10. sep, 2020

Mooie woorden, mooie boeken...

Hee, jij, ja jij, wist je dit al? Op dit moment zijn er Tibetaans boeddhistische monniken in een tempel in de Himalaya die eindeloos mantra's reciteren voor het beëindigen van je lijden en voor het bloeien van je geluk. Iemand die je nog niet hebt ontmoet, droomt er al van om je te aanbidden. Iemand is een boek aan het schrijven dat jij in de komende twee jaar zult lezen en dat jouw kijk op het leven zal veranderen. De nonnen in de Alpen zijn in een eindeloze wake, biddend dat de Heilige Geest de harten van al Gods kinderen verlicht. Een boer kijkt naar zijn biologische gewassen en fluistert "voed ze".

Iemand wil je kussen, vasthouden, thee voor je zetten. Iemand is bereid je geld te lenen, wil weten wat je favoriete eten is en je trakteren op een film.  Iemand in jouw baan heeft je iets ontzettend waardevols te bieden - gratis. Er wordt dit jaar iets uitgevonden dat de manier waarop jouw generatie leeft, communiceert, geneest en doorgaat, zal veranderen. Het volgende geweldige nummer wordt gerepeteerd.

Duizenden mensen volgen momenteel yogalessen opzettelijk om licht uit hun hartchakra's te sturen en het om de aarde te wikkelen. Miljoenen kinderen gaan ervan uit dat alles geweldig is en altijd zo zal zijn. Mensen hebben nu diepe pijn, en over een paar maanden zullen ze het zo goed doen als nooit tevoren. Van waar ze nu zijn, kunnen ze het gewoon nog niet zien. Iemand die hunkert naar een partnerschap, erkenning, komst, krijgt precies wat hij/zij wil - en zelfs meer. En omdat dat geschenk zo fantastisch zal zijn in zijn bereik en zoetheid, zal het op magische wijze hun herinnering aan angstig verlangen veranderen en het allemaal "het wachten waard" maken.

Iemand heeft onlangs hun vreugdevolle, oprechte aard opengebroken omdat ze het harde werk hebben gedaan om jaren van onderdrukking van hun psyche af te slepen - deze lichtgevende juju zweeft in de ether en is voor jou toegankelijk. Iemand, zojuist in deze seconde, wenste in alle ernst wereldvrede. Een ambtenaar zorgt ervoor dat je jouw post ontvangt en dat jouw vuilnis wordt opgehaald, dat de treinen op tijd rijden en dat je over het algemeen veilig bent. Iemand wijdt zijn dagen aan het beschermen van jouw burgerlijke vrijheden en schoon drinkwater. Iemand herwint zijn gezond verstand. Iemand komt terug uit de dood. Iemand vergeeft oprecht het schijnbaar onvergeeflijke. Iemand geneest het ongeneeslijke. U. Jij. Ik. Sommigen. Eén. Nu. ~ Danielle LaPorte via Mary Standing Otter

Dat hier de rillingen van over mijn rug liepen, mag duidelijk zijn. Ik werd zo geraakt door dit stukje moois, dat ik niet anders kon dan het delen met wie het hier lezen mag. En als je wilt, kopieer je het maar en deel je het verder. Ik denk dat de meesten van ons dit wel zouden willen weten. Want het zijn allemaal feiten, geen verzinsels. Als het goed is, dan kan je dat voelen. Doordat je bijvoorbeeld kippenvel krijgt, of rillingen over je rug, zoals ik net kreeg toen ik het las. Het was een Engelse tekst, die ik vertaald heb, al blijf ik in het Engels de woorden altijd mooier vinden. Geen idee waarom maar dat vind ik zo. Bij mij is iets ‘vinden’ dus eigenlijk het ‘voelen’, alleen klinkt dat zo vreemd, nu nog wel dan.

Dat is trouwens vaker zo. Als je iets leest, vaak iets wat met het leven hierna, of de kosmos te maken heeft, dat het je kan raken. Dat je het niet alleen leest maar ook voelt. Het raakt je ziel, als het ware. Dat betekent dus niet dat je iets aan het leren bent, of leert kennen. Juist niet! Het betekent dat je je iets aan het herinneren bent, dat je altijd al hebt geweten. Iets wat je op zielsniveau al wist. Het moest alleen weer even getriggerd worden, het moest alleen nog even naar de oppervlakte komen. Je moest er weer voor ontwaken, en dat had een zetje nodig. Maar het is een mooie en zachte ontwaking.

