11. jul, 2020

Energie voor 10 en Alzheimer light gaan prima samen!

Ik zit zo bordenvol energie hè, niet normaal! Of wel normaal eigenlijk, maar lang, heel lang niet gevoeld. En sinds Sunshine weer terug is, voel ik gewoon echt het enorme verschil. Als ik normaal vrijdags van mijn 2e dag stage thuis kwam, was ik best doodmoe. Nu kwam ik thuis, eten maken voor de cits. Snel even achter de pc, blog plaatsen. Normaal op vrijdag geen blog maar nu wel, omdat ik er toch al voor een week voorloop met schrijven. En dan eten maken voor mezelf ook nog. Nog wat dingen opgeruimd, even een stukje gedot op een juwelenkistje. En pas omdat het snoepietijd was, ben ik gaan zitten. Daarna ook even de keuken opgeruimd en de afwas in een soppie gezet.

Lekker vroeg naar bed gegaan, dat wel. Ik was moe maar dat kwam omdat ik zoveel gedaan had en dan mag het. Dan hoort het! Op stage had ik ook veel gedaan en ik elk geval veel gelopen. Saskia heeft 3 examens afgenomen, en ingevuld op Capabel. Allemaal geslaagd natuurlijk. Nu nog een stuk of 8, allemaal klein en kort hoor. Dus dat komt goed. Mijn stage-uren van de 1e vier blokken zijn getekend, die kan ze uploaden of ik moet dat doen. Dat moet ik nog even uitzoeken. En al mijn stageopdrachten zijn nagekeken en beoordeeld, en die heb ik nu net, de 4e, ingestuurd. De loopbaan opdrachten heb ik ook al ingestuurd. Alles bij blok 4 is klaar. Alleen het leren nog. Daar ga ik maandag de 5e mee beginnen.

Net als eerst, mijn samenvattingen lezen en van de samenvattingen een samenvatting maken in een klein schriftje. Daar komen de dingen in die ik echt moet weten. Dan heb ik al de Kahoot vragen ook, die quiz vragen zeg maar, en die kan ik ook leren. Heel fijn want daar zitten zelfs enkele examen vragen tussen. En dan kan ik 2 weekjes doorleren. De vele medicatie voor het oog, de schildklier, anticonceptie en diabetes. Dat is een behoorlijke lap aan medicijnen hoor. Daarvan moet ik weten hoe ze werken, welke interacties er zijn, op welke contra indicaties gelet moet worden, de merknamen en de generieke namen. Geen makkelijk klusje, om het zacht uit te drukken.

Dit is wel het meest volgepropte blok hoor. Maar goed, we komen er wel. Ik moet en zal in november klaar zijn. En het liefst in december al een baan graag. In mijn vakantie die meneer van VanLerenNaarWerken maar eens mailen. Hoe zit dat allemaal met die baangarantie? Ze zouden me begeleiden, nou, ik heb ze geen ene keer gehoord! Maar kan mij niet bommen, als ik mijn diploma maar heb. Dat heb ik dan toch echt helemaal op eigen kracht gedaan! En die baan zal ik ook zelf wel zoeken én vinden. Daar heb ik niemand voor nodig hoor.

Op stage ook nog zo gelachen. Ik heb wel eens verteld dat ik steeds per ongeluk Silvia zeg tegen Saskia. Laat ik nou denken dat ik dat heb afgeleerd. Maar al lachend vertelde Saskia me, dat ze ondertussen maar is gaan reageren op Silvia, als ik er ben. Mijn mond viel open! Serieus?! Zeg ik dat nog steeds??? Oh wat erg! Ze kon er gelukkig om lachen maar ik vind het toch wel een beetje erg. Ik dacht echt, omdat het me niet meer opviel, dat ik het niet meer deed. Blijkbaar wel dus. En de nieuwe stagiair, die kwam heel verlegen met ‘ik zal we de oudste stagiair zijn die jullie ooit gehad hebben hè?’ Saskia kon niet meer bijkomen en vertelde in geuren en kleuren mijn leeftijd.

