10. aug, 2020

Ik wil ook een masker, met dat vervellen!

Ik zie er ondertussen niet meer uit. Ja, ja, ik ben al oud, al bedoel ik dat niet. Ik ben ook aan het vervellen! Jeetje zeg, hele lappen trek ik zo van mijn voorhoofd af. Een talent waarvan ik het vermoeden niet had! Ook mijn neus moest er al aan geloven. Mijn scheenbenen voelen spekglad en strak aan. Dat zit er nog aan te komen. Gek genoeg zijn die nog steeds rood om te zien, alsof ik nog erg verbrand ben, dat is ook een nieuwe. Het jeuken is al begonnen. Een veeg teken dat het vervellen eraan zit te komen, ben ik wel achter. Eronder zit glad en kwetsbaar nieuwe huid, dat voelt in elk geval zo. Misschien helemaal zo verkeerd niet, dat ouwe velletje eraf. Volgende week naaktstrand! Nou echt niet hoor, maar ik moest er zelf om lachen.

Ik ben door iemand attent gemaakt op de schilderijen van Frederic Remmington, omdat die zo mooi paarden schilderde. Nou niet alleen paarden maar alles van het wilde westen, waar in mijn jeugd zoveel series en films over waren. Ik vind zijn schilderijen echt prachtig en heb er eentje gebrand op een houten snijplank. Best lastig om te doen, de lucht heb ik geschilderd want dat vond ik mooier, een soort combi is het nu geworden. In mijn jonge dagen speelden we altijd cowboy en indiaan en niemand die dit racistisch vond. Gek is dat hè, hoe de dingen veranderen. Niet slecht hoor, niet alles tenminste, sommige dingen gaan mij echt wel te ver. Maar andere dingen zijn weer broodnodig dat het veranderd wordt. En die rare tijd waar we inzitten, dat is gewoon de pijn van de weeën, en daarna komt er een nieuwe baby, een nieuw tijdperk. We gaan allemaal, geen ziel uitgezonderd, een stapje hoger in bewustzijn. Daar gaan dan zulke perioden aan vooraf.

Ik ben het zeker niet eens met alles waar het kabinet mee komt. De regering kan zoveel zeggen. Maar ik kan me er gewoon echt niet druk om maken. Toch is het soms nodig om iemand te blokkeren, om een Facebook vriendschap te beëindigen omdat die persoon maar door blijft drammen. Dat is anders dan wat mij overkwam, door iemand te worden geblokt die echt al jaren je ‘zogenaamde’ goeie vriendin is. Zonder iets te zeggen trouwens, alsof ik een stuk stront ben waar je niets mee hebt. Terugkijkend op hoe ze me behandelde, was ik dat blijkbaar ook in haar ogen. Ik zou zoiets in elk geval nooit gedaan hebben. Zelfs bij deze onbenullige facebookvriendschap, heb ik dat niet zomaar gedaan.

Nee, ik heb een aantal keren, best wel vaak trouwens, gevraagd om mij niets meer te sturen. Geen reactie daarop maar wel steeds nieuwe dingen. En ondertussen zie je zo’n iemand heel denigrerend tegen anderen doen en er dingen bij halen, die nergens op slaan met een heel raar soort taalgebruik tegen die mensen. Het krijgen van die dingen, waar ik toch niet naar keek, ging me irriteren omdat ik vroeg mij dat niet meer te sturen. Dit zei ik nu nog eens en zei er gelijk bij, dat ik never ever zou lezen wat hij me stuurde. Ik kreeg een duimpje omhoog en ik was al blij, hij snapt het eindelijk!

Als je dan toch wéér dingen gaat sturen, dan doe je dit om mijn ergernis boven te laten komen. En dan ben ik klaar met je. Daar ging dus nog een heel proces aan vooraf, zelfs dan vind ik het belangrijk dat je dat niet zomaar doet. Dat heet respect voor anderen. Die ‘vriendin’ kan daar nog wat van leren, maar helaas, die moet nog wat leventjes terug daarvoor. En dat geeft niet, alleen zo jammer dat ze het verhaal zo omdraait. Ook dat is aan haar. Ik kan mezelf nog altijd recht aankijken in de spiegel. Zou zij dat ook kunnen?