Dat had ik met de boeken van Jozef Rulof. Miranda, een hele lieve vriendin, had me al een aantal keer gezegd dat die boeken vast iets voor mij zouden zijn. Maar ik was met hele andere dingen bezig en had zoiets van ‘ja ja, dat zal wel’. Toch kwam er voor mij een moment, dat ik daar opeens weer aan werd herinnerd door iemand die zei, oh dat wil ik ook wel weten. Ik dus vragen aan Miranda, hoe die man ook alweer heette. Oh ja, Jozef Rulof en zijn boeken staan gratis te downloaden op de officiële Rulof site (zie hier ook bij sites of klik hier  ). Die avond ging ik naar die site toe, online uiteraard. En ik begon te lezen en ik kon niet meer stoppen.

Elke vrije seconde die ik ook maar had, las ik in dat 1e boek. En elke keer kwamen er stukken in voor, dat de tranen over mijn gezicht liepen. Ik herkende alles! Ook werd er enorm veel bevestigd aan dingen die ik altijd al ‘wist’ maar niets mee kon. Dingen waarbij ik dan zelf dacht; ‘ja dag, waar haal je dat dan vandaan? Kan je dat bewijzen, of verifiëren?’ En nee, dat kon ik niet. Maar het waren dingen die ik soms al als klein kind wist. Dat ik dan zei, 6 jaar oud, tegen mij moeder, ‘ja maar we komen elke keer weer terug hoor’. Ik wist 100% zeker dat reïncarnatie bestaat, toen al. Ja mijn moeder zei dan wel dat ik een rare was.

Uiteindelijk hou je je mond maar, want ze geloven je toch niet. Dat neemt alleen niet weg, dat die kennis er toch bleef zitten. Kennis is kennis, dat zit van binnen en kan je niet zomaar deleten. En dan lees je zo’n boek en alles wat je voelde dat klopte, wordt bevestigd. Daar kwamen die tranen vandaan! Dat was mijn totale ontwaking. Anita Moorjani, die onder andere het prachtige boek ‘Dying to be’ me schreef vertelde dat eens zo mooi, dat ik het nooit meer ben vergeten. Het is alsof je door een grote ruimte kruipt, in het pikkedonker. Niets kan je zien, en omdat er geen enkel atoompje licht binnen komt, ook niet als je ogen gewend zijn. Het blijft donker. Je kan voelen dat er veel is, je kan dingen betasten maar echt weten wat het is en hoe het eruit ziet, nee, dat lukt niet.

En dan opeens, doet iemand het licht aan! Je bent even verblind maar als je ogen gaan wennen, zie je dat je in een schatkamer bent. De prachtige kristallen kroonluchter werpt zijn licht over al het fraais dat zich in de kamer bevindt. En je ziet schitterende juwelen, fraaie meubels en kostbare stoffen. Nou ja, je ziet alles wat jij mooi vindt. En dan opeens, poef, gaat het licht weer uit. En weet je, het mooie is, je hebt het al gezien, je kunt het niet meer ‘niet’ zien! Dus ondanks het duister waar je zit, herinner je je alles nog.

Dat vond ik zo mooi omschreven door haar, dat het altijd is blijven hangen. Misschien zodat ik haar woorden nu kan gebruiken om het hier uit te leggen, wie weet. En dat wat er al zat, wat er al was, kon ik opeens zien, kreeg ik opeens bevestigd. En dat eerste boek, was nog maar het begin. En nu zijn we al 6 jaar verder en ik lees ze nog steeds. Want elke keer weer, lijken er weer andere dingen te landen. Dingen waar je die 1e of 2e of 3e keer overheen las, omdat je er toen nog niet aan toe was, komen tevoorschijn zodra je er klaar voor bent. Ik heb een donkerbruin vermoeden, dat je deze boeken wel 100 keer kan lezen en dan nog lees je weer nieuwe dingen. Zo zijn ze gewoon geschreven, uit het licht zelf komen ze en dat kan je merken…