6. aug, 2020

Burn baby burn...

Maandag was ik ook nog steeds lekker in vakantie modus. Ik moet uitkijken dat ik er niet al te veel aan ga wennen hoor. Ik vind het namelijk ontzettend lekker! Alleen dat heen en weer bootje met hoe de katten onderling zijn! Dat ben ik af en toe wel even beu! Aurora d’r oortje lag weer open, voor het eerst een keertje links. Gek genoeg was ik niet weggeweest en ik heb ook niet horen vechten of krijsen. Heel apart! Zou ze echt zo hard zichzelf krabben? Ik kan het me haast niet voorstellen! Ik blijf het raar vinden, dat ze open ligt en ze geen ruzie hadden. Het zal wel aan mij liggen dat ik dat niet snap.

Mijn scheenbenen deden de hele woensdag nog zeer zeg! En mijn wangen en neus ook. Ik heb mijn bril opgehouden, en heb nu zo’n witte rand ook nog op mijn neus. Nu ben ik verplicht mijn bril te dragen, omdat ik anders glad voor gek loop. Ach ja, ook voor mij is het raadsel verbrand te zijn en hoe dat voelt opgelost. Inderdaad niet leuk! Wat ook niet leuk is, vertel ik van de week nog dat, als mensen me lastig vallen of irriteren, ik ze uit mijn leven verban. De eerste is er al uit. Diezelfde persoon die me steeds van die complottheorie dingen bleef sturen.

Ik had al een aantal keren gezegd daar geen prijs op te stellen. De laatste keer extra nadrukkelijk en gemeld dat hoeveel hij ook zou sturen, ik het never zou lezen en toen kreeg ik een duimpje. Diezelfde persoon, waarvan ik dacht dat het een aardige man was, zie ik in allerlei groepen erg denigrerend doen tegen sommige mensen. Iets waar ik sowieso al heel slecht tegen kan. Ook dat ergerde me dus al. Stuurt hij maandag ijskoud weer iets! Oké klaar mee. Ik stuurde ‘wat is er mis met jou?’ en daar reageerde hij op met dat ik durfde. Ja, als ik elke keer al vraag me niets meer te sturen, uitleg dat ik het toch niet lees en het ook niet op prijs stel, als je daar met een duimpje op reageert maar gewoon door gaat daarmee?

Daar kan ik dan maar 1 conclusie uit trekken, dan doe je het alleen nog maar om mij te ergeren. En dan ben ik er echt klaar mee! Dus ontvriend én geblokkeerd. Zo. Eigen schuld dikke bult. Het zal hem waarschijnlijk een zorg zijn maar mij nog minder. Ik heb die ergernis en iemand die zo doet tegen anderen al zeker niet in mijn leven nodig. Als ik dat al bij mensen heb laten merken, die me heel na staan, dat ik het niet meer pik om als een stuk stront behandeld te worden, dan al helemaal bij een wildvreemde die ik toevallig via Facebook alleen maar heb leren kennen. Weg ermee! Zo, dat moest ik even kwijt. Voel je vrij om mij ook te ontvrienden hoor, mocht ik je niet liggen. Dat ruimt zo lekker op ook.

Als je mijn verhaal, of meer het verhaal van Sunshine en mij bijzonder vond, dan heb ik er nog wel eentje dat nog veel meer bijzonder is! Woensdagochtend heel vroeg, zit ik tv te kijken en ik kijk dan meestal even naar Hart van Nederland. Daarin kwam ook weer zo’n bijzonder ‘verloren kat’ verhaal. Nog veel bijzonderderder dan ons verhaal. Want deze kat was al 13 jaar vermist, ja 13 weer, ma ik weet dat jij Sunshine heb thuis gebracht hoor. En de kat had die mevrouw genomen, omdat ze zoveel verdriet had om haar broer, die aan kanker was overleden. Het was dus haar troostkat. Tot hij opeens verdween in 2007! En nu is het beestje al 16 jaar oud en mensen vonden hem gewoon buiten.

Het lijkt er ook op dat hij al die jaren buiten heeft geleefd. Die mensen belden de dierenambulance en die kwamen even kijken of hij gechipt was. En dat was hij. Als er iemand is, die zich kan voorstellen hoe verbaasd en sprakeloos de vrouw was, toen ze gebeld werd, dan ben ik het wel. Maar het mooiste, of nou ja, heb meest bijzondere dan, moet nog komen. Want de dame heeft nu zelf kanker. Zelf voelt zij, dat hij daarom nu weer terug is in haar leven, zodat hij haar weer kan troosten, net als toen met haar broer. Ik zat te janken hoor, toen zij dat geëmotioneerd zat te vertellen! Dat kan je je wel indenken, lijkt mij!

Wat een verhaal weer zeg! Hij zat ook zo lekker rustig in haar armen. Dat is hier wel even anders gegaan. Maar toch, ik ben nog steeds verwonderd en ook echt gelukkig dat hij er weer is. Al mopper ik elke dag wel een aantal keren, als Sunshine weer de een of andere huisgenoot achterna schiet. Hopelijk gaat dat er een keertje af. Over een paar maanden zullen ze allemaal wel meer gewend zijn en hopelijk gaan dat soort aanvallen dan ook over. Af en toe een akkefietje is normaal, al zijn er hele kattenfamilies die in vrede samen leven. Helaas mag dat bij mij blijkbaar niet. Bijna dan maar, dan ga ik daar wel voor! Hij zoekt me regelmatig op voor een grote kroel en daar geniet ik nog elke keer van en nog elke keer met tranen in mijn ogen. Het is zo ongelofelijk. Hoe zwevend zal die mevrouw zich dan wel niet voelen?!

Dinsdag was dan stranddag en de woensdag ben ik eigenlijk een beetje beroerd geweest van het verbranden. Echt hoor, mijn onderarmen, wreven van mijn voeten en mijn schenen deden gruwelijk zeer. Ik heb een heel potje Vicks Vaporub opgesmeerd! Ik weet namelijk ondertussen uit ervaring, dat als je je gebrand hebt, en het doet zeer, dat een lik Vicks daar enorm bij helpt. Ook nu en bovendien heb ik geen last van muggen gehad. Aan de andere kant, de katten vonden me ook overduidelijk te sterk naar de menthol stinken. Die bleven ook uit de buurt. Maar zelfs lopen deed zeer en ik kon geen schoeisel aan mijn zielige voetsies velen.

Ik ben dan ook blij dat dit nu wat minder is vandaag. Jeetje zeg, dat was even heftig. Ik heb dat echt nog nooit gehad zo! Ook mijn voorhoofd en neus deden zeer en ik was verplicht, als ik naar buiten had gegaan dan, om een bril te dragen. Ik heb namelijk een rare rooie kop maar met een witte streep over mijn neus en een stukje wang, omdat ik mijn bril op had. Het was ook zo lekker aan het strand, je merkte het helemaal niet. Pas vlak voor ik weg ging, zat ik mijn linker scheenbeen steeds in te graven, omdat ik het voelde prikken. Nou dat is nog wel even heftiger geworden zeg, gisteren. Vandaag gelukkig een stuk minder al voel ik het zo strak staan, dat het af en toe lijkt te scheuren. Morgen zal dat ook wel minder zijn. Het is vandaag ermee uit te houden en ik ga mooi niet de zon in. Eerst even de pijn weg. Komt wel goed, straks flink vervellen en dan gaat het wel weer.