17. jul, 2020

Over camera's en lijntjes, ja, en katten, het gaat hier bijna altijd wel over katten...

Gelukkig heb ik nog blogs op voorhand, dus ook deze vrijdag komt er een blog. Dat zal ook wel zo blijven, want dit wat de laatste keer, dat ik 2 dagen achter elkaar naar stage ben gegaan. Ik heb nu een heerlijke 3 weken vrij en daar ga ik enorm van genieten! En daarna ga ik alleen voortaan op de vrijdag, een hele dag extra studeren voor mij. Ik schrijf dit de 10e en ik ben benieuwd wat voor weer we dan hebben, tegen deze dag. Meestal als ik vrij ben, heb ik prachtig weer. Of het nou in juli is of in november, dat maakt niet uit. Mooi weer als Ria vrij is, klaar! Daarom heb ik goede hoop. En mooi weer is bij mij geen 30 graden hè, nee, dat is lekker zo rond de 25 graden met een zacht briesje. Heerlijk genieten!

Ik ben in de vakantie namelijk ook van plan elke dag een uur te gaan lopen. Ik begin hier in de buurt maar ik kan ook naar het Kralingse bos rijden, of naar het Bergse bos, ook fijn. Als het maar lekker buiten is. En eigenlijk hoeft het daar voor mij dan echt geen schitterend weer te zijn. Oh, juist als het niet zulk mooi weer is, dan rijd ik lekker naar het strand, lijkt me ook geweldig! De cits kan ik heerlijk in de gaten houden. En nu zelfs ook terug kijken. Er zat hier een SD kaartje bij, en die moest geformatteerd worden, stond er. En ja, ik bén en blijf digibeet. Driedubbele handicap, ouwe muts van tegen de 60 en nog blond ook. Dat wil wel ja, ik weet hoe ik dingen aan en uit zet, daar houdt het een beetje op.

Maar wonder boven wonder kreeg ik er van de verkoper mails over, met links en filmpjes op YouTube en noem het maar op. Zelfs deze digitale knurft kwam eruit want uiteindelijk deed de camera het dan toch, zoals jullie al hebben kunnen lezen. Later kreeg ik een mail van Bol, waar ik de camera gekocht had. Of ik ze sterren wilde geven, en dat wilde ik wel. Hij werkte zomaar en dat vond ik al heel wat. Ik gaf ze allemaal 9’s want het was ook erg snel gegaan met leveren, netjes verpakt, noem maar op. Alleen die SD kaart, daar snapte ik geen jota van, hoe ik dat moest doen.

Niet veel later kreeg ik een mailtje van de verkoper, wat er dan precies was met de SD kaart. Zo dan, dat was ook snel! Ik legde ze uit dat ik geen idee had hoe ik dat ding moest formatteren. Geen flauw idee hoe dat ging of waar. Zelfs met de uitleg kwam ik daar niet uit. Ik kreeg weer een mailtje terug, het was al bij zessen of zoiets, of ik de SD kaart in de camera wilde steken, en ook precies hoe ik dat moest doen en waar. Maar ik had er even geen tijd meer voor, dus ik ben de ochtend erna weer verder gegaan met mailen. De SD kaart zat erin, wat nu? Weer kreeg ik snel een mailtje terug. Allemaal met foto’s waar ik moest zijn en wat ik moest zien of moest aanklikken. Nou, echt, een kind kan de was doen zo!

Lang verhaal nog langer, hij doet het! De SD kaart is gezien door de camera en ik kan nu ook terug in de tijd kijken. Al weet ik nog niet of ik dat moet wissen of dat het ding dat zelf doet. Want 16 gb kan je nou ook geen half jaar op opnemen, neem ik aan. Dat zeg ik nou wel maar dat weet ik dan weer niet echt. Nou ja, dat zoeken we nog wel uit! Ik vind de nachtvisie ook geweldig. Als ik ze vervelend hoor doen tegen elkaar, en ik lig op bed en dan gillen HEEEEEEE! Dan zie ik die koppies in verwarring rondkijken. Ze horen me via de camera en ook via boven natuurlijk. Maar het helpt wel de boel weer even rustig te krijgen.

Ze zijn nog steeds niet lief tegen elkaar, helaas. Al zie ik af en toe een glimp van verbetering, het gaat me niet snel genoeg. Ik heb het helaas niet voor het zeggen. De camera helpt me wel een beetje. Bovendien vind ik het op de een of andere manier erg grappig, om ze op afstand te bekijken, gewoon omdat ik me dat al jaren af heb gevraagd en het nu kan zien. Ze hebben wel steeds door dat de camera draait en dan liggen ze midden in de lens te kijken. Mocht je er nou ook eentje willen, dan staat de link naar de camera’s van BS hier op de site, op de pagina ‘links’ DUH! Die kan je vinden door onder menu te zoeken naar links. Lijkt me logisch.

