16. aug, 2020

Help een dromer door de zomer

Nou eh, moest ik nodig zeggen, als die bezorger maar even mee helpt. Ik had de meest asociale die ze bij DPD in dienst hebben, volgens mij! Het was een zij trouwens en die wist niet hoe snel ze weer weg moest rijden. Ze riep door de intercom dat ze 2 pakjes had en dat ik even naar beneden moest komen. Ik, de goedheid zelve natuurlijk, nam een ijskoud flesje water voor haar mee. Wat ik de dag ervoor al bemerkte, mijn deur gaat niet meer open als ik op het knopje druk. Dus donderdag maar even naar WSR bellen, want in die hitte elke keer 3 verdiepingen naar beneden om even open te doen, nee, daar heb ik niet zo’n trek in bij rond de 40 graden. Als jullie het niet erg vinden hoor!

Enniewee, ik naar beneden en tot mijn grote verbazing hoor ik, als ik halverwege de trap ben, die bus weer weg rijden! Heeft ze de pakketten gewoon zo voor de deur gekwakt. De dozen nog kapot ook. In die ene zaten 8 zakken kattengrit van 5 liter per zak, ja dat weegt wel wat. Zou ze zo bang zijn geweest dat ik zou vragen of ze me wilde helpen, dat ze het op een rennen heeft gezet? Wezenloos happie zuurkool zeg! Zo ga je toch niet met mensen om? Daarom heb ik zo’n hekel aan DPD, daar is altijd wel iets mee. Niet mijn favoriete vervoerder.

Net zoals ik eerst mails kreeg met de 13e en ze dan opeens een dag eerder komen. Sorry hoor, zo hoort dat niet te werken. In elk geval, in de gang was het zo rond de 40 graden. Ik heb die doos moeten uitpakken, en al die zakken grit 1 voor 1 naar boven gebracht, ik kon er 2 in elke hand dragen, wel zwaar maar het ging nog. En dat was dus al 2 x lopen, 3 hoog in die hitte. Daarna nog de andere doos, kleiner maar ook niet licht met al die blikjes erin. Toen ik alles boven had, heb ik het maar direct in de gang gezet maar mijn hart klopte als een razende. Dit voelde niet echt goed.

Ik ben met het flesje koude water, dat ik ook weer mee naar boven moest nemen, zo op de bank geploft, voor de ene ventilator en heb gedronken als iemand die al weken in de woestijn loopt. Daarna heb ik het flesje gebruikt om mijn oren, nek en polsen te koelen en heel langzaam ging mijn hartje weer het normale ritme aannemen. Ik ben geen lentekuiken meer en bovendien heb ik astma en overgewicht. Maar ik deed het toch maar even in ene keer. Nou ja, in 3 keer als die trappen heen en weer. Ik geef het je op je gezonde 20e al te doen, zo heet als het nu was.

Wat een vuile trut zeg! Ik heb dan maar 1 ding te zeggen, die keer dat ze echt een keertje hulp nodig zal hebben, krijgt ze het niet. Daar komt ze dan vanzelf wel achter. Nee, dat weet ze niet waarom dat komt, maar dat maakt mij niet uit. Ik weet dat ze er  niet onderuit zal komen. En dat stelt mij dan altijd een soort van gerust. Ik hoef me er niet druk om te maken. Ik heb nu mijn gal gespuugd, en klaar. Let it gooooo, oooh lekker Elsa in de sneeuw! Nou ja, dat ijskoude water was ook heerlijk! En de volgende dag, heb ik ze een slechte beoordeling gegeven. Want ik vond het echt aso, zoals het ging. We hebben het allemaal warm en het is smerig heet maar blijf wel menselijk!

Donderdag heb ik Woonstad maar gebeld, want ja, met die hitte al helemaal maar elke keer als ik een pakketje krijg, en dat is vaak, helemaal naar beneden rennen als je 3 hoog woont… Nou nee, daar pas ik voor. Alleen zal ik nog wel even moeten. Ik ben de enige die een melding ervan doorgeeft dus de rest van de buren zal het probleem niet hebben. De dame aan de telefoon was aardig genoeg maar er was niet eerder plek dan de 27e augustus! Pardon?! Ik vroeg of ik er dan niet tussen kon worden gepropt als er iets of iemand uitviel.

Hierop kreeg ik het nummer van de taak, en het telefoonnummer van Muddebouw, de aannemer. Die kan ik dan maandag even bellen en dan kunnen ze dat misschien even regelen of het noteren en dan later nog contact met me opnemen. Maandag is dat 1 van de eerste dingen die ik doe, zodra er gebeld kan worden. Dat is toch niet te doen?! Ik mag al blij zijn dat ik niet op de 5e verdieping woon zeg! Kijk, en dan krijg je een urgentie voor een flatwoning zonder lift, op je 58e. Dat gaat nog wel lukken hoor, voor een jaartje of zoveel. Maar eh, eerlijk, zie jij een mens van boven de 70 met zware boodschappen naar de 3e verdieping lopen, zonder lift? Ik niet! Dus eh, tijd voor dat beneden huis hoor.

Had ik nou maar vast dat diploma en die baan, zodat je dan ook nog actief kunt gaan zoeken. Maar nu hang je een beetje tussen wal en schip en hoop je dat het niet gaat klotsen. Ja, mijn oksels ja, die klotsen als een gek! Man wat is het heet. Ik schrijf dit op de 13e, rond half vijf, als de luchtdruk zo hoog is, dat je de lucht bijna kunt snijden. Bah wat vies. De cits zijn echt al dagen out. Ik moet zeggen, en dat is niet aardig maar eh, dat was dan wel weer even fijn. Want ze vinden het allemaal te warm om stennis te maken. Het filmpje dat ik van Sunshine op Facebook heb gezet, hoe hij speelt, zegt meer dan genoeg!

Ik heb me rot gelachen. En ik doe alles voor ze, alleen het zijn katten hè, en die zijn eigenwijs. Ik heb een aantal van die grote 2 liter flessen met water ingevroren. En die liggen tussen grote handdoeken. De koelmatten liggen er ook maar daar gaat haast nooit een kat op liggen. En die grote handdoeken, die liggen er nu ook voor Jan Joker. Echt hoor, daar doe je dan zo je best voor! Ze gaan er in de buurt liggen, dat dan weer wel.

Een jaar geleden was ik net een week bezig met mijn stage. Die eerste nacht lag ik te huilen van de pijn in mijn voeten. Maar die 13e was ik gelukkig vrij want op de 13e ging mijn broer trouwen met zijn partner van vele jaren San. En daar was ik bij als getuige. Dat ze het 1e jaar gehaald hebben, kijk ik niet van op. Die zijn al zo lang samen! Ik heb ze een appje met felicitatie gestuurd, toch wel leuk altijd. Dus bij deze ook nog van harte Ben & San, op naar de 12,5 voor een groot feest! Dat halen jullie toch wel! Ik moet zeggen, dat ik de temperatuur toen een stuk lekkerder vond. Maar ja, daar moest mijn moeder toch echt even bij zijn! Maar daar hadden we al op gerekend!