28. jun, 2020

Badr en Rico zonder het kickboksen...

Ik heb zoveel te vertellen, ik loop met een boel blogs voor, maar ik wil alles documenteren, wat met Sunshine zijn re-integratie binnen dit gezin te maken heeft. Dat kan anderen misschien ooit helpen want ik heb zo’n flauw vermoeden, dat dit veel en veel langer zal gaan duren dan ik in eerste instantie dacht. En ik hoop dat ik het op de juiste manier mag en kan doen. Ik bid om hulp hierbij want ik wil geen enkel van mijn kindjes hierdoor kwijt moeten raken of ook maar iets tekort doen. En als er iets verkeerd gaat, dan kan dat zomaar gebeuren. Dus ik ben heel erg voorzichtig. Toch, als ze opeens door de door mij opgelegde barrières breken, is het maar de vraag wat er gaat gebeuren.

Sunshine weet heel goed wat hij wil. Ik had heerlijk bij hem gelegen eventjes, maar ik moest natuurlijk ook weer wat gaan doen. Ik kwam zonder dit hele Sunshine gebeuren al tijd te kort, dus kan je nagaan hoe dat nu is. Als je in mijn hart kijkt, zou ik niets liever doen dan me totaal storten op dit verhaal, maar ik moet ook realistisch blijven, dat gaat niet. Ik kan niet zomaar zeggen, de pot op met die opleiding en dat wil ik ook niet. Maar dit wordt wel heel moeilijk zo voor mij.

Toen ik naar beneden ging, keek ik gelijk even, waar zijn ze, anders had ik direct de deur beneden dicht kunnen doen, voor een volgende oefensessie, zal ik maar zeggen. Maar daar was mr. Sunshine het niet mee eens. Hij ging me toch zitten gillen! Zo dan, ik hoop maar dat hij dit niet zal doen als ik naar stage ben! Ik Skylar lokken met lunch en uiteindelijk lukte dat. Toen ik het beneden dicht had ging ik weer naar boven om open te doen. Hij ging weer pontificaal in de slaapkamer liggen. Ja zeg, wat wil je nou? Ik heb allang uitgedokterd, dat het bij hitte zoals voorspeld voor de donderdag en vrijdag, ook zoals dit moet, maar dan wil ik wel even haakjes hebben zodat de deur niet per ongeluk open kan schieten omdat er een kat een sprong tegen geeft. Waarom nou net weer als ik net die dagen weg ben…

Dat zou nu ik thuis ben geen totale ramp zijn, als de deur openschiet. Als ik er bij ben niet zo leuk, maar dan kan ik ingrijpen. Wat als ik de hele dag weg ben? Het gaat tropisch warm worden ook komende dagen, is voorspeld. Ik was er al bang voor! Maar als hij op de gang en boven kan, dan hebben ze allemaal even veel ruimte. Oké de anderen hebben het balkon erbij. Bij Sunshine kan ik ramen open zetten waar netten voor zitten.

Al is dat weer niet handig, mocht het opeens gaan waaien. Het is tegenover elkaar. De deuren zal ik wel blokkeren maar ja, wat is nou wijsheid? Mijn hemel, hier zit best wel veel meer aan vast dan ik dacht. Alsof ik niks te doen had verder. Ik bedoel het absoluut niet ondankbaar hoor! Er is voor mij maar 1 ding het grootst van alles en dat is het feit dat hij weer thuis is. We komen hier ook wel doorheen, peanuts in huize Niemeijer!

Oh ja, ik was aan het vertellen! Dus hij kwam naar beneden en ik pakte hem even op. Eigenlijk was er niet veel te zien. Alleen Moonlight in de hoge hangmat en Rainbow ver weg op de bank. Sunshine liet luidkeels weten, hier niet van gediend te zijn. Niet dat ik hem oppakte, dat vindt hij prima. Maar hij wil de anderen niet zien, Moonlight wel. Die vindt hij niet erg. Ik heb dus een tijd lang de deur dicht gelaten en Sunshine op de gang. Ik wel binnen want ja, ik heb veel te doen, wat niet echt lukt maar goed, ander verhaal. Uiteindelijk ging hij weer naar de slaapkamer en heb ik daar de deur weer van dicht gedaan.

