25. aug, 2020

Wat kunnen sommige telefoontjes toch leuk zijn!

Zegt een man tegen zijn vrouw: "God, wat was ik een stommeling toen ik jou trouwde!! " Waarop zij reageert: "Ja, oké, maar toen was ik verliefd en daarom wilde ik dat gewoon niet zien...." Ja, ik moest daar zelf weer om lachen, het was een herinnering op Facebook van 10 jaar geleden. Toen ging het dus blijkbaar niet al te veel beter met me. Ik ben nog steeds even flauw. Daarom nemen sommige mensen mij met een korreltje zou en dat is nou weer net niet de bedoeling. Want ik heb echt wel wat te zeggen hoor.

Vorige week kreeg ik een berichtje via Messenger een berichtje van een collega van vroeger. In mijn eerste baan na de geboorte van mijn dochter, kwam ik te werken in het Boumanhuis, in de verslavingskliniek op de Pieter Postlaan. Die zit daar nu niet meer maar ik heb er altijd met plezier gewerkt. Toen ik begon was Marij net met vakantie dus het duurde even voor ik haar ontmoette. Maar vanaf dat moment hadden we direct een hele leuk klik. En zo werd ze eigenlijk veel meer dan een collega en kwamen we ook privé bij elkaar over de vloer. We werden best goede vriendinnen.

Vooral toen haar echtgenoot en mijn echtgenoot een leuke klik met elkaar bleken te hebben, werd het helemaal leuk. Omdat er toen opeens heel veel tegelijk gebeurde in mijn leven, ik stopte met werken daar, ik ging bij mijn echtgenoot weg, nadat net mijn 13-jarige dochter was weggelopen en was gaan samenwonen met iemand van 22. De relatie die ik toen aanging bleek erg explosief en toxisch te zijn, nadat hij me zo gemanoeuvreerd had dat ik met niemand contact meer had. Met haar dus ook niet meer, met niemand meer van toen, zelfs mijn eigen familie niet. En ik zat daar 8 jaar lang aan vast tot ik weer vrij was en nog iets later weer terug naar Nederland kwam.

Ook bij haar was er uiteraard van alles gebeurd, maar daar kon ik niet meer bij zijn. Iets dat ik altijd heel erg vond, omdat het voelde alsof ik haar had laten stikken. Nog niet eens zo heel lang geleden kwam ik haar hier weer tegen op Facebook en ik voegde haar toe als Facebookvriend. Ik zei dat we eens een keertje ‘een bakkie moesten doen’ om herinneringen op te halen en zij zei dat ze dat ook leuk zou vinden. Toch durfde ik niet goed die stap te zetten want ja, ik had haar toen toch echt wel laten zitten zomaar opeens. Maar af en toe liken we zo eens wat van elkaar. En laatst had ze me iets gestuurd, wat ik zo lief vond, over moederschap ging dat. En nog wat dingen, waarvan ik voelde, dat die oude band er nog best wel zat.

En dus vorige week opeens een berichtje, of ze mijn telefoonnummer mocht, want dan kon ze even bellen. Of ik kon haar ook bellen, als ik dat fijner vond. Ik stuurde direct mijn telefoonnummer natuurlijk. Ik heet nog net geen Aagje, want nieuwsgierig ben ik zeker wel. En direct al ging mijn telefoon. Nou, het was net of al die jaren er helemaal niet tussen hadden gezeten! Ze klonk nog hetzelfde ook. Voor we het wisten was het al bijna middernacht. Maar ja, we hadden ook zo’n beetje 25 jaar bijna bij te kletsen. Dat is niet gelukt hoor maar we hebben een beginnetje gemaakt.

