10. okt, 2020

Gefeliciteerd mam, hoop dat je leuk kan feesten daarboven...

Donderdag de 1e had ik me ook direct even ingeschreven bij de gemeente, op het nieuwe adres. En mijn parkeervergunning kon ik opzeggen, vanaf de 30e oktober parkeer ik weer gratis. Oké het was niet duur maar toch, alle beetjes helpen. De huurtoeslag kan ik pas aanpassen als de gemeente mijn adres heeft aangepast, dus ik moet elke dag even inloggen met mijn DigiD om te zien of dat al zo is, want anders betaal ik een maand de volle pond. Bij dat inschrijven kon je zien dat je voor sommige buurten en straten, een politiescreening krijgt, of je er wel mag wonen. Daar willen ze geen overlast. Dat gold ook voor een aantal straten hier in de buurt. Grappig, dat wist ik helemaal niet.

Toen ik hier kwam wonen, waren ze net de buurt aan het upgraden. De beruchte Keileweg vol prostituees, was net leeg. Geen tippelzone meer en minstens 4 of 5 keer per dag, surveillerende agenten door je straat. Soms lopend, soms met de mountainbike. En het leek redelijk netjes te worden. Het heeft niet al te lang geduurd en vooral het plein hier voor de deur is een trekpleister voor grote groepen jongeren en die willen dan wel eens ruzie krijgen. Ook zijn ze, vooral ’s zomers, tot in de vroege ochtend herrie aan het maken. Man wat kunnen die schreeuwen tegen elkaar zeg! En dan hebben ze dus geen ruzie hoor, dat is converseren of zoiets dan toch.

Ook het inschrijven ging volledig digitaal, tegenwoordig alles wel denk ik zo. Die vrijdag op stage heb ik ook overleefd. Ik was zo ontzettend moe en ook de zaterdag wist ik dat me een grote klus te wachten stond. Gelukkig had ik hulp van mijn schoonzus Sandra. Mens wat kan die sjouwen joh. Die stukken van mijn oude ledikant, die kon ik niet tillen, hooguit slepen. Zij tilde ze zo op en liep ermee naar beneden. Want ik zei al, dat moeten we samen doen hoor. Niet dus. Ze was er al vroeg, want ze had mijn broer naar zijn werk gebracht. En die kwam dan voor het einde van zijn dienst, al de rommel die wij hadden neergelegd, ophalen met de grote vuilniswagen.

En dan heeft hij ook over een paar weken weer weekenddienst, en dan doen we het nog eens een keertje over, met alles wat er dan nog staat dat weg kan. En dat is best veel helaas. Ik hoop alleen dat dat vinyl sneller dan over een maand gelegd kan worden. Daar maak ik me een beetje zorgen over. Maar goed, dat gaan we nog wel zien dan. Na een bakkie leut zijn we maar begonnen. Oh mijn hemel, wat was dat pittig. Om even uit te rusten, zijn we toch nog wat dingen gaan uitzoeken op de zolder buitenom. Want daar waren we vorige keer mee gestopt, omdat ik bijna stikte en een allergische aanval kreeg. Hoe we er ook tegenop zagen, we zijn maar gaan beginnen alles naar beneden te brengen.

Ik moest een paar keer even stoppen. Eerst even mijn puffers nemen, want dat was een beetje dom van mij, dat ik dat nog niet gedaan had. En later zag ik de trap draaien en kukelde ik er bijna af. Eindelijk hadden we alles beneden. San appte me, dat we het binnen het uur gedaan hadden. HUH?! Hoe kan dat nou toch? Ik dacht dat ik minstens 3 uur had lopen zeulen met van alles. San bleef ff beneden en appte me, toen mijn broer kwam. Hij had Egg McMuffins voor ons meegenomen. Ik trok een vies gezicht, dat had ik nog nooit gegeten, want ik dacht altijd dat ik dat ontzettend vies vond. Maar ik was helemaal verbaasd, hoe lekker dat ding was. Nou ja! Of ik had gewoon erg trek, kan ook maar hoe dan ook, het smaakte heerlijk!

Alles was weer van de straat en San en ik gingen nu ook weer beladen met tassen met van alles, naar de auto’s. Dat konden we dan ook vast even over brengen. San had het nog niet gezien van binnen en vond het ook een pracht huis. Ja, ik ook wel, alleen geen berging vind ik een flinke tegenvaller maar ja, ook daar zitten toch ook weer voordelen aan. Ik heb aardig wat liggen wat ik op Vinted kan zetten straks. Vooral hoge hakken, die ik sinds mijn operatie niet meer draag. Ik ben er ook achter, dat als ik andere schoenen aan heb dan de Fitflops, die ik nu steeds koop, ik ontzettend pijn mijn voeten krijg. Ik heb ze echt teveel verwend. Toen we daar nog rondliepen, appte mijn broer dat hij klaar was en ging San heb ophalen.

Gezamenlijk zijn we nog gaan shoppen en heb ik nog 2 kasten gescoord. Eentje voor bij de tv, al heb ik die wel maar die is hoogglans zwart met een glasplaat en dat wil ik niet meer. Ik ga in de huiskamer alles wit of wit marmer doen. Inclusief de keukenkastjes, mijn zwarte salontafel  en wat meer dingen. Maar de tv kast die ik heb, die kan je niet zomaar omturnen. Al kan ik altijd nog wel even kijken wat ik ermee kan. Want ik kan geen kastruimte genoeg hebben. Ik heb in elk geval wat te verven en te plakken, de komende weken. Nou ja, ik verveel me echt nooit, dat is wel duidelijk. Toen gingen we weer even terug naar mijn huis. Ik heb een aantal grote boeddha’s nu voor de deur zitten. De bewaken daar mooi mijn geluk. Samen met mijn broer even alle ramen gemeten voor gordijnen en vitrage. Dat is anders een veel grotere klus in je uppie.

Hij zei alleen dat hij niet mijn vaatwasser kon aansluiten. Hij had gedacht, dat alles er al zou zitten. Ja maar ja, dan had ik het zelf ook wel gekund. Ik kan geen waterleiding doen, ik kan veel maar dat niet. En je moet door de kastjes boren, hoe zit het met elektriciteit? Nou ja, wat nu? Als ik dat had geweten! Maar goed, dan maar even in het rond vragen. Ik had al een paar keer nee gehad, niemand die het kon of wilde, tot ik mijn klasgenootje even sprak op zondag. En ik vroeg het haar ook ‘ken jij iemand die een vaatwasser kan aansluiten, als er nog niks zit? En nu komt haar man eerst even langs, poolshoogte nemen en dan kijken wat hij nodig heeft. Dan sluit hij het ding aan! Oh hemeltje, wat ben ik daar weer blij mee. Wéér mazzel!

En de zondag heb ik veel gedaan. Ik ben alleen de deur niet uit geweest. Ik heb wel al mijn glaswerk ingepakt. De grote kast is al voor 2/3 leeg nu. Nog wat boeken en alle planken eruit. Dan de keukenspullen eruit nog. En dan kan ik de deuren afplakken en ze losschroeven van de muur. Zolang de zware glazen deuren niet open gaan, kunnen ze niet kiepen. Oh ja, en de lampjes moet ik eraf halen bovenop. Maar dat doe ik maandag als ik terugkom van de aannemer. Al neem ik wel wat tassen mee hoor, hij kan de pot op! Afijn, ik heb geen seconde rust maar het moet maar even. Komt vast goed.