Wat ik helemaal erg vind, is van die mensen, die zeggen dat corona maar een griepje is. Durf dat eens te zeggen tegen die mensen die hun halve familie erdoor hebben moeten begraven. Sorry hoor, dat kan je gewoon echt niet maken. En ik heb het zelf gehad en ik durf je met de hand op mijn hart te zeggen, nee, dit was echt niet zomaar een griepje. Ik vind het erg onbewust als je zo denkt. En ik vind het ook asociaal als je je niet aan de regels wilt houden om besmettingen te voorkomen. Want al doe je dat niet eens voor jezelf, toon wat respect naar anderen die als de dood zijn om het te krijgen. Mij interesseerde dat niet, ga ik dan is het mijn tijd. Maar als er van mij gevraagd wordt om een mondkapje op te doen, dan doe ik dat. Zo simpel is dat. Ik kwam daarover bij iemand op Facebook een mooi stukje tegen.

Mocht ik een masker in het openbaar moeten of willen dragen, dan wil ik dat je dit weet: Ik ben genoeg opgeleid om te weten dat ik asymptomatisch kan zijn en nog steeds het virus kan door geven. Nee, ik leef niet in "angst" voor het virus. Ik wil gewoon deel uitmaken van de oplossing, geen onderdeel zijn van het probleem. Ik heb niet het gevoel dat de overheid mij beheerst. Ik heb het gevoel dat ik, als volwassene, een bijdrage kan leveren aan de samenleving. De wereld draait niet om mij. Het draait niet allemaal om mij maar om ons! Als we allemaal konden leven met aandacht voor andere mensen, zou deze wereld een veel betere plek zijn.

Het dragen van een masker maakt me niet zwak, angstig, dom of zelfs "beheerst". Het maakt me attent. Als je denkt aan hoe je er met masker uit ziet, hoe oncomfortabel het is, of wat anderen over je denken, stel je dan eens voor dat iemand die dicht bij je staat - een kind, een vader, een moeder, grootouder, een tante of een oom - aan een beademingsapparaat is gekoppeld, maar desondanks stikt, alleen, zonder jou of een ander familielid aan bed. Vraag jezelf af of je iets had kunnen doen. Was het dan het risico waard? Masker dragen is niet politiek. Het is een uitdrukking van gezond verstand als hierom wordt gevraagd.

Ik kan me daar volledig in vinden. Zoals mensen denken dat we over de gehele wereld worden benadeeld en voor de gek worden gehouden. Gebeuren dat soort dingen? Ja zeker wel! Alleen al hoe onze scholen zijn, hoe ze ons hebben laten leren, is al iets dat niet klopt. Allemaal op een rijtje zitten in de klas, zo hoort het niet. Kinderen zouden erop uit moeten trekken en buiten dingen zien en leren. Dat gaat ooit wel komen, alleen dat duurt nog even. Dat zo klassikaal leren, is ook zo ingericht, om ons klein te houden. Maar dat lost vanzelf ooit wel op. Daar hoef je anderen geen virus voor te laten krijgen. Bovendien daarboven weten ze heus wel hoe en wat.

Sommige dingen zullen we door moeten, zoals ik vertelde over dat oorzaak en gevolg. Ik kan mezelf altijd erg inleven in hoe een ander zich voelt. Maar ik kan daar ook bij denken, ja, heel zielig en ik voel mee, maar het is en blijft eigen oorzaak en gevolg. En dat is goed om door te maken, want dan is het weg, betaald. Bovendien, ieder zijn pad en ieder zijn mening, dat mag ook. Want niet iedereen is even ver en daardoor zijn die verschillen gewoon. En dan zeg ik niet dat de een dan beter is dan de ander. Maar ongeacht wat je mening ook is, al staat die lijnrecht tegenover iemand, blijf elkaar gewoon behandelen met respect.

Dat is zo’n kleine moeite en dat is zo dan nog het enige wat je voor elkaar kunt doen. Het met elkaar eens worden zal je dan echt niet, elkaar blijven respecteren kan in geen enkele situatie kwaad. Dus sta erboven, aan welke kant je ook staat. Maak je niet druk, dat is iemands mening. Maar blijf wel normaal doen en laat een ieder in zijn waarde. Dan zou het er al een heel stuk anders uitzien.