Haar man en mijn ex man hebben het volgens mij nu boven erg naar hun zin, dat moet bijna wel! Die zijn allebei niet meer aan deze kant van de sluier ondertussen. Al hun favoriete artiesten zijn er ondertussen ook, dus dat zit wel goed. Marij heeft net als ik katten, al overdrijf ik het gewoon met die 5. Tot mijn verdediging, het was niet de bedoeling maar ik heb er geen spijt van hoor. Mijn portemonnee wel af en toe, maar dat komt door die dure snoepjes. We hebben het echt over van alles en nog wat gehad. Ook over ons werk van toen, en wie er daarvan nu nog steeds daar werken.

Want waar ze me over belde, is dat ze met een soort van vervroegd pensioen gaat. En dan krijgt ze een etentje aangeboden en daar mag ze een aantal mensen voor uitnodigen. En toen zei ze, dat ze dacht ‘laat ik mijn allereerste leuke collega hier ook voor uitnodigen’ en dat vond ik echt hartstikke leuk om te horen. Lief ook dat ze zo nog over me denkt! Heb ik toch misschien wel iets goed gedaan in mijn leven.

Wanneer het etentje is, ga ik er ietsje vroeger heen, zodat ik even bij haar thuis een kijkje kan nemen. Dat lijkt me hartstikke leuk. Ik denk dat we elkaar nog heel veel te vertellen hebben. Dat bleek wel uit dat enorm lange telefoontje! Normaal lag ik allang te slapen, toen we ophingen, zo laat was het al! Maar ik hing wel op met een heel fijn en happy gevoel. En dan ga je zelf nog even terug zitten denken. Een hele poos geleden had ik de foto’s van ons, werkend in het Boumanhuis al geplaatst maar dat doe ik gewoon weer!

Oh ook nog zo apart. Want het heet al lang het Boumanhuis niet meer, Bouman Verslavingszorg Zuid Holland Zuid was het eigenlijk. Dat werd Antes, daar werden ze door overgenomen. En dat was die ene apotheek in Den Haag, waar ik toen solliciteerde naar een stageplaats. Ik twijfelde toen nog, ga ik naar Vlaardingen of ga ik naar Den Haag. En weer bevestiging dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Want Antes is nu weer overgenomen door Parnassia, de Parnassia groep, die heel veel medische instanties blijken over te nemen. En die apotheek? Die is weg! Het is namelijk ook de reden dat zij een aantal jaren eerder stopt met werken, want daardoor is haar afdeling ook boventallig verklaard en moeten zij en haar collega’s weg. Had ik dus toch weer op zoek gemoeten naar een ander stage adres, iets wat niet gunstig is.

Haar voordeel is dat ze daar nu met een soort van vervroegd pensioen gaat. De 2 jaar WW, waar ik ook in zit, helpen haar erdoor tot haar pensioendatum. Ik kreeg een mailtje, of bericht dat ik een mailtje had in mijn werkmap. Dat ik over 7 maanden geen WW meer krijg, en hoe ik dan bijstand aan moet vragen, als ik daar recht op heb. Oh jeetje zeg, ik hoop toch echt dat ik een baan heb voor die tijd! Ik heb tot februari en ja, er is mij een baan gegarandeerd maar hoe gaat dat werken? Daar moet ik ook nog eens even over mailen. Dat zoek ik nog wel uit voor die tijd. Ondertussen heb ik toch maar weer een leuk etentje in het verschiet.

Verder ben ik erg productief geweest. Ik heb een fles gemaakt, en een bijbehorende pot. Ook heb ik een vaas gemaakt, die ik in een soort opdracht had. Ik had nog wat verf over en daarmee heb ik een paar dingen voor mezelf opgekalefaterd, zoals een lantaren, een pot en een doosje. Ook had ik nog een opdracht, voor een sigarettendoosje en die is ook af. Eigenlijk is alles dus af nu. Maar nu kan ik me dan weer gaan storten op een mooi cadeau dat ik dan mee kan nemen naar het etentje. De rest is nu klaar, en ik heb weer eens wat moeilijks uitgezocht. Als het lukt wordt het prachtig maar dat is nog even afwachten! Komt ook vast wel goed. Als de cadeaus zijn gegeven, kan ik ze pas plaatsen natuurlijk. Nog even geduld!