5. aug, 2020

Zon en zee, perfecte Z-ten

Het was heel erg leuk gisteren met Petra B. Wat heb ik veel Petra’s in mijn leven. Sommige komen, sommige gaan en er zijn er die blijven bestaan. Nee echt serieus, best wel veel eigenlijk. Hoe zou dat nou weer komen? Nou ja, maakt niet uit, kwam gewoon even bij me op. Het is altijd fijn om te praten met een gelijkgestemde, vooral als je over dingen kunt praten, waar nog maar weinig mensen van of over gehoord hebben. Nu praat ik er altijd over, en hou ik de kosmische waarheden en wetten aan, alleen krijg je dan regelmatig van die meewarige blikken. Ze wijzen nog net niet op hun voor hoofd. Ik vind dat helemaal prima. Ooit weet iedereen het en dan lachen ze me maar uit, tegen die tijd voelen ze zich erg lullig. Kan bij sommigen nog wat leventjes duren, maar komen gaat ieder er!

En met Petra kan ik heerlijk over alles kletsen, zonder dat ik voor licht gestoord wordt gezien. Oké gestoord ben ik wel maar dan prettig. En Petra had gezorgd voor de lunch. Ik had weer ruzie met Truus van Google want ik had op de postcode en nummer 1 de route gepland en ik stopte, volgens haar aanwijzingen exact voor de volle parkeergarage van het Kurhaus. Ik dacht, ik stuur Petra maar even een berichtje, dat ik nog even moet wachten. Maar die zat dus totaal ergens anders. Zucht, Truus, wat ben je toch een rare troela! Ze zat bij la Cantina en de daar vlak voor gelegen grote parkeerplaats waar er nog plek zat was. Ik heb dat weer ingevoerd, was dat verdorie ruim 8 minuten verwijderd van waar ik nu was. Echt hoor, die Truus, ze is niet te vertrouwen. Ook nu stuurde ze me met een aantal rare zijsprongen naar waar ik wel moest zijn en ook daar ging het bijna mis. Gelukkig stond Petra te zwaaien en te roepen. Maar ik was er alweer voorbij gereden.

We hebben even gezellig koffie en thee gedronken op het terrasje aldaar. En na een tijdje zijn we richting zee gelopen. Ik heb er een paar foto’s gemaakt en je ziet goed dat we er met eb gingen zitten en toen ik wegging om 4 uur, was het vloed en was het water ondertussen dichtbij gekomen. We hebben lekker zitten snacken en zitten praten over van alles, uiteraard veel over onze boeken en hun inhoud. En oh wat hebben we ons vermaakt met die zeer brutale zeemeeuwen, of wat voor meeuwen er ook nog meer waren.

Veel jonkies ook, die een slechte opvoeding krijgen want ma en pa leren ze bedelen bij de mensen. Geef je niks, dan proberen ze je tas te pikken. Ik heb me rot gelachen! Toen ik weg ging bleef Petra nog, maar ik ben flink verbrand. Ik had niet langer moeten blijven zitten. Het is voor het eerst in mijn leven dat ik verbrand ben! Nu begrijp ik wat al die mensen altijd al liepen te mopperen. Het doet inderdaad zeer! Ik werd altijd rood en in de avond was ik dan bruin. Nu heb ik flink pijn gehad en ik ben nog zo rood als een kreeft!

Aan de ene kant dus goed, dat ik gekleed was op het frisse weer dat was voorspeld, anders was ik op nog veel meer plekken verbrand geweest. Nu had ik een bloesje aan met halflange mouwen, dus alleen de onderarmen zijn verbrand, mijn gezicht en mijn onderbenen. Mijn schenen branden als de hel, echt geen verkeerde woordkeuze hoor! Au! Ik kende dit nog niet! Ik heb veel pigment en ik heb er nog nooit last van gehad. Maar nu was ik al heel wat jaartjes niet meer zo in de zon geweest. En met een lekker briesje en de zeelucht, ging het blijkbaar te hard. Ach ja, ik heb het er voor over hoor, het was echt een hele leuke dag!

Ik hoef even niets te doen voor school maar ik kwam toch weer iets tegen, dat er mee te maken had. Vroeger deden ze dingen heel anders blijkbaar, al denk ik niet dat het zo echt gegaan is hoor. Maar volgens het stukje dat ik las, heb je een urinetest waar je veel kwaaltjes door te weten kan komen, zonder dat er ook maar 1 onderzoek bij je gedaan wordt. Je moet alleen het lef hebben om even te gaan wild plassen! Je moet namelijk buiten plassen, het liefst bij een mierenhoop voor een deel van de test. Je zult je afvragen waarom, nou dat is heel simpel. Komen er mieren op af, dan zit er suiker in je urine wat dan weer zoveel wil zeggen als; ‘je hebt diabetes’.

