9. okt, 2020

En het gaat maar door...

Ik kon bijna niet meer lopen, nadat ik mijn meubels allemaal had opgetekend. Elke keer weer, bukken en meten met een onwillige rolmaat, dat voel je wel hoor. Maar ik had een globaal beeld of ik mijn meubels kwijt zou kunnen. Ik heb nu zo’n enorm huis, dat het een beetje passen en meten werd. Maar uiteindelijk komen we er wel hoor. Totaal uitgeput toch nog maar even direct naar de Kwantum gereden, waar ik vinyl had gezien. Ja, ik wil liever pvc laminaat maar ik heb geen pvc laminaat centjes. En weet je wat, dat geeft ook niet, nu koop ik betaalbaarder, voor mij dan, en dat ziet er een beetje zo uit. Wit eiken want ik ga veel omgooien in mijn inrichting. Maar daar zal ik in totaal ook nog wel een jaartje mee zoet zijn.  Geeft niets hoor, ik vind dat heerlijk! Van oud nieuw maken, dat is precies in mijn straatje.

Een joviale verkoper, met een half afzakkend mondkapje, hielp me. Maar tot mijn grote verbijstering zei hij, dat ze het pas volgende maand konden komen leggen? WAT?! Nou wordt ie helemaal mooi! Maar goed, ik laat het ze de 6e allemaal inmeten, kost je 35 euro, maar daar krijg je de helft van terug als je het zeil betaalt. Als ze alles gemeten hebben, dan kan ik met die papieren naar de Kwantum terug, en daar kunnen we dan gelijk kijken wanneer het ingepland gaat worden. Maar over een maand? Dat gaat gewoon niet. Als dat dan alsnog zo is, dan weet ik het echt niet hoor, hoe ik het doen moet. Maar ik ga er vanuit, dat ik gewoon weer een mazzeltje krijg en dat ik het binnen 14 dagen gelegd krijg. Dat is al lastig genoeg.

Als het nog later is, dan moet ik besluiten een kamer minder te doen, want dan moet ik alles opslaan in de badkamer, de kast en dan ook in mijn kleine slaapkamer. Die leg ik dan later zelf wel, want ja, ook dat kan ik alleen heb ik de kracht niet meer om met van die 4 meter rollen voor 80m2 te slepen en te rollen. Maar ik kán het wel, zeil of vloerbedekking leggen. Dan moet het maar zo. Maar het MOET voor de 30e gelegd zijn, want dan komt alles en dan kan je erna niets meer leggen. Want ze moeten vrije kamers hebben. Tja, dan moeten ze eerder komen. Klaar. Dus bedankt alvast Wayti, voor de vloer die voor de 14e gelegd wordt. Ik schrijf dit op de 4e, dus ik ben benieuwd!

Het zorgt in elk geval wel weer voor een knoop in mijn maag maar toch, ik wanhoop pas als het niet anders kan. Ik reken op de medewerking van boven. Als ze me tot nu toe geholpen hebben, dan moeten ze het maar afmaken ook. Ja toch? Totaal bek af, kwam ik thuis waar het al etenstijd was voor de cits. Die hadden zoiets van, waar was je nou?! Zitten wij hier in die rotzooi! Ja, sorry hoor, maar ik probeer een betere plek voor ons te maken en dat kost nogal wat moeite hoor. IK was zo moe, dat ik geen trek had en nadat ik ze eten had gegeven ben ik snel naar mijn broer gereden, want die had pannenkoeken gebakken, of ik mee wilde eten.  Toch maar eten, want moest ik nog een prachtige vitrinekast op gaan halen, samen met broer en neef, die een aanhanger heeft en zijn zoon kwam ook mee.

