31. jul, 2020

Gefeliciteerd broertje, met je 47e verjaardag! Op naar de 50 al bijna!

Vandaag is mijn broer jarig. En daar ga ik even naar toe in de ochtend. Het wordt vandaag namelijk een tropische 35 graden en dan ben ik graag voor enen weer thuis, dan is het op zijn heetst. En met die hitte in de auto, vind ik maar niks. Gelukkig woont hij niet al te ver, dat scheelt. Hij wordt 47 vandaag alweer. Goh, ik weet er nog alles van, geen seconde is er verloren gegaan. Van mijn moeders zwangerschap, tot zijn geboorte en alles erna. Als 11 jarige maak je dat toch wel heel bewust mee.

Bovendien, mijn moeder had het er moeilijk mee, want zijn vader was er vlak voor ze wist dat ze zwanger was, vandoor gegaan. Naar mannetje was dat ook, bah. Ze vertelde het aan mij, en ik wilde al 11 jaar een broertje of zusje erbij. Ze dacht erover na om het weg te halen. Net in die periode kregen we van die anti abortus foldertjes en lieten ze de gruwelen zien van wat er met zo’n foetus gebeurde. Hysterisch werd ik toen. Bovendien, al had mijn moeder de afspraak gemaakt, dat had ze never nooit gedaan. Het was alleen uit wanhoop dat ze tot die gedachtegang was gekomen. En ik begrijp dat nu wel.

Ik heb gelukkig nooit echt voor die beslissing gestaan, maar ik voel nu dat ik het ook niet had gekund. Hoe ongunstig het ook uit was gekomen. Dat heb ik namelijk wel even gedacht en toen wist ik ook, nee dan maar even lastig. En net terwijl ik er echt blij mee begon te worden, ging het feest niet door. Ik heb altijd graag meer kinderen gewild maar dan wel op de juiste manier en met de juiste persoon. Het stond niet in mijn sterren. Onzin natuurlijk omdat astrologie weinig echt inhoud heeft. Maar het stond niet in mijn boek des levens. En dat bestaat wel, en voor je hierheen komt, is het al geschreven, met een aantal openingen voor je eigen keuze maar de grote lijnen, die gebeuren je toch.

Op zich is het wel mooi, want wat je dan ook voor beslissingen hebt genomen, wat je dan ook anders had willen doen, alles maar dan ook alles, zou hebben geleid tot dit moment, want op dit moment zou ik hier, single met 5 katten, hebben zitten typen. Ik vind dat altijd bijzonder om over na te denken. Je kan alleen maar je best doen om alles zo goed mogelijk te doen, naar eer en geweten. Verder maakt het eigenlijk niet eens uit. Aan de ene kan niet zo fijn maar aan de andere kant juist weer wel. Want zelfs wat je als een ‘verkeerde beslissing’ van jezelf zou kunnen zien, is geen verkeerde beslissing, maar gewoon onderdeel van je levenspad en je levenslessen.

Mijn moeder kreeg haar baby, en mijn moeder is haar leven lang al gek geweest op kindjes en dus werd mijn broertje gruwelijk door haar verwend. Zelfs tot aan haar dood, want hij was en blijf haar baby, ook al was hij nu 1m85 en over de 100 kilo. Haar kleintje. Ze vertelde me ooit, dat er zo’n groot verschil zat in de leeftijd waarop je moeder wordt. Dat ze bij mij alles snel wilde zien gaan. Snel lopen, snel praten, snel zindelijk, snel naar school. Ik was haar daarbij wel ter wille want ik liep al vrij snel, praatte al vanaf 6 maanden, ik was binnen het jaar dag en nacht zindelijk en ging met groot plezier naar school. Maar bij mijn broertje had ze dat andersom.

Ook wel beseffend dat het de laatste keer is van dit leven, dat je zo’n kleintje hebt, is daar debet aan. Maar oh, die wilde ze maar baby houden zo lang mogelijk. Vanaf hij peuter was heb ik voor een groot deel voor hem gezorgd. Ma werkte toen veel en ging naar de kerk, en naar zang avonden en kaart avonden. Ik was de ideale en goedkoopste babysitter die je maar kon bedenken. Ik ging zelfs af en toe ook op de baby zitten, als hij weer erg vervelend was. Ah nee hoor, maar hij was wel handenvol werk hoor. In de familie noemden ze hem de bulldozer.

Alles ging altijd kapot in zijn buurt, of hij sloopte het wel, of het ging per ongeluk omdat hij zo onbehouwen was. Hij ging bijvoorbeeld uitproberen, hoe ver mijn lp’s konden buigen. Ja, tot ze braken natuurlijk. Dat deed hij wel met mijn lievelingsplaten. Oh wat was ik boos! Hij mocht altijd alles en kwam overal mee weg. Heel irritant hoor, als oudere zus. Ik heb altijd slecht tegen onrecht gekund, toen ik nog dacht dat dat er was. En of dat dan ging om een peuter met mijn lp’s, ik vond dat ik die platen vergoed moest krijgen. Maar ja, bij ons was het natuurlijk ook geen vetpot en ik kon dan ook de pot op. Het zal diezelfde vetpot geweest zijn.

Baby’s worden peuters, peuters worden kleuters en kleuters worden tieners. En die zijn ook heel erg vervelend hoor, als je 11 jaar ouder bent. Goh, ik ben wat boos op hem geweest, want hij was altijd bezig je te zieken. Zo, dat je er altijd flink pissig om werd. Ik ben hem wat achterna gerend om hem een mep te geven. Voor zo’n klein dikkerdje was hij verrassend snel! Dat was zijn grote mazzel! Maar uiteindelijk kom je uiteindelijk op zo’n leeftijd, waardoor je dan toch weer wat dichter in elkaars buurt komt. Gek genoeg is dat altijd zo, al blijft 11 jaar, altijd 11 jaar, toch, tijd is relatief, ook weer zo’n bewijs.

Uiteindelijk krijg je dan weer lol om elkaar en dan ben je het allergrootste verschil ontgroeit. Ik zou het niet anders uit weten te leggen. Zoals mijn dochter me ooit verweet, jouw vriend is toch ook 9 jaar ouder? Eh, jawel, maar ik ben 38 en hij 47, en jij was 14 toen en hij 23. Zie je, ook zo’n bizar groot verschil, terwijl het in beide gevallen een 9 jarige verschil is. Het hangt van allerlei verschillende dingen af, het is niet dezelfde 9 jaar. Als volwassenen maakte die 11 jaar niet meer zo uit, al ben en blijf ik natuurlijk altijd 11 jaar wijzer. En die 11 jaar tellen dubbel naar mijn kant toe, qua wijsheid dan hè!

Tegen de tijd dat we heb bijna gingen vinden samen, vertrok ik naar het buitenland. En ik kwam bijna 9 jaar later pas terug. Dus echt veel tijd samen hebben we niet eens zo gehad. Raar hoe dingen kunnen lopen eigenlijk. Over 3 jaar wordt hij 50, vindt hij helemaal niet leuk, dat weet ik. Daarom vind ik het juist zo grappig! Ja joh, je wordt ouder papa, geef het maar toe. Je wilt er alles aan doen, maar je weet niet hoe, je wordt ouder papa! Een liedje wat voor hem gezongen kan worden, want ja, hij wordt ouder. Onze moeder zei altijd; ‘als je niet ouder wilt worden, dan moet je je jong opknopen’. En daar zit wat in natuurlijk! Van <3 gefeliciteerd broer(tje), op naar de volgende. Ik hoop dat je blij bent met je cadeautjes!