3. jul, 2020

Wat is allemaal normaal eigenlijk?

Even wat anders dan katten, want dat ‘nieuwe normaal’, dat is toch zeker niet normaal meer? Toch wel een beetje over de katten, want ook zij hebben nu een nieuw normaal waar ze het mee zullen moeten doen. Maar voor ons is het toch wat anders. Ook al bemoei ik me er niet mee, en gaan ze hun gang maar, wil niet zeggen dat ik doof, stom en blind ben natuurlijk. Dat nieuwe normaal van ons is een beetje raar, zacht gezegd. Wat ik er totaal niet aan begrijp, is het extreem tegenstrijdige van alles. Ik bedenk zelf al direct dingen die totaal tegen elkaar in gaan, en online kom je nog veel meer tegen. Al is luisteren naar wat wel en niet mag, al bijna als kijken naar een sitcom.

Ik kwam het volgende tegen, net als vorige keer, onder andere; Als je een vriend of vriendin tegenkomt mag je die niet knuffelen, maar als je sekswerker bent mag je er wél mee naar bed...Je mag je auto vol proppen met mensen, maar als je uitstapt moet je 1,5 meter aanhouden....We mogen niet zingen in de kerk, maar een kerkkoor op het podium mag wél. Mag je nog wel voor het zingen de kerk uit zo?
En ga je met vrienden uit eten? Met een “kuch-scherm” mag je lekker dicht bij elkaar....loop je daarna samen naar de auto? Dan wél 1,5 meterafstand...en in de auto mag je dan weer gezellig naast elkaar zitten, wel een mondkapje op dan maar oké.

Contactsporten mag gewoon, maar ná het sporten in de kantine en onder de douche wél 1,5 meter aanhouden. Die snap ik al helemaal niet. We mogen weer naar voetbalwedstrijden , maar bij een doelpunt moeten we “hoera” fluisteren!!! Denkt Rutte dat het een spelletje is???
Opzouten met al die pijlen, looproutes, muilkorven en al die stomme niet-kloppende regels van die 1,5 meter. En het laatste wat ik net tegen kwam, en heel typerend is ook; oma mag haar kleinkinderen niet knuffelen, en dan bedoel ik niet mezelf al klopt dat ook wel. Alleen mag opa wel naar de hoeren. Je gaat me toch niet vertellen dat het daar ook moet met de 1,5 meter regeling?

Nee, dat dacht ik ook al niet. Ik bedoel maar, er klopt niks van. Al ga ik me er niet druk om maken, het is meer dat ik het constateer. Ze bekijken het maar, er komen andere tijden en wij zitten in de aanloop. Ik kijk en observeer en verwonder me over alles. Alles ligt al vast, ik hoef daar de barricaden niet voor op. Ik bemoei me niet met dat soort dingen. Wil niet zeggen dat ik er niets van vind natuurlijk. Vandaar af en toe zo’n opsomming omdat het zo krom als een hoepel is. En bovendien, is het daardoor ook bijna hilarisch te noemen, als het niet zo triest zou zijn. Ik ben benieuwd naar wat er allemaal nog komen gaat. Net alsof ik in de bioscoop zit maar dan er middenin. Heel erg interessant! Oké, dat heb ik er weer uit.

Dan over het racisme, daar heb ik ook al dingen aan gewijd. Het nadeel is, als je dat als blanke Nederlandse zegt, loop je de kans uitgemaakt te worden voor racist. Ik ben alles behalve zowat. Daarom plaats ik ook direct het stuk tekst, dat op de pagina stond van een oud collegaatje. De tekst is van een Turkse man uit Rotterdam: In dit kleine Nederlandje ...Worden net als in de rest van de wereld, naast mensen met een ander kleurtje, ook kleine mensen, hele grote mensen, dikke mensen, schele mensen, stotterende mensen, manke mensen, al oudere mensen, verlegen mensen, ADHD en ADD mensen, andere sexuele-geaardheid mensen, minder slimme mensen, juist hele slimme mensen of gewoon omdat je bent zoals je bent, dikwijls anders aangekeken.... En toch probeert iedereen er in dit landje het beste van te maken.

In dit kleine kikkerlandje; Is Aboutaleb burgemeester van Rotterdam en Marcouch van Arnhem. Wonen er in Amsterdam meer dan 180 nationaliteiten. Won Humberto Tan ooit de Televizierring en het Perfecte Plaatje. Is Spong een beroemde advocaat. En maken Braboneger, Theo Maassen of Najib heel Nederland aan het lachen. In dit piepkleine landje; Is Khadija Arib voorzitter van de Tweede Kamer. Ali B het populairste gezicht van The Voice of Holland. Zijn Depay, Dumfries en Wijnaldum topspelers in Oranje. Was Gullit de aanvoerder van het succesvolste Oranje ever. En Sanders troetelbeer bij de Leeuwinnen. Martina een sprintende bigsmile import-Antilliaan. En Ozcan Akyol een topcolumnist in het AD.