Als je op je voeten plast, als man zijnde dan, dus geen krachtige straal hebt, dan heb je last van je prostaat. Als het ruikt naar een barbecue, dan heb je te hoog cholesterol. Voor de rest is de test eigenlijk ook alleen voor mannen. Want als je dan hem uitschudt en je pols doet zeer, dan heb je artrose. Als je terugkomt en mensen zeggen dat hij nog uit je broek hangt, dan is het duidelijk, je hebt Alzheimer. Best simpel te constateren allemaal zo. Maar eh, ik zou toch maar gewoon naar de dokter gaan hoor, als er wat is.

Grappig zeg, ik kwam van de week iets tegen, de tekst van het liedje ‘you are my Sunshine’, met allemaal zwarte kittens erbij. Dat liedje zong ik altijd voor Sunshine voor hij wegliep en ik heb het nu alweer een paar keer gezongen als ik hem zie. In het begin vol tranen maar nu gaat het wel weer. Ik weet dat Sjoukje haar dierbare Doosje ook altijd verwende met dat liedje, dus ik stuurde het naar haar ook. Gek hè, zoals dat met dat plaatjes samen kwam. Sun lijkt het te herkennen, zoals hij bij wel meer dingen heeft die me eigenlijk onmogelijk lijken, als ik het niet zelf zou zien. Ik vind het allemaal maar bijzonder. Dat blijft zo, elke keer als je erover na denkt.

Soms kan hij me met zo’n broedende blik aankijken en dan vraag ik het me toch weer af; ‘waar ben je geweest in die 4 jaar, wat heb je gedaan?’ Kon hij het me maar vertellen, ik ben er echt zo benieuwd naar. Alleen zal ik er in dit leven geen antwoord op krijgen, ben ik bang. Hij zat in zijn uppie op het balkon zondag, en ik zat hem te bekijken, wat ging hij doen. Hij was de manden aan het bekijken, waar de anderen vaak in liggen. Volgens mij weet hij niet goed wat hij daar mee aan moet. Ik zei heel zachtjes ‘wat denk je nu lieve Sunshine’, toen hij voor zich uit zat te staren. Hij draait zich opeens om en springt op de stoel, die vlak voor het raam staat, en gaat mij aan staan te staren. Ik nam er direct een foto van. Aparte jongen hoor, die Sunshine!

Ik heb zelfs vreemde planten, het zal bij mij horen, denk ik dan maar. Ik had een orchidee, heb een orchidee en die stond prachtig te bloeien en middenin die bloei, gingen opeens de takken uitlopen. Maar heel raar, de takken waar de bloemen al aan hingen en dan ook nog niet een zijscheut, nee ze groeiden gewoon verder. Alsof ze ergens waren gestoord en pauze hadden gehouden en nu weer gewoon door gingen alsof er niets gebeurd was. Ik heb zoiets nog nooit gezien en ik heb toch al vrij lang orchideeën ondertussen. Maar er kwamen allemaal knoppen aan ook en die knoppen zijn nu ook weer grotendeels uitgekomen en de toppen daar zitten er nog een paar, waar het prima mee gaat.

Hij staat nu echt topzwaar van de bloemen te bloeien en het einde is nog niet in zicht. Zo staat de witte orchidee van mijn moeder al echt maanden met een dikke witte pracht te bloeien. Die bloemen zijn groter dan de gemiddelde orchidee. En dan heb ik nog een witte die ook al zo uitbundig bloeit. Mijn spikkel staat ook met een zware tak van de bloemen en er is er eentje aan het uitlopen weer. In de keuken staan er 2 die uitgebloeid zijn. De ene keer haal ik die takken eraf, de andere keer niet. Maar hoe ik het ook doe, en ik ben niet zo’n binnen-planten mens, ze bloeien elke keer weer en elke keer weer zo weelderig. Geen idee hoe ik dat doe, behalve dan dat ik met ze praat. Maar ja, dat moet het wel zijn! Geloof me niet, maar doe het zelf, hou een leuk praatje en meen wat je zegt, en je zal het zelf ook zien!