6. okt, 2020

Crazy times in Casa el Catos Locos...

Omdat ik zo’n last kreeg van mijn lijf zondag, kroop ik weer achter de pc in de middag. Als het niet anders kan, dan forceer ik de boel wel, maar nu nog even niet. En geloof me, ik heb genoeg te doen en te zoeken en te regelen. Gordijnen, meubelen en kasten, voor de katten dingen, maar het is echt te veel om op te noemen. Ik heb 6 lijsten die ik doorworstel elke keer maar ik kom er wel uit. Ergens in de chaos vind ik altijd de structuur. En wat heb ik een geluk dat ik in dit soort dingen gewoon goed ben. Het is niet leuk hoor, het is zwaar maar ik kan het en ik kan het goed. Dat is toch mooi meegenomen.

En omdat ik bij het inpakken toch wel heel veel dingen tegen kom, die naar de berging moeten in het nieuwe huis, ben ik even gaan googelen. De mevrouw van Woonstad en ik, konden die eerste donderdag, toen ik ging kijken, niet vinden waar van al deze huizen, zich de berging zou bevinden. En omdat zij weg moest, hebben we het maar zo gelaten. Maar ze zei er bijna zeker van te zijn, dat al deze woningen een bijbehorende berging hadden. En eerlijk gezegd, het is pas geleden dat die onderste 2 verdiepingen, door een verplichting naar de gemeente, sociale huurwoningen zijn geworden. Daarvoor was het vrije sector, en ja het zijn dure huizen en daar moet gewoon een berging bij horen. Ik heb gewoon stik mazzel!

Alleen, hoe groot zou zo’n berging dan zijn? Als ik alleen al van boven zoveel tegen kom, voor de berging, dan moet je je niet afvragen wat ik bij de rest dan ook nog vind wat naar de berging moet. Dan mag dat wel een flinke jongen zijn, anders zit ik mooi! Ik dacht, weet je wat, ik typ gewoon de straatnaam in en ‘berging’ en kijken wat er dan naar boven komt. Google doet me regelmatig verbaasd kijken, als ik zie wat je er kunt vinden. Wie weet nu toch ook. Zo gezegd, zo gedaan. Jeetje zeg, vind ik toch zo helemaal per ongeluk, de plannen voor deze straat en omgeving! En wat voor plannen!

Ik had al ja gezegd, maar als ze me dit had laten zien, dan had ik ja geschreeuwd op het moment dat ze het me vroeg. Denk ik toch. Want het ziet er echt prachtig uit straks, als die hele buurt is opgeknapt. Als mijn broer daar was blijven wonen, en gelukkig niet hoor want ze hebben nu een 100 x beter huis, dan hadden we bij elkaar om de hoek gewoond. Ook mijn moeder zou er dolgelukkig mee zijn geweest, zo vlak bij haar en wat had ik dat dan ook fijn gevonden. Maar het heeft geen nut om te huilen over gemorste melk, daar krijg je het niet mee terug. Ik ben gewoon heel blij voor nu! De foto’s zet ik hierbij. Ik heb dan ook weer mazzel, of nee, eigenlijk niet. Ik heb het gewoon verdiend! Want ik blijf zo tussen de 2 nieuwe flats doorkijken naar het water.

Daar ben ik al blij mee. Maar er komen dus 2 nieuwe flats en bovendien, voor mijn neus, aan die kant van het water, komt er een heel park! Paadjes, bomen, perken, bankjes. Ik heb geen tuin meer nodig. En voor de katten, dat wordt erg leuk voor ze daar. Dat vertel ik allemaal later nog wel. Dan hou ik het spannend! Want ik heb veel in mijn hoofd, alles wat ik ook wil, daarvan moet ik eerst kijken of het kan! Maar als het kan, dan wordt het een kattenparadijs. Nou ja, dat wordt het sowieso hoor. Ik heb echt heel veel leuks in mijn hoofd voor ze. En dat balkon, ja, Skylar zal nog wel even zoeken in het begin. Ik ben bewust op ze gaan letten, hoe ze dat doen eigenlijk, met dat balkon. Het is in de vroege ochtend, dat ze naar buiten willen. Dat is zomer en winter zo. In de zomer staat alles open, geen probleem. In de winter laat ik ze er even op maar dan willen ze binnen 3 minuten weer naar binnen. Gisteren ook, regen, even loeren bij de deur, neh te nat.

In de zomer, ja dan liggen ze veel in die manden. Dat kan ik ook een soort van nabootsen, ook hier weer het hoe volgt later. Met die grote ramen open, zijn ze praktisch buiten en hebben ze alleen een indoor balkon. Wat een oud collegaatje ook zei, een balkon kunnen ze meestal ook alleen maar rechtuit kijken. Helemaal waar en nu kunnen ze op 4 plekken voor een raam gaan zitten, zowel hoog of laag, want die ramen lopen van plafond zowat, tot de vloer. Nou, dan zien ze meer dan hier hoor!

Op 3 hoog heb je niet zo’n goed zicht op de straat, alleen al doordat de bomen hier zo gegroeid zijn. Vogeltjes kijken, denk ik dat ze er daar meer zullen zien dan hier. Ook daar zal ik kijken of ik een voederbakje voor de ramen kan hangen. Op de galerijen lopen vaak mensen langs, buiten veel meer mensen dan hier. Of in elk geval, daar kunnen ze die mensen veel beter zien. Ik denk dat ze de komende maanden erg druk gaan zijn met wennen en kijken. Want het is een feit, katten hechten aan hun plekjes en buiten Sun en Aurora, kennen ze niets anders. Gelukkig hangen ze allemaal heel erg aan mij en hoop ik dat dit veel goed maakt wat betreft de vreemde plek.

En ik kreeg me vanmorgen vroeg toch een goeie ingeving, over hoe ik ze op de dag van de verhuizing toch in die slaapkamer moet krijgen. Even hard doorwerken maar ja, dat moest ik toch al wel. Die hele verdieping moet leeg zijn, dat zet ik allemaal hier in de kamer, het is nu ook al een uitdragerij. En als t dan leeg is boven, dan ga ik beginnen hen het ontbijt daar op de slaapkamer te serveren. Het enige dat anders zal gaan zijn, is dat ik de avond ervoor, al 1 van de kattenbakken er ook neer ga zetten, en een bak brokjes en water. Maar dat zal ze dan niet echt verbazen of waarschuwen. Dan hoop ik dat ik Aurora ook mee krijg in het gebeuren. Die zondert zich altijd een beetje af, ook met eten.

Maar als het lukt en ze komen alle vijf elke keer ontbijten, dan doen ze dat ook op die 30e. Als ze staan te smikkelen ga ik verder steeds gewoon naar beneden. Alleen op die 30e doe ik dan ook gewoon even de deur dicht. Graag even duimen voor me, dat het gaat lukken op de best mogelijke manier. Ik wil ze zo min mogelijk stress bezorgen, want dat hebben ze nu al. Het is hier een bende natuurlijk en ze lopen echt naar me te kijken, alsof ze denken, ze is totaal van het pad af! En zo voel ik me dan ook wel hoor ondertussen. Maar het komt goed. Je hebt altijd chaos nodig om orde te kunnen scheppen. Eigenlijk is de situatie in Casa el Catos Locos hetzelfde als in de rest van de wereld. Een zooitje! En net als bij de rest van de wereld, krijg je er straks iets ontzettend moois voor terug. Je moet er eventjes doorheen!