog niet en zeker niet als ik alle dagen dan 9 uur op mijn ouwe voetjes moet staan, zoals nu. Dan moest ik er ook maar een verklaring of bewijs van het UWV bij doen dan. Kijk, dat voelt in elk geval prettiger. Dat ze wel een reëel beeld hebben over mij. Ze zou me nog een mail sturen hierover, dan had ik ook direct haar eigen mailadres. Alleen heb ik ondertussen nog niets binnen. Maandag maar weer even bellen en verder even kijken wat ik allemaal kan regelen met de rest.

In elk geval hoef ik me voorlopig even niet druk te maken. Hoop ik toch maar. Toen ze zei dat het heel snel kon gaan en ik voor de herfst al verhuisd kon zijn, schrok ik me bijna een ongeluk! Oh ik zou totaal gek worden nu! Gelukkig hoeft dat niet, ik ben al gek genoeg van mezelf hoor, geloof me maar op mijn woord! Even wat rust en de wetenschap, dat ik straks kan verhuizen en verhuizers kan inhuren. Dat is nodig omdat ik geen hulp heb verder. Hopelijk zijn die niet al te duur en kan ik nog iets gebruiken om iets op de vloer te leggen. Er is me ook hulp aangeboden en misschien moet ik daar anders maar gebruik van maken. Dat zie ik tegen die tijd nog wel maar ik ben er door ontroerd dat er nog zulke mensen zijn.

In elk geval, de donderdag was heel fijn met werken en de vrijdag was ik echt totaal uitgeput in de middag. Wat ik al zei, misschien door de luchtdruk die zowat echt voelbaar was, in combinatie met de nare telefoontjes? Ik weet het niet hoor. Toen ik thuis kwam heb ik niet eens iets gegeten, ja later wat cornflakes, want ik had ook weer enorm maagpijn gehad in de apotheek. Dus voorzichtig aan maar weer. Gelukkig ga ik maandag weer beginnen met de shakes. Ik wil er veel kilo’s af voor de diploma uitreiking. Ik heb nu echt alles geprobeerd en het werkt allemaal niet. Maar goed, dat is weer een ander verhaal.

Opeens werd het vrijdagavond dus aardedonker,  terwijl het normaal nog licht is op dat tijdstip. Ja hoor, het beloofde noodweer brak uit! Het onweren viel wel mee, maar het kwam echt met bakken naar beneden. Er is hier in Rotterdam zelfs een dode door gevallen, dus het was geen kattenpis hoor! Opeens hoorde ik naast mijn bank, waar ik zat, bij de staande schemerlamp, harde druppels vallen. WTF??? Lekkage? Ik vloog op, de katten schrokken zich rot! Ja, er liggen daar ook verlengsnoeren op de vloer, niet handig als daar water inloopt. Ik heb die stoppen van de buurvrouw ook nooit terug gehad, dus ook zo fijn.

Toen ik het kastje opzij had, zag ik dat de voet van de lamp allemaal natte spetters had maar ook was het druppelen opeens gestopt. Ik kon ook met de beste wil van de wereld niet zien, waar het vandaan was gekomen! Nou ja, het moet niet gekker worden hier! Hoe kan dit nou weer. Want ondertussen stroomde het buiten nog steeds en het leek alsof er een tuinslang op mijn raam was gericht, zo hard regende het nog steeds. Het heeft dus, op die paar spontane spetters na, waardoor echt de voet van mijn lamp nat was, niet meer gelekt en er was geen natte plek te zien, nergens! Kan iemand me dit uitleggen? Nee? Dacht ik al, welkom in mijn leven!