En ook had ze van de week iemand, die ook belde en zich een beetje schaamde, want ze was ‘al’ 43! Nou ja zeg! Weet je dat dit niet eens bij mij op is gekomen? Ik wilde dit gaan doen, klaar. Ik vind dit leuk, klaar! En of ik nou 20 ben of zoals nu 58, ik ga die gewoon doen dan ook. Ik heb er zelfs geen moment bij stilgestaan om me te verontschuldigen voor mijn leeftijd, ik zou ook bij God niet weten waarom? Ik voel me nog als 20, alleen vele malen wijzer. En ik werk even hard, zo niet harder, dan wie dan ook. Ik haal prachtige cijfers en zet me altijd volledig in bij wat ik doe. Is dat niet vele malen belangrijker dan dat cijfertje? Even een verschil in houding ten opzichte van zulke dingen. Ik ben trots op wie ik ben, hoe oud ik ben, hoort daar ook bij. Daar zouden vele jonkies nog wat van kunnen leren!

Wel gaf Saskia/Silvia me de tip, ga niet bij die grote keten apotheken werken, waar ze je alleen maar bekijken als een nummer en je beoordelen naar hoeveel klanten je per uur helpt of hoeveel recepten je per uur aanschrijft. Ik ben niet de allersnelste maar ik heb hele goeie kwaliteiten waar ze meer aan hebben dan het snelle. Dat komt bij die grote ketens niet tot zijn recht. Er is een prachtig landelijk programma, Nexus, waar het om Medisch Farmaceutische Beslisregels draait, MFB’s in het kort. Dat zou heel erg bij mij passen, zei ze ook en ik ben het met haar eens. Maar ja, dat moet je net vinden.

Dat programma kijkt bij alle patiënten in het systeem, wat er aan de hand is en of er beter zorg kan worden gegeven. Zoals iemand bijvoorbeeld opioïden gebruikt, om pijn te stillen, maar daar kan je verstopping van krijgen. Dan geeft het programma dat aan. Dan kan je met de arts gaan bellen, of met de patiënt en dan kan je zulke dingen regelen. Of een diabetes patiënt die geen statine gebruikt, voor de cholesterol is dat, nee tegen cholesterol beter gezegd. Dat geeft het programma dan aan, en dan kan je gaan overleggen met die huisarts, of hij die niet voor wil schrijven aan de patiënt. En zo kan je levens redden of in elk geval aan iets beters bijdragen. Oh ik vind het een geweldig mooi programma en erg leuk om mee te werken! Wie weet, vind ik wel zoiets. Je weet maar nooit, katten komen ook na 4 jaar terug bij mij. Ik kijk nergens meer van op.

Oh en het mooiste nog, voor mij dan, na mijn vakantie ga ik terug naar 1 dag stage in de week. Heerlijk hoor, de rest online school en studeren én dan kan ik misschien ook eens een dagje vrij hebben. In elk geval, geeft het me wat lucht en die heb ik na al die maanden wel even nodig. En bovendien, vanaf Sunshine weer terug is, en de dagen weer duren zolang ze horen te duren, heb ik al meer lucht. Ik kan dan straks uitgerust aan mijn nieuwe baan beginnen. Dan zo snel mogelijk verhuizen ook, ik bedoel maar. Laat maar komen dat nieuwe leven! Ik zie er erg naar uit.

Ik zie het ook al helemaal voor me. Ik zie alleen niet waar maar ik zie een benedenhuis, groot genoeg voor mij en de cits, alles gelijkvloers. Met een leuk en groot genoeg tuintje, dat helemaal als paradijs is voor de cits. Veilig afgerasterd, ook erboven, zoals op het balkon. Dat moet wel met Sunshine Houdini. Grote boomstammen als krabpalen erbij, met plateaus op diverse hoogtes. Touwtrapjes van de ene naar de andere, oh ik kan zo uren doorgaan. Een vijvertje maar zonder visjes, die anders eruit gehaald zouden worden. Wel met mooie plantjes, en zeker een waterlelie.

En alle vijf hebben ze het reuze naar hun zin. In het huis en met elkaar! Een arthoek in het juiste licht. Een mooie huiskamer, grote slaapkamer, berging voor spullen én de bakken voor de cits. Een mooie ruime badkamer, waar veel kastruimte is en een mooi toilet apart ook, en een hele ruime keuken met veel kastjes. Alles is in de kleuren die ik wil en er is veel kunst die ik zelf gemaakt heb. Het duurt nog eventjes, maar dan komt het. Ik heb er alvast voor bedankt ook! Komt helemaal goed!