In dit Nederlandje; Zijn politieagenten op straat wit, bruin , geel of zwart. Hebben leraren hippe baarden, kale koppen of dragen hoofddoeken. Is de slager en groenteboer Nederlands, Turks. Antilliaans, of Marokkaans. Heet de friettenteigenaar Corry, Hassan of ChengX. Heet personeel in de kroeg of restaurant Willem of Nasrin. Worden we in de sportschool gecoacht door Admir of Ronnie. Worden muren gladgestreken door Wladimir of Jeroen. Eten we couscous bij Mo, shoarma bij Ali en rookworst bij de HEMA. Leren we Ethiopiers uit het AZC fietsen en laten zij ons bij de Zevenheuvelenloop weer zien hoe je echt hard moet rennen. Wordt Braziliaans carnaval of met de buren het Suikerfeest meegevierd en is er ruimte voor de gay pride parade.

In dit mooie Nederland: Kan iedereen bereiken wat ie wil, worden mensen leiders en profs of wat dan ook om hun capaciteiten. Wordt geklapt en gejuicht voor mensen ongeacht de hoeveelheid pigment. Eten we waar we zin in hebben ongeacht de kleur van het snuutje dat boven de pannen hangt. Volgens mij hebben we het in Nederland over het algemeen best leuk met elkaar. Laten we dat dan ook zo houden. Ik dacht, ik meld het ff.. En dat is geen racisme maar realisme!

Zo dan, die zit! Toch? Ik sta daar helemaal achter, en ik ben trots op deze mede-Rotterdammer, dat hij het zo mooi gezegd heeft. Helaas ken ik niet zijn naam. Kijk, ik zeg dat zelf ook altijd, het is geen kwestie van nationaliteit, maar van mentaliteit, hoe mensen zijn. Dat heeft nergens mee te maken, niet met religie of land van afkomst, helemaal nergens mee. Ja, wel met 1 ding, wat is je afstemming, hoe ‘ver’ ben je al op je pad. Ben je nog afgestemd op het kwade, dan ben je gewoon een naar mens voor de buitenwereld.

Soms lijk je zelfs lief, leuk en aardig maar ben je een seriemoordenaar, zoals bijvoorbeeld een Ted Bundy. Het is echt alleen dat, waar het mee te maken heeft. En aangezien je bij elk leven op een hogere trilling komt, wat wil zeggen, meer gevoel, dus meer liefde, dus meer licht, al is het een speldenknopje in een zee van zwart, uiteindelijk kom je allemaal hoger en hoger. En uiteindelijk is al het kwaad dan weg. Maar zover zijn we nog lang niet. Maar ik ben trots op Nederland en zoals het er hier aan toe gaat. Heel veel landen zijn zover nog niet. En in elk volk zit kaf tussen het koren, die het verpesten voor het grootste deel dat totaal niet zo is. Mentaliteit, afstemming, daar zit hem dus de kneep, niet of je Ahmed heet of Piet. Ja, oké, bij Lucifer krijg je wel een bepaald idee natuurlijk.

Over Sunshine, die ging het balkon op en is de enige, samen met Aurora dan, die zo rond durft te gaan, over de richels van het raam en weer terug. En ik moet zeggen, Aurora heeft dat al jaren niet meer gedaan. Toen het balkon net zo was gemaakt, ging ook zij kijken of er ergens een gaatje kon vinden. En weet je die vond ze nog ook en dat heb ik toen, met gevaar voor eigen leven, dicht gemaakt. Zo plekje waarvan je denkt, dat vinden ze toch niet en zo ja, dan kunnen ze daar niet door. Daarom durfde ik hem nu zo vrij rond te laten klimmen. Hij kon geen kant op.

Het plekje op zijn poot is al bijna weg. Het is 3 x ingesmeerd met vaseline en het is niet meer rood of onrustig maar aan het overgaan. Ja oké, calendula of camillecrème zou beter zijn geweest, maar die had ik niet in huis, vaseline wel. En je roeit met de riemen die je hebt. En voila, het werkt. Dus ik vind het helemaal goed zo. Ik ben er wel blij om. Af en toe was hij zich nog fanatiek, maar meestal als het ‘spannend’ is met 1 van de anderen. Verder is het normaal was gedrag. Dan deed hij dat toch uit een soort van onzekerheid of zo. Nou ja, hij is dan ook al een stuk meer ‘thuis’, alleen blijft het een vrijbuiter. Hij zal altijd kijken of hij iets kan uithalen, zo was hij als klein kitten en zo is hij nu nog steeds. Aan mij om hem ten alle tijden een stap voor te zijn en te zorgen dat hij zich binnen veilig voelt en kan vermaken. Je wilt als moeder altijd maar 1 ding, dat je kind gelukkig is. Dat geldt ook voor mijn katten, Ik noem ze niet voor niets 'cits' wat een mix is van KIDS en CATS. Ik ben dan ook wel een beetje hun moeder, als is het dan niet biologisch en heb ik minder haar... Gelukkig...