Hij had al gezegd, dat hij een kleintje had, maar ja, weet ik veel. Die kast bleek veel groter dan de normale vitrinekasten, hij is dan ook prachtig. Dus ik dacht, dat gaat vast wel, die 2m10 op een aanhanger van 1m60. En het ging ook, maar je moet niet vragen hoe! Echt bizar dat het al lukte om het gevaarte op die aanhanger te krijgen. We kwamen allemaal heel aan in Overschie, wat raar dat ik daar nou ga wonen zeg. Maar goed, thoughts become things want je krijgt dus echt wat je vraagt. Ik had de lift gezien en dacht, oh daar past die kast wel in hoor. Maar eh, dat had ik verkeerd want die kast die paste net niet in de lift. Een centimeter of 2 weerhield de deur van dichtgaan en dus konden we hem er weer uit halen. Wat nu? Dat ding is loeizwaar, die til je echt niet zomaar de trap op. Al woon ik maar 1 hoog, er staat ook nog een paaltje bovenaan die trap, zodat de mensen die in een scootmobiel de lift uitkomen, niet achteruit van de trap storten. Hoe moet dit nou?

Ik kwam op het idee om alles eruit te halen. Dat scheelde veel dikke planken, 4 deuren, 4 glazen deuren en 4 glazen kleppen. En zo werd het iets beter tilbaar voor de heren. Al was het nog niet makkelijk hoor, want het was echt bijna niet te doen. Eind goed al goed, want het gevaarte staat nu in de badkamer en alles is heel. Alleen heeft mijn neef nog 1 van de schroeven van de glazen kleppen. Komt goed. Hij wist niet hoe snel hij weg moest komen! Die was ook kapot en mijn broer ook. Ja ja, heren, ook jullie worden ouder. Mijn broer reed en die reed naar huis, en ik kon me nog net daarna naar huis slepen, gas geven en remmen, alles deed zeer. En dan ben je thuis en zak je zo  van vermoeidheid op de bank in slaap, nadat de cits hun snoep hadden gekregen.

Oh en die rommel hier! Je kan je kont niet keren gewoon. Toen ik dan ook ’s morgens vroeg wakker werd, kreeg ik het er gelijk benauwd van. Om half 5 in de ochtend, liep ik al met tassen te slepen en met dozen te zeulen. En toen ik me aan het aankleden was, waar het ook al vol staat, knalde ik de deur gewoon zo op mijn teen. Hele nagelbed eraf, bloeden als een rund en ik moest zo weg. Ik heb er maar een wc papiertje om gedaan en zo in mijn gympen. Ik heb wel even gejodeld hoor, want het deed erg zeer. Ik was heel bang dat het in de loop van de dag steeds erger zou worden.

Ik was op tijd op stage, en ik liep maar te geeuwen. Saskia vroeg me hoe het ging en ik vertelde haar over alles. En toen stelde ze me voor, dat ik mijn resterende 3 stagedagen in november kom doen. Aangezien ik de uren eerder moet inleveren, vertrouwt ze me en tekent ze die vast af. En zo maakte ze me een heel opgelucht en gelukkig mens! Oh dat scheelt me veel!  En ook mijn teen viel mee. Ik voelde het wel, maar ik kon ermee blijven lopen.

In de middag mocht ik even aanschrijven, zodat ik even kon zitten. En zoals altijd werd het vanzelf half zes. Met al mijn al afgetekende uren, kon ik naar huis. Ik kom altijd mijn verplichtingen na, dus die drie vrijdagen kom ik met alle plezier in november doen hoor. Ik had ook hun afscheidscadeaus maar vast meegenomen. Want die stonden me nu in de weg, die grote kerstkandelaars. Voor de apotheker Saskia, en de assistenten Tessa en Ineke. Siham is moslima dus voor haar had ik een bewerkt houten doosje, omdat ze geen kerst viert. En ook de moeder van Ineke, die doktersassistente is, had ik een andere kerstkandelaar gegeven

. Ze waren er allemaal erg blij mee. Siham ziet haar cadeau de maandag erna pas. Maar oh wat was ik blij met de extra vrijdagen, die ik er nu bij heb. Dat scheelt echt bergen! In 3 dagen kan je heel veel doen en dat is beter dan doodmoe in de apotheek staan en fouten maken daardoor. Dus ja, veel mazzel, want die vitrinekast, daar kreeg de dame die hem verkocht, steeds hogere boden voor, maar ze had gelukkig principes. MAZZEL 1. En nu die vrijdagen en toch mijn uren in kunnen leveren op tijd! MAZZEL 2 of nou ja, misschien wel mazzel 29 en 30, weet ik veel. Want soms lijkt er iets rampzalig en besef je de mazzel later pas.