5. okt, 2020

Zoveel te doen, ik heb nog zoveel te doen...

Goh, wat heb ik op deze datum al geregeld, vraag ik me dik een week van te voren af. Heb ik al een vloer uitgezocht en een datum afgesproken wanneer ze die komen leggen? Zijn alle muren al gesausd in het nieuwe huis? Wat moet ik allemaal nog regelen? Op maandagen heb ik natuurlijk school maar ik zal met José afspreken, dat zij me door zal geven, als hij echt iets belangrijks zegt. Ik moet er wel zogenaamd bij zijn natuurlijk. Dus log ik braaf in op mijn laptoppie, en ga ik naar de online les maar zodra dat zo aan de gang is, ga ik hier beneden aan de slag met inpakken.

Ik had het van de week al over tassen. Dan zijn er vast mensen die denken, ik weet het wel zeker, wat wil ze nou met tassen?! Maar beste mensen, al die trappen hier, met van die grote en over zware dozen af lopen, is levensgevaarlijk. En als ik de boel die ik zelf wil overbrengen, in tassen doe, dan vul ik die zo, dat ik ze nog kan tillen. Ik barst van de boeken bijvoorbeeld. Ik heb geleerd dat je die überhaupt niet in 1 doos moet doen. Dan til je je een breuk. Maar ik doe ze gewoon per schrijver in een tas. Ik vind een volle boekenkast leuk staan, maar eigenlijk heb ik alleen nog maar mijn Rulof boeken nodig. Toch neem ik wel al mijn boeken mee, want ik ben gek op boeken.

Boven en de zolders doe ik op andere dagen en mijn schoonzus komt ook helpen. Dan gaan we gewoon een paar keer heen en weer. Tot de vloer is gelegd, kunnen we heel veel stouwen in die enorme badkamer. Daar ligt uiteraard een tegelvloer, en daar hoeven ze het niet te leggen. Voor je het weet, heb ik al veel over. En als het goed is, heb ik het afgelopen weekend ook al mijn muren al gesaust. Wie weet komen ze morgen al de vloer leggen? Daarna kunnen we zelfs alles op de plek neer zetten, waar het uitgepakt moet worden.

Zodra alles getekend is en ik de sleutel heb, kan ik ook alles gaan bestellen wat bezorgd kan worden. Hopelijk kan ik het zo regelen, dat of ik, of Sandra of Ben er kan zijn. Dat is wel zo fijn! Oh ik ben zo benieuwd hoe ik het allemaal ga redden! Hoe ik die 2e examenopdracht moet maken, hangt een klein beetje af, van wat de apotheker me komende vrijdag zal vertellen. Het gaat namelijk over RI&E zoals ze dat zeggen, dat betekent Risico Inventarisatie en Evaluatie. En dan moet ik wel een onderzoek in kunnen zien, dat zij al gehad hebben. De eerste heb ik al praktisch af. Dat harde werken van vorige week, was zeker aangestuurd, want ik begreep het zelf al niet waarom ik zo gedreven was. Nu wel, het was nodig. Er wordt voor me gezorgd hoor.

Oh ik zie er zo naar uit, om straks alles te zien staan. De nieuwe dingen en ouwe nieuwe dingen en mijn oude spulletjes. Alles zal anders worden, alles weer lekker fris en schoon. Het enige dat me een beetje zorgen geeft, is hoe ik de verhuizing moet doen met de cits. Want oké, ze op de slaapkamer met zijn vijven? Uitdaging! Zitten ze daar eenmaal met de deur dicht, mag je hopen dat ze elkaar niet afmaken. Ik kan er moeilijk bij blijven zitten, want ik zal de verhuizing aan moeten sturen. Tenminste, dat lijkt mij wel handig. Op de offerte gaven ze al aan, te denken het in 2 x te moeten doen. Als dat zo is, dan ga ik ze in elk geval, of het nou in 1 of 2 x is, zodra de laatste hier de deur uit is met de spullen die mee moeten, dan laat ik ze toch wel even die kamer uit hoor. Ik denk zelfs even de kattenreismanden beneden brengen, dat is misschien ook wel zo handig. Dan zorgen dat de deuren boven dicht zijn. Dat scheelt al ruimtes waar je niet achter een kat aan moet hollen.

Wat zullen ze het raar vinden, in een leeg huis, met alleen nog een bak brokjes, een bak en die reismanden. Wat zal er door die kattenkoppies heen gaan? Kon ik er maar heel even inkijken. Ik denk dat ik, ondanks dat er nog minstens 1 auto mee moet om ze te halen, alleen naar binnen moet gaan. Misschien kan ik ze met de snoepjes lokken of zo? Als iemand tips heeft, ik hoor het graag hoor. Maar ze zijn alle vijf behoorlijk onwillig om in een reismand te gaan, want dat betekent toch dat ze naar de dierenarts gaan voor een paar.

En Sunshine is natuurlijk pas zo van straat geplukt. Die heeft daar misschien wel een trauma van? Oh daar zie ik toch wel tegenop hoor. Meer dan die hele verhuizing. Toch, ik vind het ook niet leuk meer, dat ik enorm merk hoeveel ouder ik ben geworden, lichamelijk dan, in die laatste bijna 15 jaar dat ik hier woon. Ik had vrijdag stage, zaterdag inpakken en zondag ging ik ook al vroeg naar boven. Trap op, trap af, slaapkamer in en zijkamer uit, heen en weer, met zware tassen of dozen of boxen. En toen ik echt ff moest uitblazen, ging ik de trap af en voelde ik dat mijn knieën vreselijk zeer deden als ik ze moest buigen. Nou ja zeg! Nu al? Dat belooft wat en dat is niet veel goeds. Ik zal toch door moeten hoor! Kappen met die knieën!

Volgens mij heb ik op zondagmiddag, al het hele bedrag uit zitten geven, wat ik krijg voor de verhuizing. En dan heb ik nog lang niet alles! Oh hemel, hopelijk valt er toch iets nog wat goedkoper uit! Anders gaat het wel heel lang duren voor ik het af heb. Maar goed, dan is dat maar zo. Ik zal er dan toch wel netjes genoeg bijzitten. Dat is dan ook geen probleem, lijkt mij. Maar ja, ik wil het nu wel in ene keer goed doen. Bovendien ga ik een start maken in de richting van een andere soort van inrichting. Maar dat komt later pas bij elkaar. Je moet toch ergens beginnen niet waar?

Het is nu maandag de 28e, als ik dit schrijf, en het is vroeg nog. Ik heb eindelijk wat uurtjes geslapen maar ik heb vreselijk brandende ogen en pijnlijke knieën. En al zal ik komende tijd waarschijnlijk wel vaker voelen alsof ik in elkaar stort, lichamelijk dan wel geestelijk of allebei tegelijk, ik moet doorgaan. En ik weet het, ik ben niet meer wat ik was voor mijn ziekte maar ik heb wel nog steeds dezelfde vechtersmentaliteit. Ik geef nooit op! En ik denk, dat ik dat de komende tijd wel nodig zal hebben. Al moet ik echt goed voor mezelf zorgen, want weer zover over mijn eigen grenzen gaan dat ik straks weer zo vreselijk ziek word, nee, dat wil ik nooit meer meemaken natuurlijk. Dat lijkt me duidelijk!