Zo ellendig dat het donderdag en vrijdag 30 graden gaat worden, net als ik er niet bij kan zijn zelf. Dan is die slaapkamer een dodelijk wapen met de deur dicht. Bij zulke hitte sliep ik altijd al beneden op de bank. Dan kan ik het niet maken om een dier daarin te laten, dus zal ik de komende dagen de 4 in de slaapkamer/keuken/balkon zone houden, mét deuren dicht en zorgen dat ik niet erg moet plassen of diarree krijg. Want door de deur gaan zal lastig worden, met vier paar loerende ogen op je gericht. Ze willen altijd wat niet kan, daar zijn het katten voor. Alleen nu kan het gewoon ff niet.

Toen ik dinsdag opstond, vloog hij weer mee naar beneden, ook al deed ik mijn best om hem binnen te houden. Dus als ik de buitendeur uit ga, wordt dit een uitdaging als hij niet ergens opgesloten zit! Ook bij het binnenkomen moet ik flink gaan uitkijken. Wat ik wel merk is dat de 4 dichter bij elkaar komen, door een soort van slachtofferrol met elkaar te delen. Drie trekken er erg naar mij toe ook en Skylar zondert zich meer af. Daar moet ik vaker aandacht aangeven, even apart of zo. Het fimpje van deze ochtend ontsnapping staat op Facebook. Gaat hij steeds zo tekeer als er 1 kat in zicht is via de deur, loopt hij nu zo de kamer op. Wat een portret zeg!

En nog hilarischer, liggen zowel Aurora en Moonlight gewoon te liggen en dat hielden ze vol. Volgens mij hadden ze er niet eens erg in, dat hij binnen was. Zolang ik filmde ging het nog goed. Daarna werd het wat minder. Aurora sluit achter hem aan, dus die wil ik in de gaten hebben. Zij heeft een straatverleden, dus ze is wat moediger dan de anderen, omdat ze veel heeft meegemaakt in Griekenland, waar ze niet zo lief voor dieren zijn als wij hier in Nederland. Wist je trouwens dat we het enige land ter wereld zijn, waar er geen straathonden voorkomen? Zo bijzonder zijn we dan ook wel weer.

Skylar ligt op het balkon maar Mr. Sunshine maalt daar niet om, hij gaat gewoon het balkon op. Skylar was al groot maar met al die rechtopstaande haren van zijn dikke vacht, lijkt hij wel een beer! Hij blaast naar Sunshine en die mauwt en kijkt mij aan van, ‘zeg er eens wat van!’ Ik aai hem en krijg een koppie terwijl ik de boel probeer te sussen. Skylar is echt doodsbang. Dat had ik van de week al gemerkt, toen bij de 1e keer dat Sun rond liep en ze bovenaan de trap met elkaar geconfronteerd werden. Toen is hij bovenin de krabpaal gegaan, en daar kwam hij niet meer vanaf. Toen ik hem ging aaien, kroop hij helemaal in mijn nek. Geloof me, dat is wel heel apart hoor, voor mijn grote enfant terrible!

En nu, na deze balkon confrontatie maar dan niet a la Romeo en Julia, eerder Rico en Badder, wil Skylar niet meer van het balkon af. Hij zal toch een keer naar de bak moeten. Die staan nog alle 3 midden in mijn kamer. Het is, voor mij hoor, een bende. Ik weet dat hele volksstammen het dan nog opgeruimd zouden vinden maar ik ben een zeikerd. Dus daar moet ik al even overheen stappen.

Dan nog het feit dat ik enorm voorzichtig moet doen met deuren in en uit gaan en zo. Dan de nachten nog, die ik verdeel tussen Sunshine en de anderen in de huiskamer. Om 4 uur gaat mijn wekker, voor het geval ik niet spontaan naar het toilet moet, en dan ga ik na het toilet naar boven. Nu, na een week, ik schrijf dit woensdagochtend de 24e, ben ik echt doodmoe van alles. Al weet je al wat ik nu ga zeggen natuurlijk. Precies, komt helemaal goed! Ooit.