Ik heb ze deze reclame beloofd, en ook mijn cijfer nog aangepast naar een dikke en welverdiende 10. Tegenwoordig heb je niet meer zo heel veel goeie service, dus ik was aangenaam verrast. En dan heb ik zoiets, dat geef ik dan graag door. Ik gun dat iedereen. Als je er dan toch eentje wilt kopen, dan liever bij een bedrijf dat je nog eens erg goeie service geeft ook. Toch? Als het iets goeds is, dan deel ik het! Goeie camera, goeie ervaringen, dus delen die boel. Ik gun alle mensen altijd van alles het beste. Vandaar! Natuurlijk niet alleen voor dieren te gebruiken maar ook als babyfoon natuurlijk. Dat had ik vroeger reuze handig gevonden! Maar ja, toen hadden ze dat nog niet, in mijn tijd.

Ik ben weer flink bezig om het rare plekje, dat Sunshine dus zelf kaal likt, weer in te smeren met vaseline. Hij vindt dat niet leuk en wil er dan vandoor. Nu valt mij daarbij iets op, als ik hem vast pak, of oppak, dingen die hij niet wil. Hij doet gewoon niets! Bij de andere vier, is dat echt niet zo, die gebruiken dan nageltjes. Van de week al een paar keer meegemaakt. Nu kan hij zich enorm goed in bochten wringen dus ontsnapt hij meestal toch wel, voor ik de zalf erop heb kunnen doen. Dus net pakte ik hem op het aanrecht vast, ik sleep de hele dag die pot vaseline achter me aan om paraat te zijn als de gelegenheid zich voordoet.

Om hem op zijn plaats te houden, pakte ik hem in zijn nekvel. Hij viel direct totaal stil en liet me zijn pootje insmeren. Toen ik hem losliet ging hij wel direct weg maar niet angstig of gestrest of zo. Ik ben online gaan zoeken en ze noemen zoiets een lik-granuloom. Hij had het al voor hij hier kwam, dus het is niet van het voer hier. Het was even weg maar het is nu dubbel zo groot terug, nou ja, overdreven maar weer helemaal kaal en op stukken ruw en rood. Ik ga dan zitten denken en dan kom ik op het feit dat hij, waar hij binnen was, er al aan begonnen was. Hij moest weg daar, en dat is hem gelukt. Op straat viel het ook niet mee, en dus bleef hij doorlikken aan dat plekje.

Toen hij net hier was, ondanks zijn grote herkenning en liefde voor mij, waste hij zich toch overmatig en dat komt dan van de stress. Vlooien had hij niet, dat had de dierenarts al geconstateerd. Het ging eventjes redelijk maar de laatste tijd deden ze allemaal vrij lelijk tegen elkaar en hij is erg overdreven de slaapkamer aan het bewaken geweest. Bovendien, als je in een huis woont met alleen vijanden, die je allemaal wel iets kunnen doen, kan ik me wel voorstellen dat je je, zelfs al doe je ontspannen, je toch stikt van de stress.

Logisch dan ook wel, dat je ze van de enige plek jaagt, waar je je enigszins prettig voelt, de slaapkamer. Ik blijf het nu natuurlijk doorsmeren, al lijkt het straks weer weg te gaan. Al zijn jeuk en pijn ook bekende oorzaken, dat is het hier niet, dat weet ik gewoon zeker. Uiteindelijk, als iedereen hier zijn weg weer gevonden heeft en elkaar met rust laat, zal hij het wel laten. Tot die tijd, smeer ik het gewoon in. Je hebt zelfs zoiets als ‘bitter-bite’ zodat het vies is ook, om er te likken. Dat kan ik altijd nog halen. Ook handig met de camera, als hij in het ‘kraaiennest’ ligt en ik zie hem likken en bijten, even HEE roepen.

Ze geven als tip, om bij stress de leefomgeving weer zo in te richten, dat je kat zich lekker in zijn vel zal voelen. Ja, dat begrijp ik, maar hier is het toch echt een kwestie van tijd en wennen aan elkaar en dan uiteindelijk die waardering voor elkaar. En ik heb zo’n flauw vermoeden, dat een verhuizing ook niet slecht zal zijn. Allemaal in een vreemde omgeving maakt dat ze steun gaan zoeken bij elkaar. Net zoals de vier nu steun zochten bij elkaar, toen Sunshine kwam. En wat ik altijd zeg, en wat ook altijd zo is, alles komt wel goed, let maar op!